Bakit Di Pagbigyang Muli Novels & Stories

Hindi na rin naman natin maibabalik. 'Nanghihinayang lang naman ako pero naiintindihan ko naman ang sitwasyon natin. 'Ang mahalaga narito na kayo ngayon at saka p'wede pa rin naman iyong mangyari ulit eh'." "Hmmm, paano naman mangyayari ulit 'yun?!" Naguguluhan niyang tanong. "Gawa ulit tayo ng bago!" "Anong bago ang sinasabi...?" Huli na niya naunawaan ang ibig nitong sabihin.

hindi ko na natapos ang sasabihin dahil dinugtungan na niya. "Paano kung pareho pa pala kayong 'di naka-move on? Or shall I say paano kung hindi ka pa rin nakakalimot sa ginawa niya? Magiging maayos kaya ang muling pag-uusap ninyo?" Problemado na rin ang mukha niya.

Kainis! ''Isang bagay lang naman ang nagpapaligaya sa 'kin, eh. 'Yon ay ang makita kang masaya. Pero mas maganda sana kung babalik ka sa 'kin at maging isa ulit ako sa dahilan ng pagngiti mo.'' Muntikan na kong mabulunan nang dahil sa sinabi niya. What the fuck? Wala man lang bang preno ang bibig niya?

“ Mapanlinlang na anino, Tunay na hunyango’y mailap. Nagbabadya ang hindi inaasahan Ang simula ng wakas… ” ***** “Bienvenido de nuevo. Es bueno que estés aquí porque es muy difícil encontrar una excusa y dar una razón para tu repentina desaparición. (Maligayang pagbabalik. Mabuti't naririto na kayo pagka't napakahirap nang maghanap ng idadahilan at magbigay ng rason sa inyong biglaang pagkawala.)”

“A-Alam kong iba siya…alam kong iba siya sa lahat pero…pre, ayoko nang sumugal.” Malabo man sa ilan pero alam niya ang pinagdaanan ng kaibigan. Siya naman ang napabuntong hininga. “Bakit di mo subukan?” “Paano kung maulit?” Sa pagkakataong ito nagtaas na ito ng tingin sa kanya. “Hindi ko na alam kung paano pupulutin ulit ang sarili ko kung sakaling maulit ulit ‘yon.” May diin ang bawat salitang binitawan nito.

pag uulit niya. I heavily sighed, mabilis akong tumalikod sa kaniya nang muling mag badya ang luha ko. "B-bakit?" napapikit na ako habang umiiling. "Bakit hindi na lang ako?! bakit kailangang siya pa? bakit? bakit?!" Sa sobrang sakit ay nagawa kong saktan ang sarili ko. Nagawa kong paluin ang d****b ko. "Bakit?! bakit hindi na lang ako?!"

muli nitong tanong sa kanya. "Kagabi lang." sa wakas ay sagot niya. "Hindi na ako pumunta kaagad dito sa inyo dahil akala ko tulog na kayo", dugtong niya habang nakatitig pa rin sa dalaga. Lihim niyang pinagalitan ang sarili. Parang ngayon lang siya nakakita ng magandang babae. Ayaw niyang kumurap dahil takot siyang bigla itong mawala sa harap niya. Sa ilang taong pamamalagi niya sa Amerika ay maraming babae na rin ang naka-date niya pero wala siyang naging seryosong relasyon doon. Para sa kanya, bukod-tangi pa rin ang kagandanhang taglay ng isang Pilipina.

Muli ay nasabi niya iyon ng hindi nag-iisip. Muli siyang napapikit. "Isa pa iyong tigang na iyon eh, ano ba ibig sabihin non at saka bakit palagi siyang lumalabas sa bibig ko?" Halos mangiyak iyak na si Evelyn sa inis sa sarili niya.

Kaylangan mag isip ako ng paraan pa'no makuha 'yun, kaylangan ko din isipin kung pa'no ko magagawa ang plan B. " I told you... you're just wasting your time " Sambit niya dahilan para muli akong mapa buntong hininga. " Plan B na lang ang huli kong sulosyon... at 'yun ay ang makipaglaban hanggang sa manalo "

Parang may malalim na iniisip. --- At muli kong nakita ang bagay na matagal ko nang napapansin. --- Ang lungkot. --- Iyong lungkot na palagi niyang tinatago sa likod ng mga ngiti at pang-aasar. --- "You're doing it again." Bigla niyang sabi. --- Napakurap ako. --- "Ano?" --- "Staring." --- Napairap ako agad. --- "Mayabang."