Bakit Nadugo Ang Ilong นิยาย & เรื่องราว

tumatawa pa rin nitong sabi at tinuro pa ang ilong ko. Napatingin at napakapa tuloy ako sa ilong ko para tingnan kung umuusok nga ang ilong ko, at sinamaan ko siya nang tingin dahil hindi naman literal na umuusok ang ilong ko. “Liar’s go to hell,” inis ko’ng wika.

Mabango. Malinis ang amoy—parang bagong laba na may halong subtle na pabango. Dumidikit sa balat niya ang init ng katawan ng lalaki. At hindi niya maiwasang mapapikit sandali. Namula ang ilong niya. Hindi dahil sa lamig— kundi dahil sa kakaibang emosyon na unti-unting bumabalot sa kanya. Hindi ko in-expect na darating siya…

Tinuyo niya rin ang bakas ng luha sa pisngi ng dalaga. "Bakit ka umiiyak? " mahinahon na tanong niya. Umiling si Nadia at umiwas ng tingin. "Tell me... Hindi ko malalaman kung ano ang dahilan mo. Hindi ko maipaliwanag sayo kung may bumabagabag man sa isipan mo. Let's talk, Nad... I don't want us be like this. Hindi ako mapakali kapag nakikita kitang ganito... Nasasaktan ako na makita kitang umiiyak. Tell me, please... Para alam ko kung ano ang mali na nagawa ko."

At lingid sa kaalaman ng lahat, ang Ilocandia ay hindi lamang buhay sa araw dahil buhay rin ito sa gabi dala ng nga misteryo at kababalaghan na bumabalot sa lugar na ito. Sa pagbuga ng isang malakas na ugong sa himpapawid ay agad naulinigan ito ng buong mamabumulwak ang tanyag na tarangkahan ng Narigson. Iyong pag ugong ay ang hudyat na ginagawa ng mga nagbabantay sa tarangkahan; isa para sa mga nagbabalik, dalawa para sa paparating na kalaban at tatlo para babalaan ang lahat na lisanin ang buong lungsod. Sa pagkatataong iyon ay isang paghuni lamang ang narinig nila mula sa (horn) na mula sa sungay ng kalabaw at ang paghudyat na ito'y siyang ipinagtaka ng lahat nang mga taong naroon malpit s

Kinintalan ko pa ng halik sa ilong nito. "Bakit sa ilong?" simangot nito. "Hindi pa kasi maganda ang form ng labi mo kaya sa ilong na lang muna," hagikhik ko. "Oh maayos na!" sabay nguso nito. Napalingon kami ng may tumikhim. Ang driver namin ang tumikhim nahiya siguro itong mag-interrupt sa amin. Kaya pasimple na lang na tumikhim ito.

"Putangna." Mapapamura ka na lang talaga! Dalawang kamay ko na ang nakahawak pero parang kulang pa. Ito na siguro ‘yung bukod tanging daks sa lahat ng daks sa buong mundo. Siguradong tutulo ang laway ni Orlie kapag kinuwento ko sa kanya. Napahagikhik ako. “T-this is, very long, ah, huge,” nagkandalito na ako sa English ko. Para akong natitigilan kasi. Baka makarating sa sikmura ko ang laki at haba ng tit3 nya.

Natawa ako sa sinabi niya at niyakap siya. "Ano bang sinasabi mo? Hindi pwedeng mag sama ang tao at Bampira Rio. Mag kaiba kami." Sabi ko. Niyakap niya din ako. "Nag babaka sakali lang ako ate." Sabi niya kaya napa ngiti ako. Biglang umikot ang paningin ko at naka ramdam ng panghihina. "Ate... Ate bakit may dugo sa ilong mo?" Tanignan ko si Rio na ngayun ay nag aalala. Kinapa ko ang ilong ko at tama nga siya. May dugo ang ilong ko.

biglang sulpot ni niccolo sa tabi ko. "Bakit? akala ko ba tutulong ka sa kanila sa pagluto?" "Oo nga! Nag gisa nga ako!" "Ano inuuna sa pag-gisa, sibuyas o bawang?" "Hindi ka maniniwala rito jaq pero hindi sibuyas o bawang ang inuuna." "Huh? mantika?" Umiling iling siya. "Eh ano dapat inuuna?" "Sarili jaq, dapat inuuna palagi ang sarili sabi ni xowie."

"Bakit, sinabi ko bang intindihin mo ang isang tulad ko?" "Walang patutunguhan ang pag-uusap nating ito kung isang gago lang din naman ang siyang kausap ko!" "Hah, ang gwapo naman yata ng gago na tinutukoy mo?" "Oh, c'mon! Really, saan ka ba banda naging gwapo? Gosh, ang tunay na gwapo nasa dalisay na puso hindi lamang sa panlabas na anyo, Montenegro!"

sagot n'ya rito. "Soup is it but no seafood stuff," nakangiti na sagot nito sabay halik sa tungki ng kan'yang ilong. Nakadapa kasi ang lalaki sa kan'yang ibabaw ngunit hindi naman ito mabigat dahil itinukod nito ang isang kamay sa kama para suporta. "Hindi mo nakalimutan ang allergy ko sa seafoods, ha!"