Bakit Nadugo Ang Ilong Novels & Stories

Nag-spray ng pabango sa tabi niya. “Grabe ka naman, girl! Parang pinaligo mo na ang pabango. Ang baho at nakakasulasok!” sabi niya at tinakpan ang ilong. Hindi niya alam kung bakit gano’n katapang ang amoy na ’yon na umabot sa hangganan ng ilong niya.

nakangiting wika nito. Matagal siyang hinalikan ni Angelo sa noo at bumaba ang labi nito sa mata niya at pinatakan 'yon nang magaang halik. Hinalikan din nito ang dulo ng ilong niya bago bumaba ang labi nito sa labi niya at mapusok at malalim 'yong hinalikan.

“Bakit po?” “Ay nako. Salamat naman ay marunong ka palang magsalita ng tagalog. Akala ko ay dudugo na naman ang ilong ko kakaingles,” anito. She frowned. “Bakit po? Pinagbabawalan po ba kayong magtagalog?”

Ang sarap sa ilong—napalayo siya bigla sa gulat ng pagdilat niya ay nakatingin sa kanya ang nobyo ng nakangiti. “B-bakit?” Nang makita niya ang panunudyo sa mukha nito ay umirap siya. “B-bakit masama bang maki-amoy? Eh sa mabango eh. S-saka wag mo nga akong tingnan ng ganyan…” “Tingnan ng ano?” Tudyong asar nito. “N-na parang nang-aasar ka—ahhh!” Napatili ang dalaga ng bigla siyang itihaya ng nobyo. Dumagan ito sa ibabaw niya.

"Mag lalaba kaba mamaya? baka pwedeng pa suyo nang sakin tinatamad kasi ako at saka kakapalinis ko lang nang kuko ko" "Nag pa linis kalang nang kuko pero hindi naman putol ang kamay mo. Bakit dimo labhan sarili mong damit" inis niyang wika dito. "Bakit ba ang init nang ulo mo riyan? kung ayaw mong maki suyo sabihin mo di yung ang dami mo pang dada" inirapan niya lamang ito bago siya kumuha nang lulutoing almusal sa ref.

Iniba niya ang usapan bago pa tumulo ang mga luha niya at tuloyan siyang mabuko sa sumisibol na damadamin niya para dito. Apologies to my some kind of tagalog. I'm not a tagalog anyway, Im an Ilongga, and we spoke Hiligaynon everyday, so pasenxa na kung may mga tagalog akong mali mali dyan, i accept comments and corrections.🤗🤗🤗🤗

Puno ng paglalambing niyang turan. Ang natural na bango ni Silvestre ay pumupuno sa kaniyang ilong. Ngayon niya lamang napagtanto na walang katulad ang amoy nito. Napakapresko. Hindi matapang at hindi rin masakit sa ilong. Sa amoy pa lang ay para na siyang mababaliw.

Kinaladkad at hinila ng matanda si Felix kahit pa nga magkasugat sugat ang katawan nito dahil sa mga nakausling matandang bakawan at mga coral reefs na inaanod kapag hight tide. Itinali ng matanda ang lalaki sa dulong ng bangka saka umupo at pinaandar ang makina. "Kung inaakala mong uutasin ko agad ang buhay mong g*go ka isa kang malaking hangal" sabi ni Don Joaquin Larazabal. "Maaaring magkakalinya ang takbo ng utak natin pero hindi tayo magkaka level ng saltik. Iba ang kulot ng utak mo lumiliko na nga pasaliwa pa" dagdag ng matanda.

Madilim, gabi na at wala gaanong mga bituin, makapal din ang maiitim na ulap at parang uulan. Rowed Boat. Ang hirap nga naman magsagwan ng bangka kung mag-isa ka lang at kontra pa sa natural na agos ng ilog. Mahirap na kalabanin ang agos at mahirap makabalik sa daungan kung tinatangay ka na ng ilog... palayo. Gabing-gabi na, madilim at walang kasama ang batang lalaki. He must be... scared.

Nagkalat ang mga piraso ng katawan ko sa lupa. Sa katunayan, hindi masasabi ng isa kung ano ang itsura ko ngayon. Lumitaw ang aking kaluluwa sa kalagitnaan ng hangin. Nakatitig lang ako sa katawan ko mula sa itaas. Hindi ako nakaramdam ng lungkot lalo na. Para sa akin, ang kamatayan ay isang pagtakas.