Bakit Parang Kasalanan Ko Novels & Stories

Bakit ba kasi siya naging ganito? Ano ba ang unang kasalanan niya? Kasalanan bang pangarapin ang makapunta sa Isla Berde? Kasalanan bang gawin ang mga gusto niya? Kasalanan bang pangarapin si Gian? Kasalanan bang pangarapin ang mga bagay na hindi itinadhana? Saan doon ang mga kasalanan niya?

sambit nito. Saglit siyang napaisip. “Oo nga, ‘no? bakit kasi hindi mo sinabi agad?” “Ako pa ngayon ang may kasalanan, eh ikaw ‘tong hindi nag-iisip diyan!” tila pinapagalitan na siya nito. “Wow, ha? Sakit mong magsalita ngayon, sa totoo lang! Parang pine-personal mo na rin ako!” “Hay, bilisan mo na riyan at kinakagat na rin ako ng lamok rito!” sa halip ay sambit nito.

Ako yung dahilan kung bakit nagawa iyon ni Lucas? "Kasalanan ko kung bakit nagloko ka? Kasalanan ko kung bakit ka nasasaktan. So this is all my fault. Ako pala yung dahilan ng lahat. Ako pala yung may mali. I'm sorry!" Napahagulgol ako sa pag-iyak. Sabay sabay na pumatak ang mga luha ko. Nasasaktan ako nang lubos. Naninigas ang mga tuhod ko sa aking kinatatayuan. Nahihirapan ako. Hindi ako makagalaw. Umiiyak lamang ako.

"Shit! Ayuko na!" Kung ano-ano na ang tumatakbo sa isipan niya. Kahit iyong mga bagay na hindi niya dapat iniisip ay naabot na niya. Nababaliw na yata siya, O mas tamang sabihin na napaparanoid lang siya. She really got it bad. Ang lakas nang tama niya kay Caleb.

"Bakit parang kasalan ko pa?? Ako pa ngayong ang gago. Anong tingin mo sa sarili mo, anghel ka. Nagpapatawa ka ba talaga, Hillary??? "Hindi ako nagpapatawa dito, hwag kang tanga na parang wala kang pakiramdam. Sige, sasabihin ko sayo ang lahat. Kong bakit ako umabot sa pinaka worst ng ugali ko. Nang maintindihan mo ako at kong bakit ko nagawa ang lahat ng 'yon.

"Kinuha mo ang lahat sa akin! Ang aking asawa, ang aking kasal, at ngayon ang aking bahay! "Bakit?! Isa kang tagapagmana! Nasa iyo na ang lahat, bakit mo ako ninanakawan?!" Napahikbi siya. "Bakit mo ito ginagawa sa akin?!" Hindi ako mag-aaksaya ng hininga sa kanya, kaya nakipagpalitan ako ng tingin sa aking abogado.

Ramdam ko ang presensya niya kahit hindi siya gumagalaw. “Bakit?” tanong niya sa wakas. “Bakit parang may kasalanan ako na hindi ko alam?” Hindi ko rin alam kung bakit hindi ko sya kayang harapin. Kahit wala naman syang kasalanan Huminga ako nang malalim. “Wala kang kasalanan.” Alam kong hindi na naman nya eto maiintindihan, dahil pari ako, hindi ko maintindihan ang sarili ko.

Baliw na ang babaeng ito, baka mamaya ay bigla na lang niyang kalabitin ang gatilyo. "What are you doing? Sa tingin mo ba, makakatakas ka pa sa mga kasalanan mo?" tanong ko sa kaniya habang nagda-drive ako. "Dinadagdagan mo lang ang kasalanan mo sa ginagawa mo. Hin—”

Feeling ko tuloy ako yung dahilan Kong bakit siya nagalit. Sa tingin ko kasalanan ko nanaman ang lahat,kaya pala umiiwas rin siya kanina at dahil rin pala saakin yun. Nakakasama na pala ako nang hindi ko alam.. ----

Ba’t parang kasalanan ko pa, e, hindi ko nga alam kung bakit na naman siya nagagalit. ***<[°o°]>***