Bakit Parang Kasalanan Ko นิยาย & เรื่องราว

Tila ba nakaramdam ng biglang panghihina ang mga binti ko, nawalan ako ng lakas na manatiling nakatayo. “Ako ‘yong dahilan kung bakit siya gumawa ng kasalanan. And now… ako na naman ‘yong dahilan kung bakit isinusuko niya na ang sarili niya. Where on Earth could I find peace of mind now?!”

dahil may iba pa Napapikit ako... Bakit ko ba nararamdaman to?.. Bakit ngayon ko lang nararamdaman ang kakaibang sakit gaya nito?.. Saan ba to nanggaling? 'im sorry' Napapikit ako ng maalala Kung paano nya bigkasin ang salita na yon ng paulit-ulit habang magkayakap kami... "Sino ka ha?" Nagulat ako ng may biglang nagsalita..

sagot niya sa kabilang linya. Pagkababa ko ng telepono, isang ngiti ang unti-unting lumitaw sa labi ko, pero hindi ito ngiti ng kasiyahan. "Kung sino man ang may kasalanan, hindi siya makakaligtas," bulong ko sa sarili. "Hindi niya alam kung sino ang kinalaban niya," bulong ko sa aking sarili habang naglalaro ang aking ballpen sa aking mga daliri.

Ayoko ng kausap no'ng mga panahon na iyon, ayokong nakakakita ng tao, ayoko lahat. Minsan, naitanong ko rin sa Diyos kung ano ba ang nagawa kong kasalanan sa Kanya? Bakit hinayaan Niya na pagdaanan ko lahat nang iyon. Mayroon ba akong ginawang matinding kasalanan? May niloko ba akong tao? May sinaktan ba ako? Rebelde ba akong anak? May pinatay ba ako? Hindi ko maintindihan kung bakit, hanggang sa maging okay ako at mapagtanto na ang lahat nang nangyari sa akin ay malalaking aral sa 'king buhay.

tanong ko, nagkibit-balikat na parang wala lang, kahit totoo namang gusto kong marinig kung gano’n pa rin siya ka-cold. “Okay naman. Actually, great.” Umiiwas siya ng tingin, parang may binabalanse sa isip. “Pero lately, parang sobra siyang nagso-sorry. Kahit alam naming pareho kaming may kasalanan.” Napabuntong-hininga siya. “Baka kasalanan ko ‘yon,” sabi ko ng diretso, walang paligoy-ligoy. Agad siyang napatingin. “Ha? Paano naging kasalanan mo?”

Hayy nako. Para sa inyo 'to. Oh, bakit po? Bakit parang ang sama ng tingin niyo sa akin? May ginawa po ba akong masama sa inyo? Bakit po parang anlaki ng kasalanan ko sa inyo? Ah, alam ko na po, dahil nanaman po ba sa kung ano ako? Dahil ba sa isa akong pulubi? Dahil sa isa akong batang palaboy? Batang kung saan saan niyo lang ako nakikita?

“Bakit naging kasalanan ko lahat? Hindi kaya ako ang naglihim sa ating dalawa.” “Kasalanan mo dahil agad kang nagtampo. Hindi mo man lang pinakinggan ang paliwanag ko,” pagdadahilan niya. Mas nadepina ang kunot sa noo ni Pam. “Hindi, Betsy. Kasalanan mo talaga iyon dahil kung hindi ka lang naglihim sa akin in the first place o kung niexplain mo man lang nang maayos hindi na ako magtatampo sa'yo.”

Binagalan naman nito ang pagpapatakbo. "Why?" "Gusto kong dumaan sa simbahan." "Okay."NDali-dali akong bumaba sa sasakyan at pumasok sa simbahan. "Hey, anong gagawin mo?" tanong niya na naman. "Bakit niyo po ginagawa sakin ito? Bakit niyo ako sinasaktan ng ganito? Gano'n na po ba ako kamakasalan?" "Hey! What are doing, bitch? Oh God, sorry for the word. Ano ba?"

"Bakit? Pinatawad ba kayo ni Kasumi nung humingi kayo ng tawad sa kanya?" Namula sa inis at hiya ang matanda. "Pinatawad niya man ako o hindi, nag-sorry na ako! Tsaka ano bang malaking kasalanan ko? Nagsalita lang naman ako ng ilang masasamang bagay tungkol sa kanya ah! Anong malaking issue do'n para ipakulong mo ako?!"

“Bakit po parang malungkot siya? Bakit po nakaluhod siya? may nagawa po ba siyang kasalanan sainyo?” Hindi ako agad nakasagot ang hirap ipaliwanag ngayon kay Liam ang lahat, hindi ko alam kung paano ko ipapaliwanag sakaniya na napakalaki ng kasalanan ng lalaking ‘yun sakin… lalo na sakaniya…