Bakit Parang Kasalanan Ko 소설 & 이야기

Parang isang sumpa. Tumawa ako-isang pilit, basag na tawa. "Grabe ka," bulong ko sa sarili ko. "Ginawa mo na akong collateral." Tumayo ako at humarap sa salamin. Nandoon ang babaeng mukhang matapang... pero ang mga mata-pagod, galit, takot. "Ano bang kasalanan ko?" tanong ko sa repleksyon ko. "Dahil babae ako? Dahil mahal ko ang pamilya ko?"

Bahagya pa akong napanguso. Bakit kasi parang may kasalanan akong ginawa eh wala naman? "I know. Nakita ko kayo, siya ang lumalandi sa 'yo at hinahayaan mo lang din naman." Kasalanan ko na naman nga. Haduf. Ako ang manlandi o ako ang nilalandi ay wala talaga akong ligtas sa panghuhusga ng lahat. "Hindi ko naman kasi alam kung anong gagawin..."

“Anong kasalanan ko sa’yo?” “Bakit paulit-ulit mo akong sinasaktan?” “ANG SAKIT… ANG SAKIT-SAKIT!” “Hindi ko na alam kung paano pa ako babangon…” “ Bakit ako? Huhuhu” “Hindi ko alam kung paano pa ako babangon…”

"Bakit parang ako ang mali. Bakit kasalanan ko ang lahat? Ako na nga ang dehado eh" "Oh eh kanino kasalanan aber? kanino pa nga ba? Sino ba ang pinalayas? ikaw ang pinalayas kaya malamang ikaw ang may pagkukulang. So ano? babalik na naman kami sa dati? babalik na naman ang mga kapatid mo sa paghahanap ng mga trabaho at pagpapaalipin sa ibang tao ganun ba? at ako pano kami ng ama mo? yung tatay mo papano na? sumbat ng kanyang ina.

Bakit ganito pa ang nangyayari sa akin? Diyos ko... Ano bang mali ang nagawa ko bakit ako nasaktan nang ganito? May kasalanan ba akong nagawa kaya nangyari ito sa buhay ko? Hindi naman ako nagkulang hindi ba? Binigay ko naman sa kanya ang lahat nang pagmamahal ko 'di ba? Saan ba ako nagkamali? Saan ba ako nagkulang? Bakit kailangan ko pang iwan? Bakit iniwan ako ng lalaking siyang pinagkukunan ko ng lakas.

Hindi na ako ang nasa puso niya. "Why?" tanong ko habang naglalakad palabas ng bar. "Ano ang kasalanan ko sa kanila? Ano'ng mali sa akin? Bakit ganito? Bakit nila ako niloko?" umiiyak kong tanong sa aking sarili. "Bakit?"

Ako pa talaga? "Kasalanan mo kasi para kang timang dyan sa sinasabi mo." Inis na sikmat ko. "Bakit may mali ba akong sinabi? Naguguluhan na tanong niya sa akin. "Ang corny mo lang nakakasura kapag ganun, samantalang noon halos itapon mo ako sa kung saan huwag lamang makita." Paliwanag ko at binalot naman kami ng katahimikan. Marahan akong ngumuya at pinakiramdaman ang paligid.

Bakit pakiramdam ko, ako talaga ang may kasalanan? I've always felt like this.

Wika ko dito at habang kinkuha ang kutsara at tinidor. "Bakit, sino ba ang may kasalanan kung bakit may sakit ako ngayun? Hindi ba ikaw?" galit na sagot nito. Natigilan naman ako. Ano na naman kaya ang ginawa ko at ako daw ang may kasalanan kung bakit ito nagkasakit? Sa naalala ko nasarapan naman ito sa ginawa namin kanina. Pareho kaming nag-enjoy.

Umiiyak at puno ng pagsisisi ang nararamdaman ng puso ko "Kasalanan ko! Hindi ko alam kung paano ako makakabawi sa lahat ng mga pagkakamali ko. Kasalanan ko! Kasalanan ko!" umiiyak kong sambit at hindi ko na napaigilan pang mapasabunot sa sarili kong buhok