Bakit Pinupulikat Ang Tao Novels & Stories

Ibang lalaki nagpapabilis ng tibok ng kanyang dibdib. Is this what they called microcheating? Bakit ganon? Bakit wala man lang siyang maramdamang kaunting guilt? Pinilit niya ang sariling bumangon sa kama at ginulo ang kanyang buhok. Tinapik niya ang kanyang pisngi para gising ang sarili sa reyalidad. This is stupid. Bakit ganito ang iniisip niya? Bakit ganito ang laman ng kanyang isipan?

Kasi hindi mo alam kung ilang beses na silang lumaban sa loob ng sarili nilang isip bago pa man sila magsalita o kumilos. Hindi natin alam kung gaano kabigat ang dala ng isang tao kapag nakangiti sila sa araw pero nanginginig sa dilim. Hindi natin alam kung ilang beses nilang pinilit maging normal sa harap ng iba kahit sa loob nila ay may sigaw na hindi naririnig ng mundo. Kaya bago tayo magtanong kung "bakit ganyan siya," mas mahalagang tanungin kung "ano ang pinagdaanan niya."

mahina kong bulong, pero agad din nalunod sa hikbi. Bakit kailangan pang umabot sa ganun? Bakit kailangan pa akong ipahiya sa harap ng napakaraming tao? Hindi ba sapat na nasaktan na niya ako noon? Hindi ba sapat na pinili niyang iwan ako at pinaglaruan ako na parang simpleng laruan lang? Napakagat ako sa labi ko nang maalala ko ang mga tingin ng mga tao. Yung bulungan. Yung mga matang parang hinuhusgahan ako kahit hindi nila alam ang buong kwento.

Sinubukan pa niyang kumurap upang tiyakin na baka naghahallucinated lang siya dahil sa takot na nararamdaman pero hindi nga siya nagkamali. ‘No!’ mariing tanggi ng isip niya. ‘Of all people in the universe ay bakit siya pa? Bakit siya pa na sobrang importanteng tao sa kaniya? Paano nito naatim na gawin ang bagay na iyon sa kaniya?’

kibit-balikat niyang pahayag. “Hindi dapat gan'yan, En. Kung talagang mahal mo 'yong tao, hindi mo dapat kaagad-agad sinusukuan. Bakit hindi mo siya hanapin, muling suyuin at ipakita mong nagsisisi ka na at ipangako mong magbabago ka na. Ganoon lang kasimple! Anghina mo naman insan, e.”

“Mapanganib siyang tao.” Kumunot ang noo niya. Mas nakaramdam kasi siya ng pagkalito. Kung talga kasing mapanganib ang taong tinutukoy nito ay mas lalo itong dapat na protektahan ng mga taong makapangyarihan para mas ligtas ito. “Eh, bakit ako ang naisipan mong lapitan?” nahagilap niyang itanong pagkaraan.

“Pero may mga hayop talaga na namiminsala ng tao.” Natigilan ako at nilingon siya, “Sapagkat hindi nila alam ang ginagawa nila. Hindi nila naiintindihan ang pinsalang naidudulot nila dahil hindi naman sila katulad ng tao kung mag-isip.” Mahina siyang natawa, “Oo na, miss nature lover.” Napatawa rin ako at tinitigan siya. Napakaguwapo niya. Matangos ang ilong at lalaking-lalaki ang kaniyang dating.

Normal pa ba ito? Mas lalo pa s’yang hinigit ni Shaun palapit. Hindi ba dapat ay tinutulak n’ya na ito? Ngunit bakit tila may sariling buhay ang mga kamay n’ya na unti-unting gumagapang palapit sa batok nito. Pumikit siya nang mas maglapit pa ang mga mukha nila.

Hindi lang ito joke time. "Bakit tayo magpapakasal? What is the reason?" Nakakapagtaka naman kasi. Ang alam ko ay hindi niya ako napansin dati. At kung napansin man niya ako at na-love at first sight sa akin, eh 'di sana ay pinansin niya ang pagpapansin ko sa kanya sa social media. Ni hindi man nga niya ako nireplyan noong ni greet ko siya ng "Happy birthday".

sabay tawa n'yang ani dito. "seryoso naman ako ah, we're talking about science here and human nature, it's all normal. Sino ba nag imbento na bastos ang usapang sex? hindi naman bastos iyon, sex is the way to bring human in this world so paano naging bastos iyon? Only humans are making it sound like bastos." napapailing si Brea sa kapilyohan nito, wala parin itong pinagbago.