Balete Drive Philippines Novels & Stories

Tinangoan n'ya lang ito bilang sagot at ibinigay ang susi ng kan'yang sasakyan. Raffish Batista is a foreign-Filipino national na nagmamay-ari ng La' Carera Wheels. Bihasa itong magtagalog kahit sa ibang bansa ito lumaki. Isa itong half Nigerian, half Arabic-Filipino na nagpatayo ng branch ng La' Carera Wheels sa Pilipinas. Nakita n'yang pinapasok na ng isang lalaki ang kan'yang pulang Bugatti La Voiture Noire, isa sa pinakamahal na sports car sa buong mundo.

Bigla siyang naexcite at nakalimutan ang pagkainis dito kanina. “Really? Sumali ka?’, tumingala pa siya dito dahil kahit 5’4 ang tangkad niya ay mas malayong mas tangkad pa rin ito sa kanya. “Yeah! Maraming excited na makapagduelo saakin sa track.”, turan nito at naitaas niya ang kanyang kilay. Leo is the currently the best racer in Philippines, wala pa itong talo sa kanyang mga mga racing tournament kaya marami ang may gustong makipagduelo din dito. She did win many tournaments also pero hindi pa nila sinubukang magduelo.

Mas marami kasi itong nainom na alak kaysa sa kaniya. “Umagang-umaga puro malabo pa sa buwan ngayong umaga ’ang mga pinapahanap at pinagawa sa ’yo ni Melody, ah.” ngingiti ngiting sambit ni Epifanio habang nakasakay sila sa kotse. Patungo ngayon sila sa Bulacan. They take the road sa N-LEX para mas mabilis. Dito na sila maghahanap ng baka na puwedeng gatasan, at punong maaari niyang akyatin.

huling sabi ng lalaki bago pa man makalayo ang tricycle. Kinawayan ko na lang ito pagkatapos ay hinawakan sa hilahanan ang maleta ko. Nasa unahan pa ang bahay at lupain ni Lola at Lolo, sinadya ko talagang doon na lang bumaba para makapaglakad-lakad na rin ako. Napapikit ako nang malanghap ang sariwang hangin ng Batanes. Amoy province talaga, hindi tulad sa Manila na puro usok at polusyon pa ang hangin na malalanghap mo.

ELIJAH’S POV: Para siyang baliw na nakangiti habang nagda-drive pabalik ng Quezon. Sobrang saya niya, para siyang nasa alapaap. Hindi niya pinagsisihan na nag-take siya ng risk na puntahan si Paulette sa Manila. Ngayon, girlfriend na niya ang dalaga. Napakabilis lang ng mga pangyayari. Hindi niya rin akalain na sa pag-uwi niya pabalik ng Quezon ay may girlfriend na siya.

Engineer Monterial clapped his hands followed by the other people who are inside. Kumabog nang mabilis ang puso ko. Hindi naman nakakakabang ngumiti habang ipinapakilala ka sa iba pero ngayon ay pakiramdam ko ay mga judges itong kaharap ko. But then I stood up and faced everyone, wearing my most priced smile. They smiled back which made me calm down a bit. Agad din akong umupo pagkatapos. "Have you ever heard of Costa Elysia and Blessica Coast? She is the owner of those resorts in the Philippines," Engineer Monterial added.

"Kami ng asawa ko, Ma’am, este, Balae ay hindi naman magtatagal dito sa Manila dahil may mga anak pa kaming natitira sa Iloilo. Nagpapasalamat kami sa magandang pagtanggap ninyo sa aming anak na si Fe. Mapanatag na ang isip namin sakaling bumalik kami sa Iloilo ng asawa ko." "Ganun ba? Sige, Balae... Huwag kang mag-alala sa anak mo. Nasa mabuting kalagayan siya. Kami ang bahala sa kanya. Anak na rin ang turing namin kay Fe kahit dati pang mag-bestfriend lang sila ni Clark. Pero habang andito kayo sa Manila, mag-bonding muna tayo para naman makilala natin ang isa't isa," masayang wika ni Tita Felicia.

Otomatiko namang binuksan ng guard ang gate para palabasin ako. I adjusted my seat and backrest para hindi manakit ang likod ko habang nagda-drive. I was also banging my head to the rhythm of the music while driving. Wala akong makausap at boring ang mga tao kausap ngayon. That's why I decided to pay that place a visit. Weird, umalis ako ng Boracay dahil sa doon nagsimula ang kasalanan namin ni Daze, and now I'm paying Batangas a visit where I ended everything and where Jarren was created.

Pareho silang dalawa nasa pasenger's seat. Thaddeus done his researched, he know that Legazpi City is located in the province of Albay in the Bicol Region kaya mahilo hilo sila sa biyahe dahil sa sobrang layo and after five long hours ay nakarating na rin sila sa Legazpi City, kung hindi pa mabilis at derederetso ang biyahe nila ay malamang na mahabang oras pa ang itatagal nila sa biyahe.

Kaya lang ayaw naman niyang mamihasa. “Hey! It’s been a while,” ani Caleb nang makalapit habang hawak sa kamay ang mga bata. “Have a seat. What brought you here?” “I was in Albay last night. I thought I would see you before going back to Manila.” Naupo ito sa tabi niya. Sinabihan nito ang kambal na ipagpatuloy ang paglalaro. Agad namang tumalima ang dalawa.