Novel & Cerita Balete Drive Philippines

Driver pala ito ni mama Amanda rito sa Pilipinas. Habang nasa biyahe ay kita ko ang pagkamangha sa mga mata ng anak ko habang nakatanaw sa matatayog na buildings na nadaraanan namin. Marami namang matatayog na buildings sa Los Angeles but the vibes here in the Philippines is somehow different and I know Amadeus feels the same way too. Namumutawi pa rin ang dugong Pilipino kahit pa man sa LA siya ipinangak at lumaki. Tahimik lang kami ng anak ko sa buong biyahe habang sina Manang Rosa at ang driver na nagpakilalang si Manong Nelson ay nagkukwentuhan.

Nakangiti pa ring tanong niya, habang si Xander naman ay naguguluhan na. "What?" "Is the capital of the Philippines? Basic men... Zambales, where you can see a beautiful lady like me." Pinitik ni Xavier ang noo niya dahil sa mga kalokohan niya na ikinairap niya naman. "Pikon mo naman, para joke lang eh. Alam ko naman na Manila ang capital ng Pilipinas 'no, pero mas gusto ko kasi ang Zambales... kasi taga rito ako." Paglalahad niya pa. "Pero maiba nga tayo, bakit ba nandito si bayaw?"

August's POV Nag-impake na ako ng mga damit ko. Pansamantalang hindi kami tumatanggap ngayon ng mga assignments dahil sa training na mangyayari sa Batanes. Yes, you read it right. Sa Batanes yung location ng training namin. The heck, ang daming malapit na pwedeng magtraining, doon pa talaga sa lugar na kung saan parang hindi na sakop ng Pilipinas. This city is already near china and japan. Konting tumbling na lang. Pero ano ang karapatan kong magreklamo? It was the admin who choose the location para na rin daw makapasyal ang mga dayuhan dito sa Pilipinas.

"Kaya ko. Tsaka, may amats ka na, noh! Baka mapano pa tayo sa daan." Binawi ko rin kaagad ang pagkakatapat ng bote sa kaniyang labi kaya mabilis niya rin akong sinagot. "Sus, 'yon lang? Sanay ako mag-drive ng lasing." "Motor lang 'yon at malapit. E nasa Bataan po kaya tayo." "Mas mahirap kaya magmotor kesa magmaneho ng kotse kapag lasing." "Sus! Mambabara ka pe e. Basta ako, ayoko pa mamatay. Bata pa ako noh!"

Sabay-sabay kaming nagulat ng sumabat sa usapan namin si Axel. Nasa lapag siya at naglalaro ng mga stuffed toy and soldiers niyang laruan doon. Hindi nga siya nakatingin sa aming tatlo. Nakatutok ang tingin niya sa mga laruan niya. Napakamot na lang talaga ako. Nakalimutan kong may bata pala kaming kasama. "Baby boy, Bataan is a province in the Philippines. That's what your Ninang Gizzy is referring to." mahinahon kong sabi sa kanya.

ang agad na nasambit ng pabuling ni Celeste nang maalala ang matanda. Nasasabik na siyang makita si Salvador. At nasasabik na rin siya sa totoong pakay niya kaya siya nagdesisyong bumalik ng Pilipinas. At iyon ay upang maitayo ang negosyong pinaniniwalaan niyang magkakaroon ng malaking pangalan dito, dahil kinilala ito ng husto sa America.

Nagkibit-balikat si Alex. “You might be right. This place is, oh I don't know. Medyo..." Natigilan siya na parang hindi makaisip ng tamang salita. Tinitigan siya ni Ferdinand na parang tulala. “Wala kang negosyo na makihalubilo sa matataas na uri," sabi niya. “Hindi ko ba narinig sa isang lugar na pinalitan ka sa Baltimore Martial Arts Association? Tiyak na nakakahiya iyon."

--- [This scene happened, a week before Alexus and Mia went home to the Philippines] Sa isang makitid na daan sa gilid ng bundok na sakop ng Davao Del Norte ay may isang kotse na napapatigil dahil sa may humarang na tao. "T-Tulongan mo po kami, Sir. P-Please..." Nanghihina na paghingi ng tulong ng isang babae na halos hindi na mamukhaan, animo'y nasunog. Napapitlag ang driver dahil doon.

Inagaw ko ang kamay kay Kaleb at patakbo akong lumapit doon at diretsong tumingin sa screen ng laptop. “Anong mayroon d’yan?” Saglit akong nilingon ng binata at binalik din agad ang tingin sa screen. “You saw that red dot?” Tumango ako. “Oo.” “Based on the tracker, they’re here in the Philippines, and they are moving from somewhere,” anito. “How does it happen?”

Kabanata 9 HALOS madaling araw na nang makarating si Alea sa Baguio sakay ng UV. Talagang nagmakaawa na siya sa mga taong nasa pila para lamang makasakay kaagad dahi sa tindi ng pag-aalala niya kay Kali.