Nababasa Nila Ang Isip Ko
Sa huli, ang isa sa mga assistant producers ay lumapit at sumigaw, “Wala tayong script! Magfocus lang kayo sa pagiging tunay at natural. Mga bisita, gawin ninyo ang gusto niyo!”
Pagkatapos, parang bugso ng hangin, naglaho siya ng parang bula.
Nagkatinginan ang mga bisita, hindi sila sigurado sa gagawin nila. Sobrang bigat ng katahimikan.
Umamoy ako sa ere bigla. Ano itong… parang sumuko na na nararamdaman ko kanina? Maaari kayang napagdesisyunan na ng lahat na wala ng pag-asa ang show at napagkasunduang sumuko?