Banished In Tagalog Novels & Stories

'Yon pa naman ang daming mentioned sa user tapos puro 'HAHAHA' ang reply. Because of my curiosity, I copy the text and translate it in go-gle. Ito 'yong lumabas. - Parang wtf ang babae dahil tinago pa niya ang mukha niya. 'Yan 'yong lumabas sa s-in-earch ko. Hindi ko maintindihan ang meaning no'ng wtf pero pamilyar sa akin ang text. So, sinearch ko na rin para malaman ko. Ang lumabas...

I stated while shaking my head repeatedly and tears streaming down my cheeks. --- Terms used: -Rine, dine: same with roon and dito -Ike: Ikaw ay -palusong/pauwi: pabayan -paahon: pauwi na ng bahay

Kinaumagahan “Hoy, gising na. Linisin mo na ang banyo...” Isa sa mga babaeng bilanggo ay tinulak si Jane, ngunit bigla siyang natakot na napasigaw siya, “Oy! Patay na siya!”

paliwanag nung isa sa kanila. "Barrier. Mahirap nga talagang pasukin kung may harang. Hindi din natin pwedeng sirain iyon dahil tiyak na mararamdaman at makakahalata siya. Kailangan nating makapasok doon ng hindi niya napapansin. May nakaka-alam ba ng itsura ng dyosa?" "W-wala pa. Dahil lahat ng mga nakakapasok doon, hindi na nakakalabas." yukong saad nila.

Isang malaking kasinungalingan, mali man ngunit kailangan kong gawin iyon. Nasa dugo ang pagiging isang manggagaway at hinding hindi ito basta dumarating sa isang tao. Isa itong sumpa, isang sumpa ng mga bituin, at ang tanging nagkakaroon lamang nito ay ang nag-iisang tribo sa isang isla kung saan pinaniniwalaang lumitaw pagkatapos ng isang malakas na lindol. Ang islang ipinangalan ng mga Kastila na "Isla del Fuego" o Umaapoy na Isla sa kadahilanang pagkarating nila roon ay napapalibutan ng apoy ang buong isla ngunit hindi lamang ito isang karaniwang pagpapaapoy lamang kundi ang mga nakita ng mga Kastila noon ay isang pamamaraang ritwal ng mga manggagaway.

nakangiting sakay naman ng kaniyang kasintahan sa kuwento nito. Kuyom ang mga kamao na tumayo siya mula sa pagkakaupo. Nilapitan niya ang dalawa, napatingala naman itong pareho sa kaniya. “Hindi ka pa ba uuwi, Mr. Santos. Malalim na ang gabi, ngunit narito ka pa rin. Hindi kaya naaabala ka na namin?” Binigyang diin pa niya ang salitang ‘naaabala’ dahil ang totoo ay ito talaga ang abala sa kanila. Gusto na niyang masolo si Michelle, ngunit matigas ang mukha nito. Ayaw pang umalis.

"You know what ban means? That means you are not allowed to come here anymore. You are banned for life." "Van?" Bigla akong natakot pagkarinig ko ng van. Lalo na pagtingin ko sa unahan may puting van na nakaparada doon. Ang sabi pa naman ni nanay bawal akong gumala kung saan-saan at may puting van na nangunguha ng bata. "Yes banned. That means you are not allowed to come here anymore. Hindi ka na pwedeng gumala dito."

Ang pinagkakatiwalaan ay may kahina-hinalang sabi. "Ito man ay isang bitag o hindi, kailangan kong puntahan siya kung makakaahon siya sa kasalukuyang suliranin ay nakasalalay sa mga pangyayaring ito.” Sabi ni Gin Sanchez. Kinagabihan ng sumunod na araw, sampung milya sa labas ng Quezon City, may bundok na tinatawag na Mount Banahaw.

humihikbing wika nito "May nangyari kasi kaya Hindi Ako naka punta" "Ano bang nangyari?Akala ko ba ayos na ang lahat?" "Dixie kidnapped me.... dinala niya ako sa Isang Isla na hindi ko alam kung saan" " Ha?!Ganun na ba kadesperada ang batang Yun sayo?"Puno ng insultong wika nito Wala sa oras na pakuyom ang kamao

sabi ko and I wanted to hug her pero hindi ko magawa and I hate it! "You know what, Jack! Huwag na muna tayong mag-usap..." "Mahal naman, huwag naman ganito, I'm sorry! Please," I begged. "I'm sorry, Jack. Please huwag na muna tayong mag-usap, ayaw kong magbitaw ng salita, baka may masabi lang akong hindi maganda!" She cried! "But.." Hindi ko pa man natapos iyong gusto kong sabihin ay bigla nang nag log-out si Angel.