Novel & Cerita Beauty In Simplicity Quote

I will never forget that. I immediately looked at her when she sat down on the side of Chave. She's beautiful and I admit it. Well, I'm beautiful too but in my own way. We all beautiful in our own way and our own uniqueness. The only one who makes us ugly is the judgemental society and the only person who can pull us down is ourselves. No one else.

Sa loob ay isang maliit na watercolor illustration si Mia, nakatalikod, hawak ang paintbrush, at nasa harapan niya ang isang canvas na punô ng mga kulay. At may maliit na note sa gilid: “You don’t have to be perfect to be beautiful.” Tinakpan ni Mia ang bibig niya, hindi dahil iiyak siya sa lungkot, kundi dahil sa bigat ng sweetness ng gesture na hindi demanding, hindi intrusive, hindi manipulative. Just… gentle. Hinawakan niya ang papel, ramdam niya ang init ng appreciation. Hindi dahil romantic ito.

Agad akong umakyat para makapaglinis ng katawan. Agad din akong bumaba pagkatapos na pagkatapos kong makaligo, magbihis at makapag-ayos. Isang simpling bestida ang akin suot. Saka ko na kakalimutan ang pagiging simple, mamayang gabi. Dahil walang kasimple simple ang damit na nakatakda kong isuot. Hindi naman ako nag-make up. Na-realize kong mas maganda pa rin ang natural na ganda.

Gusto ko sana na wag maapektuhan, pero feeling proud ako dahil sa naging aksyon ni Azul at reaksyon ng mga babae. "Come here Ma ko!" Malambing na sabi ni Azul. Tila ba tunay na tunay ang pagkakasabi nito at hindi nagpapanggap lang. Agad naman akong lumapit sa lalaki at nabigla ako ng hapitin nito ang aking bewang at dampian ng halik sa noo. " Always remember that you're more beautiful than them kahit wala kang kolorete sa mukha. Your simplicity makes you more special to anyone." Bulong sabi ni Azul.

"Gusto ko na matutunan niyang magpatawad at magpahalaga sa mga simpleng bagay. Gusto ko na maging handa siyang harapin ang buhay nang may tapang at malasakit sa iba. Gusto ko ring matutunan niyang mahalin ang sarili at ang pamilya." Tumango si Ruby, "Tama ka. Ang mga simpleng bagay lang ang nagbibigay halaga sa buhay. Kung natutunan natin itong gawin, magiging magaan ang lahat, kahit na anong pagsubok ang dumating."

Hindi ako mahilig sa make up, eh. Kasi nga... “Simplicity shows your real beauty,” nakangiting sabi ko habang nakatingin sa salamin. Maganda kaya ako kahit walang make up. Tapos ang sexy-sexy ko pa parang si Liza Sñoberano. Wew! Agad kong kinuha ang bag at cellphone ko. Tiningnan ko muna ang aking wallet. Nandito pa rin ang beinte pesos mga pre. “Aanhin ko ito?” tanong ko pa habang binabaliktad ang beinte pesos.

Naisip kong mas maigi na nga yatang basahan ang ipasuot ko para hindi siya mapan— . "Ano na? Ayaw mo pa rin ito? Ito na ang huling simpleng damit!" ika niyang nawawalan na ng pasensiya sa akin. Kumibot ang mga labi kong nakanganga nang bahagya. Kung hindi ko lang naramdaman na tila tutulo ang laway ko ay hindi ko pa iyon ititiklop. I was... Amazed by her beauty. This time mas angat na angat ang ganda niya. Tama siya, pinakasimple na ang damit na suot niya pero iyon ang pinakamaganda at bumagay sa kanya ng husto.

Kabaliktaran talaga siya nito. “Yun nga, Jacob. She doesn’t need all that to shine. Actually, yung simplicity niya, ‘yun mismo ang nagpapaganda sa kanya. Ang ginawa ko lang ay hinighlight ang natural niyang beauty. Tinanggal ko ang sobra, pinaikli ang mga layer, and kept the dress flowy, classic, at walang masyadong arte. Mas bagay sa kanya.” sagot ni Chelsea sa akin.

“Dress presentable and appropriate for the occasion. Mas gusto kong confidence ang isuot mo kesa umasa sa makeup o sa damit para lang makakuha ng attention. Simplicity is beauty.” Yun ang lagi niyang sinasabi sa akin kapag ipinamimili nya ako ng damit. Akala ko ay tuturuan niya ako kung paano mag-apply ng ibat ibang makeup nang sabihan siya ni Papa na turuan ako. “Ang tunay na maganda, hindi kailangan ng makeup. Hindi rin requirement ang makeup para maging maganda.” yan ang sabi niya. Akala ko pa naman ay magmamala-Cinderella na ako pagbalik namin sa bahay. Pero sa halip ay dinala niya ako sa isang skincare clinic.

“Simple lang, pero puno ng saya.” "Oo," sagot niya. “Hindi natin kailangang maging mayaman para maging masaya. Basta buo tayong pamilya, sapat na." Napangiti ako. Sa mga simpleng gabi tulad nito, damang-dama ko ang tunay na kahulugan ng tahanan—hindi sa laki ng bahay, kundi sa dami ng tawanan, sa init ng yakap, at sa damdaming ligtas ka, mahal ka.