Because I Love You Movie นิยาย & เรื่องราว

Nakakaengganyo kaya napasunod ako ng tanaw. "I know you want me too.. " Kung kalandian man itong matatawag bahala na! I'm doing this because I love him and I'm fighting for him! Bahala na ang bukas! Kung malalaman man ito ng kanyang fiancee bukas ko na lamang po-problemahin! Magiging makasarili muna ako ngayong gabi..

I was all right. May pa-I'm-her-boyfriend pa siya kanina. Tss. But I was halfway to stand up nung agad niyang hinila ang kamay ko upang mapaupo ako ulit. He held my face and now he's face were inches away from mine. Nang magsimula siyang mag salita, naamoy ko ang mabango niyang hininga which makes my senses gone crazy. "I love her because she's my friend. No other romantic feelings if that's what you're thinking." sinserong sabi nya. "I really love you, Yuna. I am here because you are the only one who can bring back the joy in me."

nakangiting sagot ni Alanis ngunit mababakas sa tinig ang galit. “And do tell me kung bakit pangalan ko ang nakasulat dito?” nakangiti rin na tanong ni Rafe na halatang pino-provoke ang dalagang kaharap. “Well, I know that kahit na sinong pontio pilato ang iharap kp sa’yo ay may mahahanap ka pa ring mali para ayawan ito. So why don’t I marry YOU instead?” “Hmm. Because… You HATE ME, LOATH ME, AND YOU DON’T LIKE ME.” nakangiti pa ring sagot ni Rafe na ikinainis naman lalo ng dalaga.

Hindi ako tanga para hindi maisip na katawan ko lang ang gusto ni Zey sa akin pero dahil mahal ko siya dati, inalis ko yun sa isipan ko at inisip nalang na mahal niya ako. Tama ang sinabi nila, Love is Blind, when we love someone we cannot see the worst of him, but only the way we think that they love us because they say 'I love you' to you and you can feel the joy when we heard those three words from our loves one.

she uttered, like it is so unbelievable. It is not my behavior to talk back to the people I loved. To the people I treasured the most since I'm just an orphan. To the people I treated, as my family. They hated me at all times but I am still not giving up of hoping that one day, they'll become the opposite, that they'll be good to me, they'll accept me as a family, and they'll love me.

“I can’t...I d-don't want to!" Biglang uminit ang mga mata ko. “Why are you doing this?” nanginginig kong tanong. Hindi siya agad nakasagot. Dahil umiiyak na rin siya. At sobrang sakit iyong makita. “Because I love you,” basag niyang sagot. “And I can’t lose you.” Parang may kung anong tuluyang napunit sa loob ng dibdib ko.

This dumbass, nagpapanggap na hindi alam ang dahilan! "Ang lakas ng loob mo! Parang wala kang inaalala!" Malakas na sigaw ko, inambahan ko pa ito ng hampas pero umiwas ito. "Anong aalalahanin ko, Love? Did I forget something?!" Naguguluhan pa din siya sa dahilan kung bakit ko siya inaaway. "You forgot to buy me a pill! You bastard!" Naiinis na saad ko. Hindi pa ko handa sa responsibilidad! Bwisit na 'to! Nag-aaral pa ko!

Inabot niya ang kamay kong nasa counter top at ngumiti habang nakatitig doon "I'll choose you, and it's because I love you"

Nagising na lang ako isang araw na siya ang dahilan kung bakit ako masaya, kung bakit lagi akong excited sa umaga dahil makikita ko na siya. Siya ang dahilan kung bakit nandito ako ngayon. Siya ang naging inspirasyon ko sa lahat, sa trabaho. Siya lang talaga ang dahilan kung bakit ko nakukuha lahat ng gusto ko, siya ang ginawa kong inspirasyon. Siya ang nakikita ko sa hinaharap na makakasama ko habang buhay kahit imposibleng mangyari. “I love you.”

Umiigting ang panga upang pigilan ang muling pag iyak. “I love you," halos pabulong niyang usal. " I am happy to be with you… Net, isa ka sa mga dahilan bakit ako lumalaban. Kasi kahit gaano pa ka bigat ang lahat gumagaan iyon kapag naiisip kita. How can I be happy without you in my life?”