Beggar In Tagalog Novels & Stories

KABANATA 1 Sunrise Majika Macario !Macario ! tawag niya sa kanyang asawa nanakit na ang aking tiyan tila Manganganak na ako Tawagin nyo na ang matandang Alabay Sigaw ko Nang marineg ni Macario ang Sigaw ni Adelina ay agad itong nang tungo sa kanilang silid at nakita nya roon na nahihirapan na ang kanyang asawa kaya agad itong Sumigaw sa kanyang Kanang kamay "Masigla ! Masigla ! Halika Pumaroon ka rito"agad naman Pumunta ang katiwala na ang ngalan ay Masigla

Panimula kaya napakamot siya sa ulo niya at natawa. "Oo nga pala, tapos ito agad ang bumungad sa'yo. Nakasal ka kaagad sa isang Jaxon Azrael Buenaventura na bilyonaryo at sobrang gwapo!" Kinikilig niyang saad at pumapadyak-padyak pa ang paa kaya napailing na lamang ako.

"Walang anuman po your highness. Masaya po akong samahan kayo at maglibot sa buong garden ng Cratemia Mansion." Ngumiti na lang ako sa sinabi ni Krish. "Alam mo kung hindi ka maalam magtagalog siguro duguan na ako dito." "Bakit naman po?" "Hindi mo ba alam ang nosebleed?" "'Yun po ba yung nangyayari once na may health problem ang isang tao, like anaemia?" "Hindi, nosebleed means expression in Philippines, 'yung kapag hindi ka sanay mag english e sasabihin ng mga Pinoy nakakanosebleed."

paliwanag niyang wala namang kwenta. "Kaya ba pinagsabay mo kami? Kung na-bored ka sana ay nagsabi ka na lang ng totoo. Kahit masakit at least nagpakatotoo ka." Pinahid ko ang luha sa aking pisngi. Hindi niya lang ako sinaktan inapakan pa niya ang dignidad ko bilang isang babae.

nanghihinang sabi ko. Dahil sa kasalanan na ginagawa ko, kailangan ko pang magtago sa mga Achilles. Letse talaga! "I will give you a money and buy you a house away from Achilles, hindi pa kasali duon ang ibibigay sa iyo ng anak ko."

Kalaunan ay unti-unting ngumisi si Babe sa kaniya, 'tila nagmamalaki. "Sure, I'll just call you later. Baka babalik na rin kasi ako sa Manila, napadpad lang ako rito sa Tuguegarao para makakain ng pansit batil patong, kaso wala pang bukas na pansiteria ngayong oras. Nakalimutan kong taga-rito ka pala, sana natawagan kita." He shrugged his shoulders then patted my head. Natatawa pa rin ako sa boses nito tuwing sunud-sunod ang pagsasalita niya ng tagalog. Nabubulol pa siya minsan.

But I don't have a choice. Kaya ko namang tiisin ang araw-araw na pambubugbog hindi ba? Kaya ko. Mag-iisang taon na. Kaya ko. Kaya ko 'to. Dahil kung umalis man ako dito ay wala rin akong pupuntahan. I am broke. I don't have money. Can't even buy a single bread. My husband is feeding me. Kaya kahit mabugbog ako araw-araw ay wala akong magagawa kundi magtiis.

“Sinong bata yung sinasabi nyo, at saan galing yang pera nyo?” “Huwag ka na nga mag maang maangan, Naya! Alam mo, may pakinabang ka din naman pala minsan, may utak ka din! Sino pa ba, edi yung batang mayaman na inuwi mo kagabi, akala mo hindi ko nakita yon? Sakto, nabalitaan ko na naghahanap nang aampunin si Cosme, kaya binenta ko!” Cosme? Yung matandang babae na kilala dahil nag bubugaw nang maga bata? Muntik na ako ibugaw non.

Saka close na kami ng batang ito, hindi lang halata. Pinakatitigan lang muna ako nito bago umirap. May attitude talaga. "Manong, can you unluck the door? There is a beggar who wants to hop in." See? Hindi siya makatanggi sa akin. Pero grabe naman ito kung maka-beggar. Mukha ba akong pulubi? Pawisan lang ako at mukhang haggard na pero hindi naman ako madungis. Maganda pa rin ako.

Hindi ako nakukuha sa pera, ang kailangan ko ay ang apology niya! Masakit 'man ang aking katawan pero pinilit kong umupo mula sa pagkakahiga at tinignan siya sa 'kanyang mga mata pagkatapos ay nagsalita. "Hindi ko kailangan ng pera mo! What I need from you is an apology, mister whoever you are! Nasa'n ang kasama ko?" inis na tanong ko. "She's dead," wika ng lalaki pagkatapos ay umupo sa upuan ng naka dekwatro.