Novel & Cerita Beggar In Tagalog

[ kabulaanan - falsehood ] Sapat na ang panloloko nito sa kanya. Sapat na ang lahat ng iyon. Sapat na upang biyakin ang kanyang inihandog ditong tiwala. Mga hakbang. Tinahak niya kahit mabigat sa kanyang kalooban. Tinungo niya ang pintuan. Paalis. Paalis sa lugar na iyon. At wala nang balak na bumalik pa. Mga kahulugan ng mga binanggit na termino:

malamig na tugon ko sa kaniya habang nakapokus sa pagtutupi ng damit ko para ilagay sa bag. "Para ka lang buhay na patay, anak," sagot din ni Papa. Natahimik ako. Para namang nakaramdam si Angelo kaya't hindi na rin ito sumagot at nagkunwari nalang na nag-iikot sa loob ng bahay para mawili kahit pa ilang beses na siyang pumunta rito.

umiiyak n'yang sagot. Hinawakan ko ang balikat n'ya para alisin sa pagkakayakap sa akin, pero lalo n'yang hinigpitan ang pagkakayakap sa akin. Hinyaan ko muna s'yang kumalma hanggang sa kumalas na s'ya sa pagkakayakap sa akin. Basa ng luha ang mukha n'ya at maski ang suot kong damit ay nabasa na. "I don't have cash, I left my home with nothing on me, and I'm starving," umiiyak n'yang saad sa akin.

"Bakit ba kasi hinawakan mo paa ko? May mga sugat ka na nga nangmamanyak ka pa! " "H-help me, pp-please, " pagmamakaawa nito. "Uyyy, inglis yun ah," nagawa niya pang magbiro kahit sobrang takot na niya. "P-please tulungan mo ako, babayaran kita kahit magkano, basta tulungan mo akong ilayo dito. " "Anong sabi mo? Babayaran mo ko kahit magkano basta malayo kita dito? Bakit mayaman ka ba? "

Agad ko siyang nilingon na nasa backseat. "Yes, Zaria?" "What is apo?" "Apo is a grandchild in Tagalog." Kumunot ang noo niya sa akin. Alam ko may hindi na naman siya maintindihan sa mga sinabi ko. "What is Tagalog?" "Tagalog or Filipino is Mama's language." "Ah, okay."

"Sinabing ayoko! Ang pangit mo. Ayaw kita makita!" Nangunot ang noo nito. "Ano?" Bahagya siyang dumukwang at suminghot-singhot. Mabilis niyang natakpan ang ilong ng mabahuan sa pabangong gamit nito. "Tsaka ang baho-baho mo!" Inamoy-amoy naman nito ang sarili. "Ako mabaho? Hindi naman ah!" "Basta ang baho mo!" Kung dati gusto niya ang amoy nito, ngayon nababahuan na siya at nasusuka sa pabangong gamit nito.

Ilang sandali lang ang lumipas… “Oh my this is real gold Belle. It’s too expensive!” “Talaga?” “Yes! It is one of the rare gold. Hindi mo ba alam?” “Hindi eh.” “So, who gave you this?” “Sabi ng mga kumopkop sa akin sout ko raw ‘yon no’ng napulot nila ako sa basurahan.” “What’s the meaning of kumupkop? Sorry Belle I can’t understand some of tagalog language kunti lang tinuro ni mommy sa amin.”

“We need nothing but to kill you. That is the order we must obey. Goodbye, Conrad Macapagal. See you in hell.” Bago pa siya makasagot ay binaril kona ito sa ulo at dibdib. Tinanggal kona ang paa sa sugat nito saka tumalikod at naglakad palabas na parang walang nangyari.

sagot nito. "Kung hindi ba naman labag sa kalooban mo ay why not? Buong puso ko iyong tatanggapin with matching banner ng thank you Jarus, basta ba Gucci ang name tag ng bag." pagpaparinig niya na kinaawang ko. Natawa lang si Jarus sa sinabi nito.

Nagsitayo ang lahat nang magsimulang magsalita ang pari. " Ikaw, Janine Mhae Santos, tinatanggap mo ba si Rigor Esguerra na maging kabiyak nang iyong puso at magsasama sa hirap at ginhawa?." "Opo, padre." "Ikaw naman Rigor Esguerra, tinatanggap mo ba si Janine Mhae Santos na maging kabiyak nang iyong puso at magsasama sa hirap at ginhawa?.”