Beloved In Tagalog Novels & Stories

Napakagat ako ng labi. "You want it that much, hm?" his soft voice echoed into my mind. Lalo lang akong nalunod sa aking pagnanasa ng dahil doon. "Please..." pagmamakaawa kong sabi. "I'm not yet done with the teasing, baby." Napakagat ako ng labi ng bumaba ang kanyang halik.

Papakipot pa ba? "But I don't like you." "What?!" Nabura ang lahat ng ngiti at kalandian niya. "I love you," he held her hand. "Let's go." Hinila siya nito palabas sa kwartong nililinis nila. "Hey! Wait! I love you too! But where are we going?" "Sa bahay n'yo." "Bakit?" "Ipapaalam ko sa kapatid mo na liligawan kita."

"Because no matter how much you get used to a new place, home is still home. Pwede kang magkaroon ng bagong friends, new work, and a new routine, pero may part sa'yo na hinahanap pa rin ang lugar kung saan hindi mo kailangang magpaliwanag kung sino ka. Sa bahay, hindi mo kailangang maging agent, hindi mo kailangang maging strong, at hindi mo kailangang itago kung pagod ka." Napatingin ako sa kanya. That answer hit me harder than it should have. Home. Philippines. Baguio. A woman. A voice calling my name. Again. The memory flashed. This time, mas malinaw. I saw a young woman standing under a tree. Hindi ko makita ang buong mukha niya, pero may smile siya na parang may sinasabi sa akin. And sh

Dahan-dahan naman akong tumango sa kanya at nagsalita, "Oo. Naiintindihan ko na 'yon dahil sa mga sinabi mo sa akin. Maraming salamat kahit papaano sa sinabi mong 'yon sa akin, baby. Nalaman ko ang totoo." Ngumiti siya pagkasabi ko. "Maraming salamat rin sa 'yo, baby. Kailangan mo naman na malaman 'yon, okay? Hindi puwedeng hindi mo malaman 'yon, eh," sagot niya rin sa akin. "Ayaw ko na makasama si Isabel. Hindi ko siya mahal. Ikaw ang mahal ko, baby."

takang tanong ko. Tumawa siya kaya napangiwi ako. Nababaliw na ba ang lalaking ito? "I can't believe na hindi mo ako kilala. Now I know why I'm comfortable with you because you don't know me and you have no idea how popular I am," "Ano naman kung sikat ka? Makakain ko ba iyon? Alam mo Isaac, sikat ka man o hindi ikaw pa rin si Isaac. My idiot boyfriend."

*gulp* bakit ganito siya makatingin? "If I give you a chance, mamahalin mo na ba ako?" inulit niya yung sinabi niya and still... SPEECHLESS! ///////////

Da best na backer kasi si Lord, e. “Dala mo, ga?” I asked my boyfriend when I got close to him. I grew up hearing and loving my parent’s endearment ‘lang’ or ‘palangga’. Noong nagtanong siya kung anong gusto kong itawag namin sa isa’t isa ay agad akong sumagot ng ‘ga’ or ‘pangga’ which means beloved in English.

Natawa na lang ito. “I love you, mahal ko,” masuyong sabi nito. “Mas mahal po kita,” tugon niya dito. “May tanong ako, Sweetie,” “Ano ‘iyon?” “Kailan mo pala nalamang mahal mo na ako? Lagi kang umiiwas sa akin dati, as if may nakakadiri akong sakit,” Humarap siya dito. “Noong birthday ko,” “Birthday? Kailan?” anitong nakakunot-noo

Ganoon niya ito kamahal. "Just make sure Novice na masisiyahan mo ako ngayong gabi,"may ningning sa mata na hiling niya sa lalaki. "Oohh Shaina, I love you so much and I miss you,"anas ni Novice. Kaytagal niya rin inasam na marinig iyon mula sa labi ng babaeng mahal na mahal niya.

concerned niyang tanong. "Yeah. I love you, honey," punung puno ng emosyon ang mga salitang iyon. "I love you, too," nakangiting tugon niya at niyakap ng mahigpit si Miguel. Muli ay parang batang isiniksik ni Miguel ang sarili sa katawan ni Gabriella. Masuyong hinalikan naman ng dalaga ang noo nito.