Beneath The Shadow Novels & Stories

Sorry gift Contains slightly explicit scenes. Read at your own risk. Salubong ang kilay ko buong byahe at walang balak tapunan ng tingin ang katabi ko na siyang dahilan ng aking iritasyon. Mahigpit ang kapit ko sa manibela nang mabilis itong minaniobra sa pinakamalapit na bakanteng loteng nadaanan. Napapikit pa ko nang mariin pagkatapos pahintuin ang makina ng sasakyan. Sumandal ako sa car seat at nagbuga ng ilang hingang malalim.

Magic-infused shackles glowed around its limbs, suppressing whatever strength it had left. Elise clenched her fists. "They’re selling a living creature?" Vael’s expression remained unreadable, but Elise could sense the tension in his posture. "This," the auctioneer continued, "is a shadow beast. A rare specimen—one of the last of its kind. It has the ability to phase through solid matter, making it the perfect assassin’s companion." A wave of murmurs rippled through the room. Elise’s hands gripped the edge of her seat. "Bidding starts at 500 gold coins."

“Thorne… bakit hindi mo ako sinira agad?” Ang tanong ko ay lumabas na parang bulong sa gitna ng dilim ng rooftop terrace. Ang hangin ay malamig, humahaplos sa balat ko na parang paalala na hindi pa tapos ang lahat. Sa ibaba, ang lungsod ay parang walang katapusang karagatan ng ilaw—mga kotse na parang mga bituin na gumagalaw, mga building na parang mga higanteng nakabantay. Pero dito sa itaas, sa pribadong mundo ni Thorne Valtor, parang kami lang dalawa ang nabubuhay.

Hindi na kailangan. Sa katahimikan na ‘yon, naramdaman kong buo kami. Walang Shadow. Walang laban. Walang misyon. Just us — the real us. Pagbalik sa base Pagdating namin sa compound, bumalik agad ang tensyon. Si Kuya, naghihintay na. May hawak na bagong folder. “Leonora, may bagong galaw si Shadow.” Muli kong naramdaman ang bigat sa dibdib. Bumalik sa realidad. Tapos na ang pahinga.

JONI POV GUMUGULO pa rin sa isip ni Joni, ang Cassandra na iyon. Paano napunta ang babaeng iyon sa ilalim ng basement at sino ba talaga ang babaeng iyon? Isa pa, ano ang sinasabi nitong kinulong at pinatulog daw siya ng isang mangkukulam? Nahihiwagaan talaga siya sa babaeng iyon. May misteryo nga ba ang babaeng iyon o nasisiraan lang ito ng bait?

Tumayo agad sila at naglakad palabas ng kwarto. Sino kami? Membro kami ng Night Syndicate na kumakalaban sa Shadow. But unlike shadow hindi kami ganoon kahigpit at sa membro naman ay nang rerecruit kami ng kahit sino unlike shadow na pasapasa ang membro. Kami ay walang pili, mahirap, mayaman, may ibubuga o wala. As long as pwedeng pakinabangan, at kapag hindi na eh di idispatcha.

Habang palabas siya ng clubhouse ay muli niyang nasilayan ang misteryosong itim na pinto. Ngunit ngayon… May narinig siyang mahinang tunog. Parang isang lumang elevator na bumukas. Kasabay noon ay nakita niyang may ilang taong naka-formal attire ang tahimik na bumaba sa ilalim ng gusali. Hindi pataas. Kundi pababa. Sa isang lugar na hindi nakalagay sa anumang mapa ng Clarendon. Napahinto siya. “Ano’ng nasa ibaba…?”

Kaya Dove ang tawag sa underground sa kanya dahil para siyang isang anghel at sobrang hinhin kung tingnan pero kabaliktaran ang lahat,magaling siya magtago ng pagkatao niya. Napangisi tuloy ako,paano kaya malaman ng mag asawang Ulysses at Cassy na ang katulong nila ay isang malupit at delikadong Assassin's sa isang Black Underground Society. Doon na kami naabutan ng pahapon sa Charity ,umuwi muna ako sa aking Condo ,naligo at nagbihis. "Dad ,alis muna po ako"- Tiningnan ako ni Daddy na nagdududa na naman.

mapait ang bawat salita na lumabas sa kaniyang bibig. Huminto ang sasakyan sa basement parking lot ngunit walang lumabas sa kanila. Masiyadong lumamig ang paligid nang balingan siya ng walang-emosiyong mga mata ni Lorenzo. A hint of disappointment reflected on his cold face. “You’re showing your true colors now, huh.”

ADRIENNE The chill of the breeze and the sound of the ocean waves welcomed us the moment we stepped onto the fifth floor of the Basco lighthouse. The swoosh of the passing breeze felt like a melody, bringing calm to the thoughts stubbornly cluttering my mind. It was like music, cradling a life deeply filled with regret and longing that for years has been battering my mind.