Benjamin P Pascual Novels & Stories

Benjie Ponce, tulad ng aming naging kasunduan. Nakaramdam pa ako ng awa kay Paula, na matagal pang pagsasawaan ng mga ito, at pati na kay Riza, isa ring nag-aaral sa pinapasukan kong high school, na pinagawa sa akin ng paraan upang makilala at mapalapit kay Mr. Benjie Ponce.

Pagkatapos ay may biglang lumabas na bagong verified account. Personal account ni Mr. Pascual. At ang pinakaunang post nito ay isang simpleng French quote. "Les vêtements n'ont pas d'âme jusqu'à ce que quelqu'un les porte." Kasunod nito ay isang mention. @Jam Tuluyang nabaliw ang internet. "WHAT?!" "Mr. Pascual himself?!" "Nag-register siya ng local account para lang dito?" "Design students will cry when they see this."

Hindi ko sinagot sa una, pero nang hindi ito tumigil, nanginginig kong pinindot ang green button. “Celeste Ramirez?” malamig na boses ng babae sa kabilang linya. “This is Attorney Pascual. Your father just collapsed. He’s in critical condition. The family is requesting your presence immediately.”

“Marcuz, matagal na tayong tapos. Hindi na kailangan ang paliwanag.” “Hindi ako nandito para guluhin ka,” sagot ni Marcuz, ang kanyang boses ay puno ng determinasyon. “Pero sana bigyan mo ako ng pagkakataong magpaliwanag. Isang beses lang. Kahit saglit lang.” Sa pagkakataong iyon, pumasok si Benjamin mula sa kabilang pinto, halatang nagulat nang makita si Marcuz.

"Kung anuman ang kasalanan ni Condrado ay tiyak akong walang kilalaman dito si Julian. Bagkus ay kakarating lamang ng binata sa Sangrevida at wala itong nais gawin simula nung tumapak ito sa bayan kundi ang pag-ibayuhin ang kanyang abilidad bilang isang doktor upang tulungan ang mga kababayan niya rito," "Kung ganoon, Heneral de Pascua, bakit hindi ko yata siya nakikita ngayon dito sa piging? Halos yata ng mga tao ay narito na maliban lamang sa kanya" Dahil patay na siya!, ang halos ibulalas ni Pedro sa mukha ni Manuel Tirona ngunit nakapagtimpi.

SANDRA’S POV “Ako po si Benjamin Alburo, ang nautusang patayin ang pamilya ng yumaong si Ignacio Asuncion,” wala akong kurap habang nakatitig sa lalaking nakasuot ng kahel na damit, nakaposas ang mga kamay, habang hindi makatingin ng diretso sa madla.

”Celeste Irina. Pagkatapos ay tumingin siya kay Irina nang may malalim na emosyon sa mga mata. “Irina, this is Danico Pascual.” Pakilala naman ni Yael sa lalaking nagtanong kay Irina. Nagpakumbaba si Irina, bahagyang yumuko, at maingat na nagsalita, “Hello, Mr. Pascual.” “So, it’s Miss Marasigan,” tugon ng lalaki, si Danico, ang CEO ng Pascual Shipping Corporation.

“Pumapayag ka?” “Oo.” Hindi pa naman siya totoong nakaranas ng maayos na pag-aasawa. Ngayon, mag-isa na rin siya. Ang Caspian Zamora na inilalarawan ni Benjamin, sa pamilya at kakayahan pa lang, daig na daig si Joshua. Dalawang taon siyang niloko ni Joshua gamit ang pekeng papeles, ginamit siya bilang hagdan para umangat sa lipunan.

“Don’t get us wrong, Mr. Dela Paz. Nasa top tayo ngayon, pano kung maungusan ka ulit ng mga Avery? Tulad nga ng sinabi mo, sayang ang pinaghirapan natin. This is our chance para makakuha ng maraming investors and clients. Kapag ang ate mo ang humawak ay baka…” “Shut up!” halos mapatalon ako sa lakas ng boses ni Josh. “I told you, don’t ever underestimate my sister! Alam mo bang napapirma niya ng project si Mr. Ivanov na siyang pinakamayang businessman sa Russia? Tell me, Mr. Pascual, can you do that?” Natahimik ulit ang lahat. Napayuko naman si Mr. Pascual.

“Baby, you are more powerful than me…” Pumitik ang daliri ni Hunter. “Adrian Pascua is a businessman. He's known for being a strategic and manipulative bachelor. If you marry Drake while carrying Adeline Pascua’s name, makukuha mo ang kalahati ng yaman ng mga Velasquez. With that being said, you will have more power than the del Gallegos.”