Novel & Cerita Bible Verse Vengeance Is Mine

he patted Mikho's head. "You're welcome, kuya. Magdasal ka rin lagi. A verse from the Bible says that our Lord is our rock, our fortress, and our savior. God is our rock in whom we find protection. He is our shield, the power that saves us and our place of safety. Seek always for His comfort if you need Him and He never fails," Mikho stated. "I couldn't agree more to that, man. Thanks." Ginulo naman niya ang buhok ni Raf. "Do good in school."

I know I shouldn't feel guilty for what I did lalo na dahil hindi naman natuloy iyon. But no matter how much I ignore it, I clearly felt a bit of guilt in my heart. Honestly speaking, hindi ako dapat malambot kung ang gusto kong gawin ay maghiganti. Because I know if I'll be soft towards him, I won't succeed. I don't want that to happen kaya I reminded myself na he's the reason why my older sister died. Kapag naiisip ko iyon, napupuno ng poot ang puso ko. Nawawala ang guilt at napapalitan ng pagkagalit.

"Ang masasabi ko lang diyan, siguro kailangan ding may mahirap para maging balanse, alam mo bang sa paghuhukom lumuluwalhati ang awa. Kahit pa gaano kasama ng tao kung may puso siyang maawain patatawarin talaga siya ng Dios." "How did you know that, mom?" "Minsan nang mabasa ko sa Bible, sweetie. Santiago 2:13," nakangiting sagot ni Gretel sa anak. Ang kanyang atensyon ay nakatuon sa pagmamaneho. Makalipas ang ilang minuto, nakauwi na rin sila sa mansion. Binuksan agad ng dalawang guards ang malaking gate para makapasok ang kotse nila at dumiretso sa malawak na garage kung saan naroon ang iba't ibang klase ng kotse. Hindi ito kailanman pinangarap ni Gretel na buhay pero iyon ang ibinigay ng

Walang ibang dapat na sisihin sa sakit na nararamdaman ko kundi ako lang rin. I had my chance to win her back. Siya pa nga itong lumapit sa akin para itama ang nagawa niyang mali sa nakaraan pero naging matigas ako. Pinili kong ibalik sa kanya ang lahat ng sakit na naramdaman ko. Ipinamukha ko sa kanya that I am better and happier without her, bagay na isang maling akala ko lang rin naman pala. Dahil ang totoo n'yan, walang kwenta at walang kulay ang buhay ko kung wala siya sa tabi ko. Vier is the meaning of my life. Vier and our son.

"Na miss ko lang naman sila kaya ako naiyak kanina. Masama ba ‘yon?" "Na miss? O gusto mo ng magsumbong sa kanila?!" "Bakit mo ba ako ginaganito ha, Vladimir? Sabi mo mahal mo ako pero nagawa mo akong saktan at pahirapan!" "Kasalanan mo ang lahat ng ito Lyka! Kung sumunod ka lang sa akin na layuan si Lukas hindi ito mangyayari lahat!"

Tumango lang siya bilang tugon. "Let's do this." I added. The intense anger inside me is triggered again, just thinking that they are killing the whole family makes me want to kill them all. Revenge is all i want...

“What's wrong? May masakit ba sa'yo? Nagugutom ka ba? Tell me what happened. Wag kang mahiya sa akin, I'm here for you!“ Dari take deep breath. Nakaawang ang bibig nito. “Bakit ganon? Kahit anong gawin ko ay hindi ko pa rin malimutan ang ginawa ng taksil kong asawa at kakambal? Palaging bumabalik sa alaala ko ito! Until now, hindi ko pa rin matanggap na nawala lang bigla ang pangarap ko nang dahil sa kanila. Nang dahil sa lalaki, nagbago ang buhay ko!” Niyakap ng mahigpit ng binata si Dari. “You can cry on my shoulder. Alam mo may mga bagay na talaga na kahit anong gawin mo ay kulang pa rin sa kanila, kumbaga kahit anong gawin nating efforts ay kulang pa rin 'to. At t'saka choice nila 'yon.

I saw him nod and I think I saw his ears become red. Tumingin ulit ako sa mga puno pero wala na 'yung nakita ko kanina, baka guni-guni ko lamang 'yon. Hindi na dapat ako mag-isip pa nang kung ano-ano, dapat ay sarili ko lamang at ang mga bagay na dapat kong gawin. Now that the king of Gods gave me another chance to live my life, might as well enjoy it and live it to the fullest, of course I should also protect my loved ones and avenge those people who sacrificed their lives for me, before.

Siguro'y ganoon ang tingin ko sa kanya dahil hindi ko pa naman siya nakikilala ng lubusan. Despite the adjustments I made, I know I'm still hurting. Hindi ganoon kadali kalimutan ang lahat. I lost my own blood and flesh just because of unjustifiable vengeance. Devon's words now make sense to me. Hindi dapat ako nagpapakalugmok sa sakit habang ang mga taong nang-argabyado sa akin ay nagsasaya. I should stand and prove them wrong. They killed my child... and that's equivalent to killing my soul.

sabay turo ko sa digital clock. “Just one round, baby…” bulong niya sa akin. “No. Bahala ka. Tulog na ako,” sabay talukbong ko ng kumot, bakas ang inis sa boses. Kaagad naman niyang hinila ‘yon. “In Ephesians 5:22–24; Wives, submit yourselves to your own husb—” Hindi ko na siya pinatapos dahil kusa ko na siyang hinila at hinalikan sa labi upang manahimik na siya. Iga-gaslight pa ako gamit ang Bible verse, eh!