Binalot 소설 & 이야기

Sa likod ng itim na bintana ay isang lalaking kilala ni Harvey. Kung napansin ni Harvey ang lalaking ito, kaagad niya siyang makikilala. Pinapanood ng hindi kilalang lalaki si Harvey gamit ng military-use binoculars. Isang maliit na ngiti ang lumitaw sa mga labi niya. "Tama nga ang impormasyon mula sa Wolsing."

“Ah, multo!” Isang puting anino ang tumambad sa harap ng bintana, umuuga-uga sa malamig na liwanag ng buwan, talagang mas nakakatakot kaysa sa anumang horror film. “Amin na, amin na, amin na…” Agad na pinikit ni Liliana ang kanyang mga mata, nanginginig ang kanyang mga ngipin, at nagdasal ng tanging alam na talata.

Lahat ng madadaan ng kan'yang paningin bigla na lang natutumba sa lupa. Panay ang ikot n'ya sa hawak na baril at tinitingnan ang nangyayari sa baba gamit ang binoculars. Nagkagulo ang mga tao at pati na rin ang sa kabilang side kung saan ang normal na bar para sa lahat.

MEARA'S POV Binalot siya ng takot sa nakikitang galit sa asul nitong mga mata. Ang mahulmang panga nitong umiigting ay halatang nanggigigil din sa galit. Idagdag pa ang noo nitong nagdurugo. Nangilid ang luha niya sa takot at hindi makapagsalita. Bumigat ang paghinga niya at maging mga tuhod ay nanginig.

Maingat. Binalot niya ako mula sa likuran—isang back hug na mahigpit ngunit puno ng pagpigil, ang dibdib niya nakasandal sa likod ko. “Or baka friends with benefits kayo,” pabiro kong sabi. “Eh tayo… tayo ano?” tanong niya, hindi pa rin binibitawan ang yakap. Tahimik ako sandali. “Sa ngayon… wala tayong label. Hindi puwedeng malaman ng mundo na gusto natin ang isa’t isa.”

I heard him groan when I already entered. Nilibot ko agad ang paningin ko. It's a combination of white and black. Ang kama niya ay nasa gitna at lumulutang, looks like that, may ilaw rin ito sa baba. Napanguso ako, I already saw this design in social media.

Kabanata 10: Blacklist Ang ulan ay kumakapit sa salamin ng bintana. Sa loob ng tahimik na silid, tanging mahinang tunog ng cellphone ni Martina ang maririnig. Nasa kamay niya ang telepono—tumatawag si Albert. Mabilis ang tibok ng kanyang dibdib, pero hindi dahil sa kaba—kundi sa galit na matagal niyang kinimkim.

Huminto bigla si Chloe sa pag-unbutton ng polo niya. Mula sa gilid ng mata, napansin niyang may parang mga matang nakasilip sa bintana ng banyo, ‘yung bintanang may mga kahoy na bara.

Agad namang namula ang kanyang mga pisngi. "Mangyaring ho, Binibini at Ginoo, narito na po ang inyong sasakyan." Nakita ni Ben ang isang kotse na papalapit sa kanila. Isang kotse na nilagyan ng snow tires. Agad na hinila ni Alarich ang kamay ni Irish na hawak pa rin pala niya. Hindi man lang napansin ni Irish dahil labis siyang natutuwa sa mga nakikita sa paligid.

Not safe, very not safe! Matapos maligo, mabilis siyang nag-ayos at saka nagmamadaling isinuot ang triple extra large black t-shirt at isang blue pants. Inibabawan niya rin ng white blazer ang t-shirt na suot niya para itago ang mga bilbil na proud na proud at mukhang wala siyang balak lubayan.