Binded Novels & Stories

Para bang ang bawat haplos nito ay nagdudulot ng kakaibang init sa buong sistema niya. Maya-maya lang ay naramdaman na lang niya ang mga labi nito sa mga labi niya, kusang gumalaw ang mga labi niya upang salubungin ang mga halik nito. Mainit, mapusok, mapaghanap at puno ng pagnanasa. Di mapigilan ni Alexa ang mapaungol, nadadarang na siya sa init na dala ng mga halik at haplos ni Lucas. Hanggang sa tuluyang kumawala ang emosyon na matagal na niyang kinikimkim, buong puso siyang nagpaubaya kay Lucas hanggang sa sabay nilang narating ang rurok ng kaligayahan. Kapwa sila hingal at habol ang hininga matapos ang isang maiinit na pagniniig. Kinabukasan, hindi mapigilan ni Alexa ang mapangiti nang

"Kung magbibiro ka, huwag sa akin. Huwag mong ginagawang biro ang ganiyan dahil malay mo, isang araw magising ka na lang at ku-kuwestyunin ang sarili mo... why you end up with someone you don't even love." "Masakit, Tatiana. Baon na baon ang kuko mo!" Ani ni Aslan. He groaned in pain because of Tatiana's grip. "Dapat ako ang bumabaon sa iyo," may halong kabastusan na usal nito. "Nasasaktan ka na at kabastusan pa rin ang lumalabas sa bibig mo, ano? Ipatanggal ko kaya 'yang dila mo nang matahimik kang gago ka?" Tinaasan ni Tatiana si Aslan ng kilay.

Ezekiel's PoV Fuckshit! Langya tagala. Nabitin Ako roon. Damn! Ang sakit sa puson, promise. Bwesit na Brent kasi. Tumawag pa para lang ipaalam na pupunta Sila bukas dito sa resort. Tss!

Lauren Jade Miller POV Binitawan ko muna ang hawak kong mug ng tea bago dahan-dahang binalingan ang sofa kung saan inihagis ni Anne ang phone ko kagabi. Humakbang ako patungo roon, under the heavy, watchful gaze of my professor. Nang mapindot ko ang power button, the screen immediately lit up with a barrage of notifications that made my heart race. 32 Missed Calls.

Kinuha niya iyon at nilagay sa drawer at nang makita niya ang wedding ring nila na nilagay din niya dito noon sa gabi mismo pagkatapos ng kasal nila ay nagtagis ang bagang niya. Hindi niya mapigilan ang mapamura at tinakpan iyon ng picture frame dahil sa inis. Kung natatandaan niya ay ang pares ng singsing na ito ay nakita niya nang ibato ni Zia ang singsing sa labas ng bintana pagkatapos nilang umalis sa office ng huwes na nagkasal sa kanila. Simula noon ay wala ni sa sa kanila ang nagsuot ng kanilang wedding ring. Ang kaibahan lang ay nakatago pa rin ang kanya habang ang singsing ng asawa ay wala na dahil tinapon na nito.

Bumungad sa akin ang isang eksenang hindi ko kailanman makakalimutan. Si Marco. Ang boyfriend ko ng limang taon. Nasa loob siya ng suite, walang suot na polo, ang buhok magulo, at ang kamay niya ay nasa baywang ng isang babae na kilalang kilala ko. “Bianca?” halos pabulong kong nasabi. Si Bianca Reyes. Ang best friend ko. Ang babaeng sinasandalan ko kapag pagod na ako sa mundo. Ang babaeng tinawagan ko kagabi para sabihing mahal ko si Marco at excited na ako sa future namin.

Lumapit siya sa akin nang mabilis, inilapag ang gamit, at agad na ibinalabal sa akin ang kumot na dala niya—lumang kumot, manipis, pero sa panahong ito ay parang ginto ang halaga nito at nagbigay agad ng kaunting init sa aking nanginginig na katawan. "Binibini," bulong niya, nanginginig ang kanyang boses at laging nakalingon sa pinto. "Mabilisan lang po tayo. Huwag kayong gagawa ng ingay, huwag niyo po akong titingin nang matagal. Maaaring may nakabantay."

Napatingin ako kay JinJin na walang balak umalis. “Ahh. Baka po hindi niyo maintindihan si ate Ganda. Ako yung magiging transitor niya.” Proud niyang sabi at bumungisngis. ‘Transitor? Hindi ba translator iyon? Siguro mali yung pagkakaalala ko’ Ngumiti sa kanya si Miss Veronica.

Sinubukan ko ulit ikaway ang mga kamay ko ngunit hindi na ako umaangat. I can’t breathe. Pakiramdaman ko mamamatay na ‘ko. I felt a sigh of relief when an arm encircled on my waist and pulled me above. Kaagad akong kumuha ng hangin nang maiangat niya ako sa tubig. Binitawan niya ako nang makarating kami sa lupa. Group of men are waiting there, may dalang mga tuwalya. “What the fuck are you thinking.” galit niyang sabi sa ‘kin.

The very air pulsed with power here, whispering his name in ways Elise could feel deep in her chest. “Fine,” she muttered, stepping inside. “Let’s get this over with.” He followed her, boots quiet against the floor. “It’s not about over with. This isn’t just training anymore, Elise. You heard what the Specialist said. Your power doesn't just destroy. It binds. Enhances. Copies. Resonates.” She paused, jaw tight. “And if I resonate too deeply?” “You won’t,” he said simply. “Because I’ll be here.”