Binded Novels & Stories

Humugot ako ng isang malalim na paghinga at isinandal ang aking ulo sa bintana. Lihim akong tumingin sa gawi niya. Nakakunot na naman ang kaniyang noo habang nakatingin sa kaniyang branded na cellphone. Alam kong Iphone 13 iyon na bagong labas lamang. Mayaman nga, bastos naman ang bibig. "Done checking on me?" He asked, coldly.

Ezekiel's PoV Fuckshit! Langya tagala. Nabitin Ako roon. Damn! Ang sakit sa puson, promise. Bwesit na Brent kasi. Tumawag pa para lang ipaalam na pupunta Sila bukas dito sa resort. Tss!

Honestly that's not such a bad idea, masisira nga lang ang pangalan niya sa parents niya at parents ko, but I would support them with my inheritance if ever he was disowned. Tanga, bakit hindi naman 'to naisip? "My dear friends, we have gathered here today for a special announcement," dad ni Neo ang nasa stage at may hawak ng microphone. "Our company have recently partnered with Melendez Estate, the partnership is a big step that we took for the betterment of our companies. However, we have found a way to strengthen that bond, our children, the sole heir and heiress to both our companies, will be married, to make the companies one." Nagsipalakpakan ang mga bisita, I can recognize a few faces

Pero minsan ay nawawalan na rin siya ng pasensya at pinapatulan na ito. Bumuntong hininga siya at tinawagan si Zero, ang kapatid ng kanyang asawa at kaibigan rin niya. Nang sagutin nito ang tawag niya at tanungin niya kung nakauwi na si Zia ay sinabi nitong oo. Agad siyang nagpaalam at napahilot sa kanyang batok.

Pangalan niya. “Marriage?” halos pabulong kong nasabi. “Tama,” sagot niya, diretso. “Contract marriage.” Napatawa ako. Hindi dahil nakakatawa kundi dahil sa gulat at inis. “Nagbibiro ka ba?” “Hinding hindi,” sagot niya. “Malubha ang sakit ng ama ko. Ang huling hiling niya ay makita akong may asawa.” “Hindi ako props,” sabi ko, tumataas ang boses. “Hindi ako laruan na pwede mong gamitin.”

Biglang humigpit ang hawak niya sa panga ko, pinilit akong tumingin nang diretso sa kanyang mga mata na kulay abo at puno ng katotohanang ayaw kong tanggapin. “Subukan mong maniwala kung gusto mo,” banta niya nang matalim at malamig. “Pero ang katotohanan ay ito: wala nang naghahanap sa’yo. Wala nang nagmamalasakit sa’yo. Nakalimutan ka na ng lahat. Ang tanging taong nakakaalam na buhay ka… ay ako lang. Ang tanging taong may hawak ng buhay mo… ay ako lang. Ang mundo ay nakalimutan na ang pangalan mo, Seraphina. At ang tanging pangalan na dapat mong matandaan mula ngayon… ay ang pangalan ko lang.”

Napatingin ako kay JinJin na walang balak umalis. “Ahh. Baka po hindi niyo maintindihan si ate Ganda. Ako yung magiging transitor niya.” Proud niyang sabi at bumungisngis. ‘Transitor? Hindi ba translator iyon? Siguro mali yung pagkakaalala ko’ Ngumiti sa kanya si Miss Veronica.

Umawang ang labi niya at nakita ko ang paggalaw ng Adam’s apple niya dahil do’n. Kinuha ko ang pagkakataon na ‘yon upang itaas ang unan at ipalo iyon sa kaniya kasabay nang pagtuhod ko sa pagkalalaki niya. He growl in pain kasabay ng pagbagak niya sa sahig. Kinuha ko ang pagkakataon na ‘yon para lumabas ng kwarto.

The very air pulsed with power here, whispering his name in ways Elise could feel deep in her chest. “Fine,” she muttered, stepping inside. “Let’s get this over with.” He followed her, boots quiet against the floor. “It’s not about over with. This isn’t just training anymore, Elise. You heard what the Specialist said. Your power doesn't just destroy. It binds. Enhances. Copies. Resonates.” She paused, jaw tight. “And if I resonate too deeply?” “You won’t,” he said simply. “Because I’ll be here.”

Hahatawin niya ang ulo nito ng baseball bat. Inilapit ni Brooke ang tainga sa likod ng pinto. "Ah... I never locked my door. Why couldn't it open?" Kumunot ang noo ni Brooke nang marinig niya ang pamilyar na boses na iyon ni Seven na nasa labas ng pinto ng kwarto niya. Mukhang ito ang nagtatangka na magbukas ng pinto niya. At mayamaya ay napaigtad siya ng biglang sinipa nito ang pinto.