Bittersweet Novels & Stories

Halos mapapikit pa ako dahil sa sarap at init non sa katawan. Tumango ako at tipid na ngumiti. "Salamat nga pala and sorry kung hindi kita kinakausap." "No worries. Alam ko naman na wala ka sa mood after ng nakita mo." Kaagad nagiwan ang goto ng bitter taste sa dila ko. "Alam mo yung feeling na parang tinutusok yung puso mo sa sakit? Alam mo yung sakit kapag nakita mo yung asawa mo na may ibang babae na kasama pero hindi ka makalaban kasi alam mo naman yung papel mo sa kaniya?"

Dati na iyong maugat pero mukhang mas maugat na ito ngayon, mas malaki at mas mainit… Kamuntikan nang lumipad ang isip ko sa kung saan. Mabuti na lang at marahan niyang winaksi ang kamay ko. Dahil siguro may naramdaman din siya. The touch was hot and electrifying, in a not so pleasurable way. Baka disgust para sa kaniya at indifference para sa akin. “Anong ayaw mo? This is very much needed! It's for you too! Bakit ayaw mo?” medyo frustrated na sabi ko.

Kasunduan lang naman ito na ginagamit ko para mapalapit sa kaniya. Bitterness stirred in the pit of my stomach. Walang nagawa ang matamis na Japanese pancakes. “Tutupad ako sa usapan natin,” dagdag niya pa. “I know. I'm sorry I doubted you,” I try to be sincere despite hiding the pang of bitterness behind it. “Okay lang, naiintindihan naman kita,” she fakes nonchalance but I see through her that she was hurt.

Lihim naman akong napangiti nang mawala ang ngiti sa kanyang labi nang itaas ko ang aking kamao. “I don’t know about that plan,” Kibit balikat niya namang wika habang bumitaw sa aking beywang. Tsk takot naman pala. “Tsk, kung nagkataon na ‘yon talaga ang pinakasalan mo, kahit sa’n pa kayo magtago hahanapin ko talaga kayo.” Madiin kong wika habang umiiling lang ito. “Maligo muna ako, pagkatapos mo dyan magbihis ka na rin Baby,”

tanong niya habang nasa kambal ang tingin. Malalim na buntonghininga ang pinakawalan ni Bridgitte.”He’s safe for now. The doctor says that what happened was a major heart attack. Bumuti lang ang lagay niya nang sabihin kong darating ka. Half of your father’s body was paralized, hija. Malaki ang naging epekto sa kalusugan niya simula nang magkaletse-letse ang negosyo namin. Hindi niya nakontrol ang emosyon niya kaya siya inatake. Isa pa, masiyadong workaholic ang ama mo to the point na nawawalan na siya ng time para sa sarili.”

Nakangising sabi pa nito lalo sa akin. Napakuyom ko naman ang aking kamao na parang ilang segundo na lang ay mapipidpid na talaga ang aking pasensya, na para bang tinutusok ng pako ang aking mga kamao. Napapikit naman ako at nasa aking utak ngayon ang imahe ni Brylle na buhay na kung saan man, may injured, holding into hopes just desperately as I am right now. Hindi ko hahayaan na pagbalik niya malalaman na lang niya na lahat ng pinaghirapan niya ay mawawala ng dahil lang sa akin.

“May tatlong palapag ito, at ang pinakamababang palapag ay ang paborito mo—tsokolate na may lamang salted caramel. Ang nagluto nito ay gumawa pa ng maliliit na bulaklak na gawa sa asukal na eksaktong kapareho ng mga bulaklak sa iyong bouquet.” Muli akong napaiyak, kaya pinipilit kong pigilan ito. “Allison… handa ka na ba talaga para dito? Ibig kong sabihin, malaking bagay ang pag-aasawa. Paano kung—” “Paano kung mag-away kami? Paano kung magbago ang mga bagay? Paano kung mapagtanto namin na hindi kami perpekto para sa isa’t isa gaya ng akala namin?” tinapos ko na ang sinasabi niya habang tumitingin sa kanya. “Inisip ko na lahat ng iyon, Ate Cassandra. Ngunit ang totoo… hindi ako nag-aalala k

Bihira lang hindi ka mapasabak sa away dito dahil puro tarantado ang nandito at kasama na ako dito pati ang mga tropa ko Tropers ang pangalan ng samahan namin. "Musta p're? Ano ok na ba kayo ni sweetheart?" tanong ni Dwane agad. Tahimik na umupo ako sa bakante na upuan. At tiningnan ko silang apat."Tss. Tigilan mo nga ang kakatawag nang sweetheart sa kanya." walang ganang sagot ko, sabay tawa naman ni, Dwane. "Yon oh! Nagseselos siya. Ayos Pare ah, binata ka na."

R18 (Read at your own risk) Ang gabi ay tila bumibigat habang papalapit ang oras ng pag-uwi ni Sebastian. Simula nang umalis ito kaninang umaga pagkatapos ng "Sweetheart" na bulong na iyon, hindi na mapakali si Savannah. Sinubukan niyang mag-focus sa pag-aaral ng mga alahas na ibinigay ni Doña Aurora, ngunit ang isip niya ay laging bumabalik sa bawat haplos at bawat ungol na pinakawalan niya sa loob ng kwartong ito ilang oras pa lang ang nakakalipas.

sagot niya. “Yes, I know and it’s sad. May mga pagbabago na masakit, kahit na nararapat, pero masakit.” Hindi na niya ako sinagot. Tumahik kaming dalawa nang ilang minuto. Madali naman kasing mag-move on, e, ang mahirap ay ang makalimot at ang pagtanggap sa mga nangyari. It’s hard to forget the memories that resemblance your relationship with the person, and it’s hard to accept the reasons behind it. Another thing that I can’t control and a circumstance that I should accept and let it happen. I can’t do anything but to mourn. Alam ko namang masaya si Rein, pero pwede bang masaktan sa kaligayahan niya? Hindi naman yata ako masamang tao, ‘di ba? Pwede naman kasing kaibigan lang kami, e. Bakit