Yeong-su Sweet Home Novels & Stories

16 YEARS AGO BUSAN, SOUTH KOREA TAHIMIK ang gabi sa loob ng mansion ng mga Seong, pero ang siyam na taong gulang na batang si Hayoung ay pigil ang sariling mapahikbi habang patuloy ang pagbuhos ng luha mula sa kanyang mga mata. Even if she screamed to ask for help, their house was too isolated since it was a vast estate. Sa edad niya, alam niyang ipinanganak siyang may gintong kutsara sa bibig.

Op, op, op, op Oppan Gangnam style Eh, sexy lady Op, op, op, op Eh-eh-eh, eh-eh-eh Jeongsukhae boijiman nol ttaen noneun yeoja Ittaeda sipeumyeon mukkeotdeon meori puneun yeoja Garyeotjiman wenmanhan nochulboda yahan yeoja Geureon gamgakjeogin yeoja Naneun sanai Jeomjanha boijiman nol ttaen noneun sanai Ttaega doemyeon wanjeon michyeobeorineun sanai Geunyukboda sasangi ultungbultunghan sanai Geureon sanai Areumdawo sarangseureowo Geurae neo, hey, geurae baro neo, hey Areumdawo sarangseureowo Geurae neo, hey, geurae baro neo, hey

MY MAMA EMMAN'S Napatingin ako kay Sweet Kanton habang sakay kami ng sasakyan niya. Sweet na ang flavor niya kasi bati na kami. Noong kaaway ko sya ay Spicy kanton sya. Tumingin ako sa kanya kasi nasa tapat kami ng isang bahay na hindi ko alam kung kanino. "Kaninong bahay ‘yan?" tanong ko sa kanya pero nginitian niya lang ako.

Pilit na inaarok ang totoong saloobin ng kanyang kausap. “Naneun naega yeoseos nyeon jeon gangjelo kkeullyeogan sageon-e daehae. Myung Suk-ege chaeg-im-eul mudgo sip-eo. geuneun nae abeojiui joh-eun peulojegteuga bughan-eseo jinhaengdoeji moshage han iyuigido hae. geuligo jigeum-eun nae anaein Song-Ileul ttodasi kkeulgo gass-eo. naneun dangsin-ui jeongchaeg-eul jonjunghamyeo, geulaeseo ileohge gaeinjeog-eulo dangsin-ui heolag-eul yocheonghagi wihae wass-eo. naneun i nalaui chongliga eolmana hullyunghan bun-inji algo issgo, dangsin-i jeongbuui jeongchaeg-eul eogineun salamdeul-eul gyeolko yongnabhaji anh -eul geos-ilago mid-eo.”

Dahil kung hindi ko susundan si Ada ngayon, baka tuluyan na niya akong iwan. ** Madaling-araw nang lumapag ang eroplano. Paglabas ko ng airport, sumalubong agad sa akin ang malamig na hangin ng Seoul. Kasabay no’n, dumating din ang sasakyan na maghahatid sa akin sa mansiyon. “Welcome to Korea, sir. The mansion is ready for you,” sabi ni Jaehyun, isa sa mga tauhan ng pamilya namin rito. Half korea at half pinoy siya.

Tahimik silang umiinom sa maliit at bilog na dinner table habang nakatingin ang mga mata sa telebisyon. “Ibang klase… Hindi ko akalain na papayag ang hotel kapag nag-request tayo ng samgyupsal sa hotel staff…” Napapailing si Seojun habang binabaligtad ang nakasalang na karne. “Ayaw mo no’n? Para lang din tayong nasa Seoul.” Hinipan muna ni Marion ang pork belly bago iyon isinubo. “Saka hindi lang naman siguro tayo ang nagre-request ng ganito tuwing winter.”

His freckles saying hi to me. “Mukhang hindi maayos agad,” his deep voice started. Tinignan ko si Jin sa harap na may kausap na enforcer sa harap. Abala sa daan ang biglaang paghinto ng sasakyan at nakakapressure ang mga bumubusina sa likod kaya medyo nakaramdam ako ng panic. “Gusto niyo tawagan ko na si Sir Kenneth?” It's Elias’ secretary.

Tumikhim ako at marahang tumango. "What does 'Do you like Messi?' mean?" diretsong tanong ko sa kanya bago nagpatuloy sa paglalakad papunta sa sasakyan ko. Sumulyap ako sa kanya at nakitang tahimik siyang sumusunod sa akin. Bakas sa kanyang mukha ang magkahalong gulat at pagkamangha dahil sa sinabi ko. I noticed his Adam's apple moved a bit. "It's a pick up line from one of my favorite Korean dramas..." napapaos na sagot niya.

Hindi namin ipapa-benta ang mansyon kundi isasara lang babalik kami ni ate sa mansyon kapag kaya namin bumalik. - Sa Busan, South Korea, nasa restaurant kami nang magulang ko dekada na ang huling nagkasama kami nang buo may sarili na silang buhay. "Chughahaeyo, yeon-animgwa dangsin-eun jol-eobhaeseo saeloun salm-eul salge doel geoyeyo." bati ni appa sa akin kung anong meron sa amin ng pamilya ko—ewan ko.

Minabuti kong hindi gumawa ng kahit anong ingay upang hindi siya magising. Tiningnan ko pa ang paligid ng kanyag silid at wala naman akong makitang bakas o makakapagpatunay na siya si Suk-jeong. Tahimik akong lumabas ng kanyang silid. Malaki ang kanyang bahay at tulad kay Elyse ay mayroong kusina at hapag-kainan. Mayroon din siyang itim na malaking kahon kung saan kami nanunuod ni Elyse.