Novel & Cerita Bittersweet

deretsyong sabi ko sa babaeng nasa harapan ko. Mula sa pagkagulat ay biglang nagbago din ulit ang eskpresyon ng kanyag mukha. Lumambot ito at muling gumuhit ang matamis na ngiti sa kanyang mga labi. “Sorry, hindi ko alam. You don’t like sweets pero tinangagap mo ang lahat ng binibigay ko sa iyo. Naa-appreciate mo ang lahat ng ginagawa ko,” saad nito sa akin.

maganda at malinis ang kwartong gamit nila at talagang pang bisita dahil dalawa ang kama sa nasabing silid. "sa totoo lang mars seryosong tao kasi talaga yan si Nato, at alam mo mars pareho kayo broken din sya at kaya nga siguro andito sya to heal his broken heart, at malay mo kayo pala ang gamot sa inyong mga nasirang puso." natatawang wika ni Bethy. "Hala sya, umiral na naman ang pagiging writer nito, hoy mars hindi ito writing plotform, umayos ka nga." saway ni Tasha na may kasamang irap.

"Doon kay Zack na friend mo? Paanong nanligaw kaagad kay Caitlin na bruha eh ang pagkakaalam ko nga hindi maka-move on 'yon sa 'yo, 'di ba? Bet na bet ka non, eh. Saka... hindi basta nakakalimot ang puso, ano 'yon? One day isang araw pagigising niya si Caitlin na ang gusto niya?" I ignored that before and told Beauty that you really can love someone that fast. Ang dahilan ko pa, mabilis naka-move on rin si Zack dahil nakita naman rin nito na mahal ko si Luther. But Beauty insisted that it's still so fast for her, na makalimot agad si Zack. Ipinaalala rin niya sa akin kung gaano ako nito katagal na gusto na imposible raw basta ako nitong makalimutan.

Isang pangalan—Wendilyn—isang bagong buhay na hindi niya matanggap. Pagdating nila sa kumbento, hindi pa rin mawala ang kaba na nararamdaman niya. Ang kumbento ay tahimik at puno ng kagandahan, ngunit may kakaibang presensya sa hangin, parang ang bawat sandali ng kanyang buhay ay hawak na ng isang kamay na hindi niya kayang tanungin. Bawat sulok ay parang nagsasabi ng isang hindi matatapos na kwento, at ang mga abuhing pader ay tila naglalaman ng mga lihim ng nakaraan. "Ang mga madre dito ay magiging magiliw sa'yo," sabi ni Sister Lourdes habang hinawakan ang pintuan. “Wala kang dapat ikabahala.”

Para bang ang bawat haplos nito ay nagdudulot ng kakaibang init sa buong sistema niya. Maya-maya lang ay naramdaman na lang niya ang mga labi nito sa mga labi niya, kusang gumalaw ang mga labi niya upang salubungin ang mga halik nito. Mainit, mapusok, mapaghanap at puno ng pagnanasa. Di mapigilan ni Alexa ang mapaungol, nadadarang na siya sa init na dala ng mga halik at haplos ni Lucas. Hanggang sa tuluyang kumawala ang emosyon na matagal na niyang kinikimkim, buong puso siyang nagpaubaya kay Lucas hanggang sa sabay nilang narating ang rurok ng kaligayahan. Kapwa sila hingal at habol ang hininga matapos ang isang maiinit na pagniniig. Kinabukasan, hindi mapigilan ni Alexa ang mapangiti nang

As I drank the liquor for my last shot glass, I tasted the bitterness. Napakapait. This life isn't really fair. Life is bitter. Mukha lang maganda ngunit sa totoo lang ay mapait. Lalo pa akong napaitan matapos masagi ng mga mata ko ang lalaking may berdeng mata na nakatitig sa akin. May mga kasama at mukhang nagkakasiyahan. While I, on the other hand, embrace the bitterness alone. Nagpuyos lang lalo ang damdamin ko sa kaisipang sinusundan niya ako. Na ano? Balak na naman niya? Did he enjoy his sinful night so much that he found time to follow me here?!

hindi niya alam kung bakit niya iyon nasabi pero sa kabila ng lahat ay walang maramdaman na kahit kaunting bitterness si Mia tungkol doon. "Hindi ah, alam ko magiging mas successful ka. Napaka-talino mo, wala kang hindi kayang gawin," puno ng paghanga at katiyakan ang tinig ni Erik. Hindi man niya gusto pero kusang pumunit ang isang matamis at magandang ngiti sa mga labi ni Mia dahil sa sinabing iyon ni Erik Nakakatuwang isipin na ang isang

Basta komportable akong sinusuot iyon. "Be careful, Mich," seryosong sabi ni Ate Kim. Tumango ako. "Oo naman, Ate." Tiningnan niya 'ko, tumango siya at ngumiti pero bago ako tuloyang makalabas ay narinig ko pa kung ano ang pinapakinggan niyang kanta. People come and people go But your touch cuts me deeper And still it grows at the center I will always remember

Dear beloved readers, Hi, this is itsartemiswp! I would like to take this opportunity to thank each and everyone of you who've made it to the end of My Sweet Surrender. This is actually my first time writing a medicine-related fiction/romance-medical fiction. Isa ito sa mga akda kung saan mas naging malaya at kumportable akong magsulat. Kung mayroon man kayong natutunang aral sa istoryang ito, gusto ko lang malaman niyo na marami rin akong napulot na aral habang sinusulat ko ito.

Kapag inutos, sunod kaagad. "Mapait gaya mo, bitter. Walang asukal, tulad mong walang sweetness kahit tungkol saan." Bulong ko habang nagtitimpla. "Mainit na kape, kasing init ng ulo mo araw-araw at kabaligtaran naman ng cold mong personality."