Blindsided Novels & Stories

Agad kong kinuha ang umiiyak na anak ko at pinatahan. Narinig ko ang malakas na busina ng kotse ni Sandro kaya napabuntong hininga ako. I wipe the tears that are now streaming down in my face. Sobrang pagod ko na. Agad kong nilagay si Zoe sa crib nang makaramdam ako ng sakit ng katawan ko and the darkness fell into me.

Muntik pa siyang mapasubsob dahil nanghihina siya at nanginginig ang kanyang mga tuhod. Sa hindi sinasadya ay kusang natanggal ang suot niyang blindfold. Mula sa headlight ng sasakyan, nakita niyang puro kakahuyan ang nakapaligid sa kanila. Mukhang sa kagubatan siya dinala ng mga dumukot sa kanya at kung sakali man na may gagawin na masama sa kanya ang mga lalaki, wala siyang laban sa mga ito!

malambing nitong wika sa kanya at bago pa man siya makapag-react sa sinabi nito ay lumapat na ang blindfold sa kanyang mata kaya tuluyan ng wala na siyang nakita. Hindi niya man alam kung para saan iyon ngayon sa ginagawa nilang dalawa ay hinayaan niya na lamang ito sa gusto nito, isa pa hindi naman siya masasaktan dahil lamang sa simpleng blindfold dahil hindi naman iyon masakit kapag nailagay sa mata. Iniangat niya ang kanyang ulo upang maitali nito iyon pagkatapos ay muli siyang nahiga pagkatapos nitong maitali.

Nasa dulo mismo ang mga ito ng blinds na halos humalik na sa sahig. Naeskandalo kong hinagilap ng tingin ang paligid upang hanapin kung saang banda niya inihagis ang underwear ko, ngunit agad ding natigil nang may naalala. I rolled my eyes, then sighed. A ghostly smile appeared on my lips. Oo nga pala, hindi ko na nga pala iyon magagamit dahil pinunit niya. Sabik na sabik, eh. D*mn him!

Everything happened in a flash, and I can't believe that Tanya has gone by the wind before my eyes. Hot tears streamed down my cheeks, I was petrified, and seemed too appalled to speak. Andrian doesn't speak either, we're both in total shock at what had happened. No one dares to speak; silence is too bold to cover us both. I tried to close my eyes, hoping that my brain could finally process what had happened. But to no avail, I was still in total disbelief. I covered my face with my shaking hands, tears flooded again and my memories with Tanya continued flashing in my head.

Simpleng kilos lang nito na kakaiba ay agad na niyang tinatanong ang kaibigan dahil natatakot siya na maglihim nanaman ito at magulat nalang siya isang araw na may sakit na pala ito. “Wala, may napanaginipan kasi ako. Alam kong hindi naman mangyayari ‘yun pero ang linaw kasi, alam mo ‘yun parang totoong pangyayari. Hindi kaya nangyayari ‘yun sa parallel world?”

huli ng makita ni Chad nakasakay na isang kotse ang mag ama at mukhang hindi basta kotse ang dala nito dahil hindi tinatablan ng bala. "nakuha na natin ang pera kaya huwag niyo ng isipin kung makalayo ang mga ito ' " saad niya sabay silang pumunta malapit sa kanilang kotse ngunit isang iglap ang mga gulong ng kanilang kotse ay wala ng hangin at mukhang sinadya ng hindi nila napansin . "itaas ang kamay kung ayaw niyong masaktan ,sumuko kayong lahat" napapikit nalang si Chad dahil hindi maayos na kausap ang mga Bizon mukhang hindi alam ni Ella ang tungkol dito .

Ang mga awtomatikong *steel blinds* ng malalaking bintana ay mabilis na bumagsak at sumara, tuluyang kinukulong ang buong kwarto sa kadiliman at pinapalitan ang sikat ng araw ng mga kumikislap na pulang *emergency lights*. Agad na nanigas ang buong katawan ni Chance. Ang malambing na asawa kanina ay tila nag-transform pabalik sa isang mapanganib na *warlord* sa loob ng isang kisapmata. Marahas niyang inalis ang kumot, mabilis na tumayo, at isinuot ang kanyang *slacks* at itim na *undershirt* na nakakalat sa sahig.