Novel & Cerita Bliss Tagalog

Mahal na mahal ko na siya ngayon. "Nakakabitter. Ayoko niyan!" sigaw ni Bliss kaya nagtawanan kami. "Andrei kasi, e,” naiiyak na sabi niya kaya natawa si Andrei at tinapik ang balikat ni Bliss. Aww friendzone. Maganda naman si Bliss, e. Alam kong nakikita 'yun ni Andrei pero mukhang matatauhan lang si Andrei kapag nawala si Bliss sa tabi niya. Kapag may iba na 'tong kinulit.

Nang imulat ko ang aking mga mata'y sumalubong sa akin ang milyong-milyon na mga bituin. I blinked several times because my eyes went blurry and a lone tear escaped from my eyes. I gulped the lump on my throat and wiped my tear immediately. Pumikit ulit ako at dinig na dinig ko ang masasayang boses ng mga tao rito, pero bakit kabaliktaran niyon ang nararamdaman ko? If fireworks are a sign of happiness, celebration and news of health, why am I sad right now? Hindi ko na talaga maintindihan ang nararamdam ko ngayon.

Biglang bumaba ang tingin niya sa labi ko. "Di ko gusto nasa isip mo" taas ang isang kilay na sabi ko. Bigla siyang ngumisi. "I love you" tugon niya saka sumiksik sa leeg ko. Parang bata. "I love you too" saka ko siya hinalkan sa ulo saka kami natulog. Naalimpungatan ako ng maramdaman ko ang kamay niyang nasa loob na ng blusa ko.

Ilang saglit lang ay nilabasan na siya. Nanghina ang mga tuhod niya matapos non. Hinihingal siyang napatingin kay Lexus. Nakangisi ito sa kaniya na ikinapula ng buong mukha niya. "Akala ko ba ayaw mo?" he tease. Mas namula ang mukha ni Amy. "You’re so noisy but well, I'm not done yet." nakangising sabi ni Lexus bago dinilaan ang sariling kamay kung nasaan ang katas ng asawa. "F-ck! I miss your c-m, honey. Still delicious as ever." sabi pa nito.

Nabitin pa s'ya nang pinutol nito agad. "It means, I'm yours forever, Belleza. Forever yours." Sa isang iglap ay naglaho ang mga duda't inis niya. Ngumiti siya saka umupo paharap dito at sinunggaban ito ng mapusok na halik. ***

ALIPIN C24 ANTHONY POV “Love!” Napatingin ako kay Abegail habang malawak itong ngumiti papalapit sa akin. Humalik siya sa aking labi aya gumanti rin ako nang halik sa kanya.

Bahagya ring lumuwag ang pagkakahapit niya sa akin. “Wrong, Mayor... SML stands for Sorry Maharot Lang,” aniko. Kinindatan ko pa siya para mas lalo siyang mainis. At di nga ako nagkamali base sa pagkakadilim ng mukha nito halatang napipikon na sa akin. Sige lang, mainis ka lang ng ikaw na ang kusang umatras sa kasal...

tila paos ang boses niyang bulong sa akin. Nakikiliti ako sa init ng hininga niya at sa mapaglaro niyang labi na humahalik pa sa likod ng tenga ko. Ibinalik ko ang atensyon ko sa buwan at dagat ng unti-unti kong maramdaman ang kamay niyang marahang humahaplos sa aking balikat. "I miss you...” pagkatapos ay nanunuyong bulong niya sa akin.

Kasama mo ako sa lahat. “By the power vested in me. I now pronounce you as husband and wife. You may now kiss the bride” When I’m with her, I feel like everything’s perfect. Parang lahat ng bagay nagiging perpekto at nagiging sapat kapag nasa tabi ko siya. But when those unexpected things happened; the break ups, the losses and all. I realized that it was just a glimpse of perfection.

Bigla kong nasipa ang isang paso ng halaman na tuluyan nitong ikinabasag. “Zhia! Don't walk away! Or if you do! It means, hahayaan mo lang akong harapin ang problemang tong mag-isa!” @Death Wish Hi sa lahat! Alam ako na ang makakapagbasa lang naman nito ay yung marunong umintindi ng tagalog. Ahahaha. So Nice to meet you all! Pa-REVIEW NA DIN PO. Marami akong tagalog books and will update sooner. Love you guys!