Bobo Mo 소설 & 이야기

Ayaw magsabi ni Pan ng kinakatakutan nito. “Pan?” tawag ni Bobby kay Pan. Nagulat naman si Pan nang makita siya. "Bobs? Bakit ka n-nandito?" tanong ni Pan. "Bawal ko bang dalawin ang best friend ko?" "Pinapunta ka ba dito ni mama?" "Hindi ah. Namiss lang talaga kita. Saka gusto kitang ayain na gumala e." Sabi ni Bobby sa kaniya. "Sa labas? Bobs, pwede bang humindi? Masama kasi-"

malamig na bulyaw ni Matteo habang mabilis na humahakbang patungo sa aming direksyon. "Hoy, Bossy Billionaire, hindi ko siya tinatakot, sadyang malakas lang talaga ang default volume ng boses ko kapag nagpapanik ako!" pabalang kong sagot habang awkwardly kong itinusok ang bata sa aking malawak na dibdib upang tumahimik ito.

Kumakain kami ng agahan ng buksan ni Roberto ang topic tungkol sa napag-usapan namin kagabi. "Why, what's wrong? Are you feeling okay honey!?" Kitang-kita ko ang pag-aalala hindi lang sa boses kundi pati sa ekspresiyon ni Mommy. "Don't be so dramatic mom." Roberto roll his eyes at his mom. "Shut up Roberto, I'm not talking to you!" Bulyaw ng mommy nito. Napangiti nalang ako dahil kakaiba talaga ang mommy ni Roberto masyado itong matapang.

“Siguraduhin mo lang. Pero ngayon, magpahinga ka at inumin mo ang soup na ito.” “Hindi ako gutom…” “Iinumin mo ba o hindi?” “Iinumin ko,” Ang sabi ni Bob ng masunurin. Ngumiti si Zoe. Si Bob ay mukhang masunurin na parang bata, at mas lalo lang siyang gustuhin ibully ni Zoe. Pinisil ni Zoe ang matabang pisngi ni Bob. Maganda ang kutis ni Bob. Kahit na gaano karaming taba ang mawala sa kanya, baka hindi mawala ang baby fat sa mukha niya.

saad ko 'para makipag landian malamang' dapat yan ang isagot mo. "Dito ka ba naka upo." Bobo bato hindi namn talaga ako m*****a sadyang umiinit ang dugo ko pag nakikita ko ang pag mumukha ni sofia, Wala akong natatandaan na makakalimutan pala itong Sofia nato!? "Hindi ba halata." Sarkastic kong saad take pa bait baitan pa eh alam ko namn yung tunay nyang ugali.

sabat ng batang lalaki. "Gano’n ka ka-bobo." "Ba’t na naman ako bobo, Kuya? Susumbong na talaga kita kina Mommy!" Napapadyak pa ito sa sahig na para bang napakabig deal sa kaniya ang matawag na bobo. "Oh, bakit? Totoo naman, ’di ba? Bobo ka kaya mo nga ’to nabangga, eh," sabi ni Sky na inginuso pa ako.

BUGH! Isang suntok ang dumapo sa mukha ni Haven, siyempre ang pinaka-karapat-dapat na regalo mula kay Boby. "Lumampas ka sa iyong limitasyon, sa kasunduan ay sinabi na hindi mo siya pwedeng hawakan nang walang pahintulot ...."

Narinig ni James ang boses at lumingon siya sa pinagmulan nito. Tumayo ang isang binata na nasa dalawampung taong gulang pa lamang. Nakasuot siya ng puting damit, na nakatingin ng masama sa kanya. “Sino ka?” Sumimangot si James. Tumingin si Bobby kay James at kalmadong nagsalita, “Ako si Bobby Caden.” Lalong nagsalubong ang mga kilay ni James. ‘Sino ang taong ‘to?’

Si Isabella ay nagmamadaling tumingin sa paligid at nakita ang kanyang target na tao, si Rob Molina. Kalbo, pot-bellied, wala pang 1.6 meters ang taas, kawawa talaga. Hindi niya alam kung swerte ba siya ngayong gabi, o napaka malas? "Halika, Nicklaus, ito ang mga nangungunang bagay sa mayayamang club."

Umupo siya sa sofa at uminom ng ilang baso ng tubig. Masayang tumingin sa kanya si Weiss. Naghintay siya hanggang sa halos maubos niya ang pag-inom ng tubig at nagtanong, “Kumusta ang mga nangyayari?” Tumango si Bobby. "Tapos na ang lahat." "Sigurado ka ba?"