Bobo Mo Novels & Stories

Biglang tumunog ang phone ko kaya mabilis ko itong sinagot. “Hello, Bubu.” “Okay lang ba kayo ni baby shark?” Pambungad na tanong niya sa akin. “Opo, okay lang kami. Kumakain ako ng fruits at nakikinig sa music.” Sagot ko sa kanya. “Okay, Boba. Gusto ko lang malaman kung okay lang kayo. You know naman palagi akong nag-aalala sa inyo.” aniya sa akin. “Magtrabaho ka lang diyan dahil okay lang ako. Don’t worry too much, Bubu. Tatawag ako agad kapag sumakit na ang tiyan ko.” nakangiti na sabi ko sa kanya.

senyas niya sa akin na ang ibig niyang ipahiwatig hwag akong maingay. Natapos ang dasal namin at nagtayuan na ang lahat ngunit biglang umiyak ang batang nilagyan niya ng bubble gum ang upuan. "Mother superiora di ako makatayo huhuhu dikit yung short ko" iyak ni Boboy,agad siyang nilapitan ng superiora kita ko pa ang lalaki lihim na tumawa sumipol sipol pa ito na parang walang ginawang kasalanan.

“Mahirap ang ganitong code, Kath. Hindi kasi ito basta-basta lang,” wika ni Boboy habang hawak ang tela na ipinakita ko. Napapakamot siya sa batok, pero titig na titig sa nakasulat dito. “Talaga ba? Pero kaya mo naman yan i-solve ‘di ba?” Nag aalanganin siyang ngumiti saka umiling. “Hindi ako sure kung kakayanin ko,” sagot niya kaya napa kunot noo naman ako.

mataray na tanong ko sa kaniya. “Alam ko hindi ako tanga,” mataray na sabi niya. "Ano ba Booby? Padaanin niyo nga kami,” naiiritang sabi ni ariana. "Wag kang mangeelam dito manugang,”maarteng sabi ni BOOBita. "Ano na naman bang problema nyo?"inis na talagang tanong ni ariana. "Ako wala,pero eto meron,"turo sakin ni BOOBita.

pagbibida ng lalaki. "Ano binanggit mo ang pagkainutil niya" biglang singit na tanong ng babaeng kanina pa tahimik na naninigarilyo sa malapit sa bintana. "Eh saksakan ka naman pala ng Bob* eh. Para mo na rin kaming ibinuking na animal ka eh.Pinahamak mo kami na mga amo mo Bob* ka" sabi ni babaeng naninigarilyo sabay hampas ng hawak nito pouch sa mukha ng lalaki.

Iba talaga nagagawa ng bagay na ‘yon. It's a no, no for me. “Ibibigay ko ang gusto n’yo basta bitiwan n’yo na s’ya,” naiiyak na sabi ni Tj. “Ano kami Bobo? Pera muna bago namin pakawalan 'to.” “Si-sige.” tumalikod si Tj sa kanila para pumunta sa counter pero agad ko s’yang binalik sa pwesto n’ya na ikinalaki ng mata n’ya. ”Amanda...”

Ilang babae kaya ang nabilog ng isang ‘to? Naglahad siya ng kamay sa harap ko. “Gavin pala. Ang pinaka-pogi sa balat ng lupa, at your service.” Pilit akong napangiti bago ko tinanggap ang kamay niya. Napalingon ako kay Gray na kinakausap ang isang katulong na buhat na si Callie bago ito lumapit sa ‘min. “Bossing! Anong atin? Ba’t mo nga pala ako pinapunta rito? Na-miss mo na siguro ako kaya—”

sabi ni Kirk habang mahigpit na hawak ang kanyang telepono, ang boses ay mabigat. Ang kanyang assistant ay nag-atubili sa kabilang dulo ng linya. "Mr. Morrison, hindi ba sinabi mo ayaw mong malaman ng iba na bumalik ka na—" "Gawin mo lang ang sinabi ko!" "Naiintindihan." Napanis ang mukha ng assistant at sumunod sa utos.

“Bobo!” Mukhang marami pa siyang gustong sabihin. Ngunit hindi pa lubos ang paggaling niya. Kaya iyon lang ang lumabas sa kanyang bibig. Subalit sapat na ang marahas na pagtaas-baba ng kanyang dibdib upang ipakita ang kanyang galit. Sa sandaling iyon, may narinig kaming palakpakan. Isang pamilyar na boses ng babae ang sumingit.

CHAPTER 165 Dahan dahan naman na tumango si Louie habang nanatili pa rin siyang nakayuko ang ulo. “S-sige… gagawa ako ng paraan. P-pero hindi ko maipapangako na kaagad akong makakagawa ng paraan para mabayaran si Mr. Rodriguez. Malaki laki rin talagang halaga iyon at baka abutin pa ako ng buwan o taon bago ko iyon mabayaran sa kanya,” sabi ni Louie.