Book In Sentence Mga Nobela at Kwento

Sana lang mabutas ang sahig at lunurin ako. “I-I mean, nakita ko lang po ‘yung libro sa shelf niyo, at nakilala ko lang,” tuloy ko, mabilis ang pagsasalita kaysa sa utak ko na kayang makasabay. “Hindi ko po plano basahin o buksan ito! Gusto ko lang po mahawakan, kahit minsan lang.” “T-Tingnan niyo po sa paligid, sir. Maraming mamahaling bagay dito. Kung magnakaw po ako, sa tingin niyo kukuha ako ng libro?”

Naglaglagan kasi sa semento ang ibang libro na dala ko habang naglalakad kami sa hallway ng school. Marami kasi akong hiniram na books dahil nagpapahiram din ang kakambal ko. Tinatamad kasi itong pumunta ng library kaya nakisabay na lang sa akin. "Eh sino ba naman kasi ang nagsabing manghiram ka ng maraming libro? Mukhang nanuno sa punso ka yata at bigla kang sinipag magbasa," nang-aasar na sagot ni Peter.

tapos niyakap ko 'yong librong 'yon para hindi na niya makuha pa sakin at ibalik ulit. "Hindi mo na kailangan 'yan, kasi nandito lang naman ako kapag na bored ka." sabi niya sabay kindat. Loko talaga 'to. Pinapakilig ba naman ako sa bookstore. Nakakahiya kasi pinagtinginan kami ng mga nando'n.

"Ha?" "You see every words of this books are very important, para lang din kasi itong nagsasalita sayo but you're reading it so bale kapag binabasa mo siya you have to understand every word." Diin niyang sabi sa huli. "And to make it easier try reading it by paragraph, in that way was maintindihan mo siya tsaka hindi sobrang haba kung uulit ulitin mo man." Tiningnan niya ako pero naka toun lang ang atensiyon ko sa libro. "And I mean word is parang lang." Mas lalong kumunot ang noo ko.

Sobrang familiar iyon sa kaniya. "Ayan ba iyong story book na binabasa ni mom dati sa atin?" tanong ni Sebastian. Sumagot ng no si Bree. Pareho ng title kaya kinuha niya iyon tapos buklat. Walang drawing doon at napatigil si Sebastian noong makita iyong title tapos iyong name ng author. Tumawa si Sebastian at tinanong kung ano iyon. Napatayo si Bree sinabi na malalim na ang gabi.

she asked without looking at me. Ang lambot ng kama niya, sarap tuloy matulog. “Wala naman. Hindi mo kasi ako sinamahan kahapon, e. Na-miss kita ka-bonding,” sagot ko nang nakangiti. Hindi pa rin niya ako nilingon at nakatutok lang amg mata niya binabasa niyang libro. I noticed that the book she read is a classic book; Little Women by Louisa May Alcott. Hindi ba siya nabo-bore sa ganiyang libro?

"Bakit?" Napakamot siya sa batok niya at nagbukas ng libro na hawak niya. May hinanap siya roon na kung ano bago niya iyon sinara at binalik sa shelf. "Nonsense," bulong niya. Nilingon niya ako. "Para kang libro sa library, alam mo iyon? Nakakatamad basahin, nakakatamad kausap." Hindi ko alam kung matatawa ba ako o maaasar sa sinabi niya. Paano naman niya nasabing nakakatamad akong kausap?

“Hm! Saka na lang kapag bihasa na ako sa pamamahala. Tuturuan mo ako ‘di ba?” Sinipat lang siya ni Alexis. Nagbabasa ito ng libro related sa negosyo. Napansin niya na kahit saan sila magkasama ni Alexis ay may binabasa itong libro o magazine. Opposite sila nito. Tamad siyang magbasa, mas gusto ang actual learning process.

Kilala niya ang title noon. “That book,” saad niya habang umuupo sa tabi. “It’s a classic finance manual. I used to see Sebastian reading the same one.” Tumigil si Trixie sa pagbabasa at napatingin sa kanya. “Maganda kasi ito. I’ve had it for years.” “You still read it?” She nodded. “Some chapters are worth revisiting.” Napansin ni Helios ang konsentrasyon ni Trixie habang nakayuko ito sa libro.

Author's Note: Hello everyone! Feel free to rate and leave a review about this book. Your feedback and ratings are greatly valued. Your comments and votes will also help in attracting more readers and promoting this book. Thank you for reading and waiting my daily updates!