Book In Sentence Mga Nobela at Kwento

A bookworm, indeed. "Ang boring ko ba?," bigla niyang naitanong sa akin habang inaayos sa counter ang mga pinamili niyang libro. "Uy, hindi naman sa gano'n. Hindi ka boring, ok?," sabi ko para hindi naman siya masyadong ma-guilty habang iniisip na siya lang ang nag-eenjoy sa date namin ngayon. "Sadyang hindi lang kasi ako masyadong mahilig sa mga libro eh."

“What am I supposed to do? You love food. And you always cheer up when you eat.” “Naks. Observant,” pang-aasar ko at suminghal naman siya. “Let’s just go to our classroom. Walang halos tao ‘ron,” aniya. “Sige-” “Before I forget, I’ve finished reading your book.” Napangisi ako. “Ano sa tingin mo?” “It’s relatable just like the last one I’ve read. As usual, it’s good. Are you planning on publishing your books someday?”

Sabi ko at pumunta sa may shelf niya kung saan nandoon nakalagay ang mga story book niya. Mahilig kasi si August na basahan ng mga story before he went to sleeps at hindi naman siya nakakatulog kapag hindi siya nababasahan. Kaya gabi- gabi rin akong nandito sa kwarto niya. "What book do you want me to read baby?" Tanong ko habang pumipili ng librong babasahin.

"Hindi mo ba tinatanong kung bakit?" "Tinatanong" "Oh e ano naman sinasabi sa iyo?" "Wala.Basta"tuluyan kong tiniklop ang libro at tsaka siya hinarap.Inabutan niya ako ng pagkain na siyang ibinilin ko kanina sa kanya.Huwag ko lang talagang makikita ang libro na iyon sa kahit na sino man sa school na ito para hindi ko masuway ang mama ko.Sold out na rin kasi iyon kaya nga di'ba nagmadali ako na kahit pa nagcutting class na ako.

Napailing ako habang nahihiyang tumatawa. Pero honestly, hanggang ngayon hindi pa rin talaga nagsi-sink in iyong part na iyon. Iyong sold out. Iyong mailabas lang sa bookstore ang book ko ay masaya na ako, pero ‘yung maging sold-out pa palagi, aba, sobrang nakakatuwa talaga. “At saka,” dagdag pa ni Ivy, “mainam na mag-focus ka na talaga sa pagiging author mo.”

tanong ko. "Oo naman, marami na ang nagsabi na mayroon kaya imposibleng nagsisinungaling lang sila," wika ni Osang. "Ano raw ba ang title ng book para madali natin siyang makita?" tanong ko pa. "Hindi ako sure pero sa pagkakatanda ko, fall in love something 'yung title no'n, e," ani Osang. "Oo nga, parang gano'n din 'yung natatandaan ko," segunda ni Gela.

Nilapitan ko siya at hinila ang isang bakanteng upuan para tabihan ang aking pamangkin. “Bakit gising ka pa?” “Hindi pa kasi ako inaantok, kaya naisipan kong magbasa,” simpleng sagot nito, hindi tumitingin sa akin. Napatingin ako sa makapal na librong binabasa niya. Bahagyang kumunot ang noo ko nang makita ang pamagat. Isang law book. “Mukhang bago itong binabasa mo ngayon, ah?” tanong ko.

Mainam na ibaling ko sa libro ang atensyon ko para umayos na ulit ang tibok ng puso ko. “Gusto mo bang uminom ng kape? Masarap kapareha sa pagbabasa ng libro ang pag-inom ng kape.” “H-Hindi na.” Sinimulan ko na basahin ang libro hanggang sa unti-unti na akong tinatangay ng binabasa ko. Hindi ko alam kung kinakausap pa ba ako ni Manuel o hinayaan na niya akong magbasa. Basta ang alam ko, nand’yan lang siya sa paligid ko.

X ---- "The History" I read out loud the title of the book I'm looking at. Kinuha ko iyon at sinuri. Its brown cover is slightly shattered, maalikabok rin kaya halatang luma na. "Hija, gusto mo ba iyan?" tanong ng matandang babaeng nagtitinda.

"Ate Kath, kanina pa kita tinatawag. But it seems that you didn't hear me." "Pasensiya, Julene. Medyo hindi kita narinig, eh." "Sabi ko nga. By the way, anong gagawin mo sa library?" tanong niya sabay silip sa loob ng nakaawang na pinto. Bahagya kong ipinakita sa kaniya ang yakap-yakap na mga libro. "Review sana." "Para sa periodical test?" sabay halakhak niya. "Eh, exempted na tayo roon, Ate Kath. So why bothered to study?"