Book Of Anonymous Letters Mga Nobela at Kwento

Ang importante, makatakas ako sa temtasyon na dala dala ni Lucas. Maaga akong umalis sa apartment ko at pumunta sa club kinabukasan upang magresign. "Pagkatapos ng eskandalo mo, mag-reresign ka?" tanong ng manager namin sa club. "Kaya nga po aalis nalang po ako sa club. Alam kong medyo hindi maganda ang naging dulot ng eskandalo ko kagabi. Pasensiya na po," sagot ko sa manager namin. Nakayuko ako habang sinasabi ang katagang iyon. Hindi ko kasi magawang i-angat ang mukha ko dahil baka makita niyang namumula ang pisngi ko.

Lumapit si Louie kay Celestine at nakakunot ang noo, "Napag-isipan mo na ba? Handa ka na bang sabihin sa lahat na ikaw ang gumawa ng anonymous letter na iyon?” Basta't aminin lang ni Celestine na siya ang sumulat ng anonymous letter, pwede siyang bumalik kay Mr. Macabuhay at sabihing isinulat lang niya iyon nang walang malisya ay matatapos na ang issue nila for sure. Hindi lang nito maliligtas ang academic credibility ni Diana kundi pati na rin ang.. Ipinatong ni Celestine ang brown na paper bag sa ibabaw ng mesa.

aniya at tatayo na pero nagsalita muli si Carmella na siyang nagpatigil sa kaniya. "Ako ang nagpadala ng anonymous letter sa iyo," sabi bigla ni Carmella na siyang nagpatigil kay Amanda. Muli siyang napatingin kay Carmella habang may kunot sa kaniyang noo. "Anong sabi mo?" tanong pa niya, baka sakaling namali lang siya ng dinig. Kasi bakit naman gagawin iyon ni Carmella. "Ako ang nagpadala ng letter sa iyo. At... totoo lahat ng mga nakasaad doon," mas seryosong sabi ni Carmella.

She said. Tinignan ko nga si Micey at dala-dala niya nga ang mga libro niya. Wala naman siguro siyang alam. Of course wala talaga siyang alam kaya erase the negative thought about her, She's been a good friend of mind. "Ahh, ganon ba," I don't have anything to say because I felt statue and I don't know what i'm gonna do to deal with this anonymous sender. "Are you sure you're okay?" She asked me while looking into my eyes, those eyes seems familiar to me but I don't know where I've meet it.

Hindi niya maiwasang maalala ang ilang bahagi ng kanilang kabataan. Every day, she put a letter inside the mailbox of Caleb’s house. She wrote a simple note plus a dried rose and put it in an envelope. Of course, it’s anonymous until naabutan siya nito sa harapan ng gate ng bahay nila. Todo tago siya sa likod niya ng letter at baka malaman kung sino si mysterious girl. Ngunit inagaw nito sa kanya ang sulat. Nabuko na siya ang nagpapadala ng letters for him. Nakakahiya. Ayaw niyang iwasan siya nito at masira ang pagkakaibigan nila. Since then, she stopped sending him love letters. But she’s thankful that he never even mentioned it again.

LIT TREAT: Anonymous Letters Project Write. Confess. Heal. No names. No faces. Just words. May malaking box sa ilalim, parang donation box pero para sa sulat. “Uy, try natin,” sabi ng kaklase niya noon na si Camille, tinulak siya palapit. “Para kapag bumibigat dibdib mo, baka makatulong kung may mapagsabihan ka.”

kinilabutan ako sa pag-huli niyang sinabi M-may mga mamamatay-tao sa lugar na ito.. Inilapit niya sakin ang ballpen ang blankong papel "Sa bawat araw na dadaan, isulat mo sa papel na ito ang mga taong pinaghihinalaan mo. At pagsapit ng linggo, ilagay mo ito sa istasyon ng police."nanginginig ang mga kamay ko dahil sa takot "At pag sumapit din ang gabi, palagi kang maging alerto dahil sa gabi lumalabas ang mga pang-apat na pangkat"

know, to your office?' ------Fbuddy. Hendrix recieved an anonymous letter to his office, ilang empleyado na nga ang nasibak niya dahil sa pagiging tanga ng mga ito. Hinayaan nilang magpapasok ng letter sa loob ng opisina niya na hindi naman nila alam kung anong laman. Gusto niyang pilipitin ang mga leeg nito dahil sa pagiging bobo nila, sa tagal na nilang nagtatrabaho sa kaniya ay hindi pa rin nila alam ang rules na paulit-ulit niyang sinasabi.

Nagtawag siya agad ng security at tinawagan si Alexis. “Lex… may dapat akong sabihin. May natanggap akong banta.” “Banta? Anong klaseng—Ralph, anong ibig mong sabihin?” gulat at kaba ang boses ni Alexis sa kabilang linya. “May isang anonymous letter. Pinagbabantaan ang pamilya natin kung hindi ko raw bibitawan ang kaso.”

Malapit na ring mapuno ang librong 'to dahil paano bang hindi 'to mapupuno ng sulat, eh, halos araw-araw akong nagtatala. 'Ito na naman ako at magsusulat na naman sa librong 'to. Napapagod na siguro ang librong 'to, 'no? Dahil baka bukas makalawa ay butas na ang papel na 'to dahil pabalik-balik ako sa pagsusulat at pagbabasa. At ngayong araw, nagkasagutan kami ni Ylona dahil na naman kay Gelo. Ewan ko ba kung anong nangyayari sa pagitan namin. Kala ko pa naman habang patagal nang patagal ang pagiging magkaibigan namin nila Ylona ay magiging close na kami sa isa't isa. Pero nagkamali ako dahil patagal nang patagal ay halos nawawala na ang closure naming magkakaibigan.' Mabilis kong isinara an