Books In A Sentence の小説・ストーリー

Knowing Gab, kahit makita niya iyon ay 'di niya bibitbitin iyon papunta dito sa flat ko. Nagmamadali akong lumabas at tinahak ang daan papunta sa lugar na sigurado akong napag-iwanan ko non. Honestly, I prefer books to men. Books have the power to evoke various emotions, depending on their content. They can make you feel happiness, sorrow, pain, doubt everything, and leave you pondering countless questions. In the end, you gain valuable lessons while your heart remains unscathed. Men, on the other hand... You can indeed learn from them, but when they leave, you're never the same. They depart, leaving behind a broken heart, a melting soul, and unbearable pain.

Habang tinatahak ang pasilyo ay kapansinpansin ang katahimikan nito na hindi ko mawari ang dahilan at tila may nakabalot na kakaibang presensiya sa loob, may sumusunod ba saamin? Aaminin ko na ibang-iba ang lugar na ito kaysa sa mga libro na nababasa ko, pero parang nasa loob talaga ako ng libro. Detalyado ang bawat pigura na naka-ukit sa mga pader na tila mga kasaysayan na nangyari sa school.

Bahagya akong umiwas. Di bale. Katabi ko naman siyang matutulog mamayang gabi. May oras pa ako. Ngumiti ako na para bang walang nangyari at tumayo mula sa kama. Lumakad ako patungo sa bookshelf upang magkunwaring may hinahanap, at doon ko napansin ang dami ng mga libro. Karamihan ay tungkol sa business management, investments, finance, at corporate strategy.

"Ate Kath, kanina pa kita tinatawag. But it seems that you didn't hear me." "Pasensiya, Julene. Medyo hindi kita narinig, eh." "Sabi ko nga. By the way, anong gagawin mo sa library?" tanong niya sabay silip sa loob ng nakaawang na pinto. Bahagya kong ipinakita sa kaniya ang yakap-yakap na mga libro. "Review sana." "Para sa periodical test?" sabay halakhak niya. "Eh, exempted na tayo roon, Ate Kath. So why bothered to study?"

Still into you Chapter 40 Hawak niya ang laptop habang paikot-ikot ito sa swivel chair na para bang wala itong magawa sa oras na iyon sa loob ng isang silid. Sa ibabaw ng marmol na lamesa ay mayroong kopita at isang dark brandy. Sinalinan siya sa kopita ng kasama, nagsalin din ito sa isa pa. Nang ilapag nito ang bote, binuhat nilang sabay ang kopita at sabay din iyong inilapit sa isa’t isa.

Umakyat ako sa step-ladder para abutin ang pinakamataas na shelf ng mga world literature at classic novels. "Normal pa ba 'tong tao na 'to?" bulong ko sa sarili ko habang dahan-dahang binabasa ang mga spine ng libro. "Pati libro, may attendance at seating arrangement. Kung makautos, parang hindi marunong mapagod." Dahil mag-isa lang naman ako sa bahaging ito ng silid at tahimik ang buong paligid, hindi ko na naman mapigilang kausapin ang mga hawak kong libro para hindi ako maboring.

Hindi kami nag-usap nang marami, pero sapat iyon. Pagkatapos ng pagkain, dinala niya ako sa isang maliit na silid na puno ng lumang libro. "This is my retreat," sabi niya. "When the noise becomes too loud, I come here. Books quiet the world." Pumasok ako at umupo sa isang upuan. Napansin ko ang mga libro, karamihan economics at old literature, ngunit may isang shelf na puno ng mga lumang diary at sketches. Kinuha niya ang isa at inabot sa akin. "Take it. Read it when you need context. It helps."

“Ano ba? Bakit ba lagi ka na lang nanggugulo sa buhay ng may buhay. Akin nga ‘yan? Kita mong nagmamadali ako e.” “Have you seen the new list? Natalo kita. Ako ang Top 1.” “At anong kinalaman ng books ko? Akin na nga ‘yan?” pilit kong kinuha sa kamay niya ang books ko. “We had a deal remember? “natatawa niyang paglalayo sa books ko sa tuwing kinukuha ko iyon sa kaniyang kamay. “Ganyan ka ba talaga? Para kang bata.”

"Can you open the door please?" Namangha ako nang makita ang buong kwarto. It was like entering a forgotten library. The air was thick with the musty scent of old books, and I inhaled deeply, as if absorbing the wisdom etched into their yellowed pages. Rio’s collection was impressive, rows upon rows of volumes, their spines worn and well-loved. "I said, I don't want to eat!"

tanong ko sa kaniya “Ah hindi na, okey lang! Salamat na lang. Mga hardbound books sa math ang mga ‘to, kaya medyo mabigat,” tugon niya. “Naisip ko kasing mag-uwi ng libro para kung sakaling may libre akong oras, puwede akong magbasa-basa” dagdag pa niya.