Borne Novels & Stories

Sasagot pa sana ito ngunit biglang bumukas ang pinto at pumasok ang isang doctor. "Mr. and Mrs. Borris pwede na pong umuwi ang anak ninyo. Everything is fine, the baby is healthy at malakas din ang kapit nito, ngunit iwasan pa rin ang mga bagay na makakapag bigay stress sa kan'ya. It's her first time pregnancy and she's only seventeen kaya kailangan n'ya ng tamang pag gabay para sa ikabubuti ng baby sa t'yan n'ya. Amber congratulations you are eight weeks pregnant," nakangiting bati ng doctor sa kan'ya ngunit hindi s'ya nakahuma dahil parang isang bomba sa kan'yang pandinig ang sinabi nito.

Tumingin ako sa dagat at naisip na lumangoy ulit tutal kaming dalawa na lang naman. “And don’t you ever think going back to those water again.” may pagbabanta sa boses niya. Nakatingala ako ngayon sa kaniya dahil sa pagtayo niya. Mukha siyang bulto ng greek god dahil sa build ng katawan niya. He has a firm body, flat stomach at halata na nag-ggym. He also has tan skin, kumikinang iyon sa araw dahil basa ang katawan niya.

madamdaming saad nito. Dahil sa ginawang aksiyon ni Lolo Marcus, ay nag-umpisa na namang nanalaytay ang kakaibang init sa katawan ni Alexa. Parang tinatambol na naman ang dibdib niya, sa simpleng pag dantay ng mga palad nila ni Lucas ay naghatid na naman iyon ng kakaibang sensasyon sa kanya. Ramdam niya ang pag-init ng mga pisngi, sigurado siyang, namumula na naman siya. Napayuko siya, para itago ang mukha niya.

Yung kamay ko nanginginig na. “Hello?” “Ellie Joson?” Boses ng babae. Hindi ko kilala. Parang pilit binabago yung boses nya. “Opo. Sino to?” “Dito si Nurse Carla. Sa OR 2. May problema.” Nanlamig ako bigla. “Ano pong problema?” “May nawawalang dugo. Type O negative. Kailangan namin ngayon din. Kung wala, titigil ang surgery.”

Ang Pagbasag ng Puso at ang Huling Hininga ng Bantay Ang hangin sa naguguhong templo sa Argento ay mabigat sa amoy ng abo, ozone, at isang uri ng kalungkutang tumatagos hanggang sa buto. Ang katawan ni Winston Lawrence ay nakahandusay sa sahig na parang isang basag na manika, ang kanyang dibdib ay isang mosaic ng sakit at kapangyarihan. Sa gitna nito, ang Bato ng Mundo, ang puso ng planeta na minsan niyang naging sisidlan, ay may malalim na lamat, isang itim na sugat na gumagapang sa kumikinang nitong asul na ibabaw. Ang bawat pagtibok nito ay hindi na isang awit ng buhay, kundi isang mahinang paghikbi ng isang nag-aagaw-buhay na diyos.

Inis ang boses ni Jom, best friend slash manager ni Nadine. “Hmn.” “Nads, alam mo namang mainit ang mata ng media sa inyong dalawa. I told you, wag muna kayong maglalalabas. Kaya nga I bought you two a condo last month. Para maging lovers’nest nyo!” “Jom, I’m not listening to this again.” “But, Nads—” Binaba ni Nadine ang cellphone. Biglang nagnotify ang I*******m. Photo na tinag sa kaniya. Probably ng fan.

Bakit hindi niya ‘yon pinakita sa’kin noon, para sana naging magkaibigan man lang kaming dalawa? Isinugod namin sa pinakamalapit na ospital si Baby Gelo at nakumpirma nga namin ang sakit nito. Nadine didn’t lie at all. It was a congenital heart disease or defect in his heart structure that was already present at birth.

Kambal? "Kambal po Doctora?" Naiiyak kong sabi. Tumango tango ito. "sa ngayon hindi pa natin malalaman ang gender pero pag abot nang limang buwan bumalik ka ulit sakin para malaman nating ang kanilang kasarian. Sabi nito na ikinatango ko lang. Nag log in muna ako bago na umamlis, nagpasalamat ulit ako kay Doctora bago na umalis.

Nangangalahati pa lang ng sindi ang tuyong mga kahoy nang mabulabog siya sa ginagawa dahil sa pamilyar na paghalinghing ng isang kabayo. Hindi na niya nalaman kung saan naihagis ang posporo. Agad nabuhay ang dugo niya sa katawan, dahilan para mabilis niyang marating ang labas ng bahay. Sumalubong sa kaniya ang matamis na halimuyak ng mga bulaklak, na siyang pumapalibot sa buong katawan ng kabayo. Nagsilbi itong palamuti kay Macky, habang ang lalaking may karay rito ay may isang palumpon ng mga rosas sa kamay.

Her breath caught. There it was—just beneath her left breast—dark ink etched into her skin, H. A symbol she didn't recognize. A mark she hadn't asked for. The sight of it made her chest tighten, and before she could stop it, a single tear slipped down her cheek. Silent. Unnoticed. She knew something inside her had changed—and there was no going back.