Romans & histoires Bounty Hunter

Holy shit… Sebastian really worked on this thing… Parang nabuhay ang kaniyang dugo sa nakikita niya. Sa loob ng baul ay naroon ang lahat ng kakailanganin ng isang treasure hunter upang matagpuan ang kayamanang nanakaw mahigit labinlimang taon na ang nakararaan. Kung tama ang pagkakatanda niya ay limampung milyones ang halaga ng diyamanteng nanakaw noon. Ngayon ay tiyak na times fives na ang halaga niyon o higit pa.

Tumango si Raymond at inalis ang tingin dito. "Why?" Muling napabuntong-hininga si Raymond at naging seryoso ang tingin nito sa malayo. "That woman, she is the girl that Lance looking for..before. She is also the girl that we're trying find before," seryosong sabi ni Raymond.

Karma naba ito dahil sa ginawa ko sa kanya? You are screwed, August Hymes Rivero.

"Nakilala ko siya sa Amerika at nagkataon na rito pala siya sa lugar natin lumaki." Umaliwalas ang mukha ng daddy ni William. "Sino ba iyan, kumpadre?" Bago pa ito maka-sagot sa tanong ng daddy ni William, may dumating na sasakyan, halatang mayaman ang nagmamay-ari dahil sa klase ng sasakyan nito. At wala pa akong nakitang ganoong klaseng modelo ng sasakyan dito sa probinsya. Napatingin kaming lahat, hinihintay na bumaba ang sakay.

Nasa kusina siya noon, abala sa paglalagay ng mga pinggan sa mesa, nang marinig ang papalapit na ugong ng isang speedboat. Napalingon siya. Hindi ito ordinaryong dating ng suplay. Mula sa terrace ay kitang-kita niya ang pagdapo ng bangka sa dock. Isang lalaki ang bumaba—matangkad, maputi, naka-black linen shirt at dark pants, hawak ang isang leather duffel bag. Ang buhok nito’y medyo magulo sa hangin, pero may ayos na tila sinadya. May hawig ito kay Hector, lalo na sa hugis ng panga at tikas ng katawan, pero mas bata—siguro mga twenty-two o twenty-three.

"Areglado, boss! Haist! Ngayon lang kita naging boss! After ng mission, babalik na ako sa Italy!" Mahina naman ako napatawa. Onyx Windsor, he's an undercover of EAGLE PHOENIX ORGANIZATION. Dahil nga may pustahan kami at natalo ito, magiging boss niya ako hanggang matapos ko ang misyon na ito. "Hindi ako puwede makialam muna sa presinto at lalo hindi pa puwede malaman nila ang katauhan ko habang hinahawakan ko pa ang kaso nila Congressman at Governor."

Kung wala si Marga, siguro'y palaboy-laboy ako ngayon—walang direksyon sa buhay. Ang mga Benitez ang target namin ngayon, matagal-tagal ko ring hinantay ang araw na ito. Mayaman ang mga Benitez at halos lahat yata ng gusali sa Sitio Barbara ay pagmamay-ari nila. Bilyon-bilyon ang hawak nilang pera kaya sigurado akong malaki talaga ang kikitain namin sa kanila. Isa pa, malaki na rin ang down payment ng taong nagpapabagsak sa Benitez, wala akong ideya kung sino at wala na akong balak isipin pa, ang mahalaga'y magawa ko ang misyon na ito ng tama. "Marga, alam mo naman na pagkatapos nito ay aalis na ako 'di ba? Nagkasundo na tayo kaya sana sumunod ka sa usapan," wika ko kay Marga.

Ang galit ay unti-unting napapalitan ng ibang damdamin—isang damdamin na mas malalim, mas mapanganib, at mas matibay. Tumingin ako sa labas ng malaking bintana kung saan kita ang buong siyudad. Ako si Dreux Evander Castellanos. Ako ang nagmamay-ari ng halos lahat ng nakikita ko dito. Ang pangalan ko ay kasingkahulugan ng kapangyarihan, kayamanan, at tagumpay. Walang imposible para sa akin. Walang bagay na hindi ko makukuha kung gusto ko.

Sana ngayon ay wala ng mga lihim na tinatago na makakasira sa pagsisimula namin. Pagkatapos naming pasyalan ang lahat ng mga amenities at ma-enjoy ang dagat ay nakaupo kami ngayon sa hammock sa harap ng aming private villa. Hindi ko alam kung hanggang kailan kami ni Brandon dito para mag-rent pa ng villa but come to think of it, they own the whole resort and he is still my abductor and I'm just the willing captive.

Sandali namang tumigil si Winter sa pag-iyak at nilingon ang kamay ni Hunter. "Meron pa bang candy kuya Hunter?" Hindi kaagad nakasagot si Hunter dahil sa pagkagulat ngunit mabilis din niyang kinapa ang kanyang bulsa at inilabas ang lahat ng candy na naroon. Inilahad niya ang mga iyon sa maliit na kamay ni Winter. Hindi siya nakuntento at inilabas na rin ang kanyang mga bulsa at inalog ang mga ito par ipakitang ubos na.