Bracelet In Tagalog の小説・ストーリー

Nandoon na rin ang lahat ng mga kailangan naming kagamitan sa pagbuhol at paggawa ng bracelet—mga espesyal na pisi, gunting, at maliliit na pang-lock. "You really know how to make beautiful bracelets using just this, Sir?" seryosong tanong ni Tala sa kanya. Hinawakan niya ang isang maliit na puting shell at maingat iyong sinuri sa kanyang kamay. Bumaling si Gabo sa direksyon ni Tala at marahan siyang tumango nang may ngiti. "Oo naman. Madali lang naman gawin 'yan kapag natutunan mo na ang tamang buhol."

Hindi niya alam kung magbibirong totoo o naglalambing lang si Justin, pero may kakaiba sa titig nito ngayon. “Maganda nga ‘yon! Para kapag wala ang isa, mapapatingin tayo sa bracelet at maaalala natin ang isa’t isa!” sang-ayon niya. “Ganon na nga. At kahit may ibang nag-aalok ng bracelet, tatanggihan mo agad.” Napatingin siya sa binata, hawak na ang isang pares na leather-and-gold bracelet. Isa ay may maliit na letrang J, at ang isa ay may G sa clasp.

bati ko sa Babaeng may pangalang Twinkle. “Kung alahas ‘yan ayaw ko na lahat sila binibigay nila puro ganun, ayoko kasi nun.” Naka nguso nitong sagot na kina tawa ko. “Binili ko lang ito sa online pero original ‘yan, Dior Bracelet. Pwede mo suotin araw araw..” paliwanag ko dito.

“Promise me na babalikan mo ako rito ha.” “Promise, love.” Nakangiting turan niya bago niya bahagyang iniangat ang kanang palad na tila ba nanunumpa sa aking harapan. Hinawakan niya ang kamay ko kung saan nakasuot ang dalawang bracelet na ibinigay niya sa akin. “Huwag ma huwag mo ‘tong huhubarin, love ha. Ang leather bracelet na ito’y ibig sabihin ay akin ka lang at ang infinity bracelet naman na ito’y simbolo ‘yan ng walang hanggang pag-ibig ko sa’yo.”

"There are changes on the engraved name in the middle. Hindi ko alam pero noong sinabihan ko 'yung babae na itong sayo lang ang palalagyan ko ng pangalan ay nirequest niya pa 'yung akin. Ngayon ko lang napansin na may nadagdag na details sa bracelet." Inilagay niya sa bag niya ang box pagkatapos ilabas ang isang pares ng couple bangles. I licked my lips as I stare at her face. Kahit hindi ko na tignan ang bracelet ay alam ko kung ano ang ibig niyang sabihin. Since it is a couple bangles, it is expected that each bracelet contains the name of the name of its pair aside from the name of the owner of the bracelet. Kaya kahit sino mang makakita at makabasa ay malalaman nilang magkapares ang suot

Hindi ko alam kung bakit ako kinakabahan, hindi naman ako ganito kanina sa binigay ni Victoria na regalo. Nang binuksan ko ‘yon ay bumungad sa akin ang silver na parang bracelet na may pendant na crescent moon. Hinawakan ko ‘yon at nakangiting binaling ang tingin kay Leon. “Bracelet?!” He chuckled, “Silly. That's an anklet. Here let me put it in your ankle,” lumuhod siya na siyang ikinagulat ko. “Leon!” sigaw ko ng mahina ngunit hindi niya iyon pinansin.

Nilaro-laro nito ang necktie na suot, pinagyabang sa kaharap na kaibigan. Nagsalpukan naman ang makakapal na kilay ni Hector nang mapatingin doon. “Saang baul mo naman nahukay ang suot mong ’yan? ’Yan ba ang iniwang pamana sa ’yo ng yumao mong lolo?” pang-aasar nito. Inambahan niya ito, mabilis naman itong umilag. “You can say whatever you want, but this tie is more precious than anything to me. Alessandra gave it to me, and that makes it priceless.” Nakapikit na hinaplos-haplos nito iyon na para bang obsessed na obsessed.

Hinawakan ni Alex ang bracelet saka ngumiti. "Baby, come here." Lumapit ako sa kanya, "Ano 'yon?" "Look at this..." pinakita niya sa akin ang isang set ng bracelet. Apat ang laman nito. Bawat isa ay may kany-kanyang disenyo. These bracelets are made from high-quality pearls. Iba't iba ang sukat ng mga white pearls. Ito ang pinakanagustuhan ko sa lahat. "What do you think?"

May karatulang nakasulat na “Custom Engraving available” Nakuha agad ang atensyon ko ang isang pares ng bracelet. Pareho ang disenyo. Manipis pero magandang quality ng leather na may maliit na metal plate sa gitna. Couple bracelet yun, at bigla na lang akong napangiti. “Manong, gaano po katagal bago magawa ang pangalan?” tanong ko sa nagbabantay. “Wala pang ten minutes.” sagot niya sa akin.