Novel & Cerita Bright Lights

Madilim na at ang mga streetlights at mga ilaw sa iba't ibang tindahan ang nagsisilbing liwanag sa kalsada. Hindi ko maiwasang tumingin sa taas. It's cloudy. Hindi mo kita ang mga bituin. The moon shines bright that's why you can see it even with the clouds. How stunning. Nakarating na kami sa karinderya. Nakita kong sarado na ito. Hindi ko naman in-eexpect na bukas pa 'to dahil gabi na masiyado at sigurado akong tulog na sina Aling Melinda at Mang Bert.

Siguro para mang-inis o mang gulo na naman. Tuwing tanghali kasi ay napaka init dito kaya masuwerte kaming mga malapit sa bintana dahil ang hangin na pumapasok sa loob ng room ay sumasakto sa akin at sa iba pa na katabi ko, kasama na do'n si Morpheus.

I can dance but this is such a goddamn death ray. Aren't these infrared lights? Crap, It can damage my vision! But no, I don't think these are infrared lights. It's hardly deadly at the level! It is the most perilous because I know that kind of light isn't visible so my eye's blink reflex won't kick in before my retina starts to burn. Avoid the beams, ayaw kong mabulag, ayaw kong magbulag-bulagan. I should not close my eyes. We need light but I realize that not all lights are peace. Not all lights lead us to a direction. Some can block our way. Some can affect our vision... our vision in life.

He feels it is more relax seeing the city lights and stars at night. Pagpasok sa loob ay agad namangha si Isabelle sa disenyo at sa mga mamahaling gamit. Her eyes widened. Her eyebrows are raised, and her mouth is slightly open because of surprise. The condominium is bathed in a warm, inviting glow emanating from the chandelier and the strategically placed floor lamps. The large windows, extending from floor to ceiling, frame the captivating cityscape outside. The city lights twinkle like a constellation, mirroring the shimmering effect of the chandelier.

Siguro naramdaman niya ang tono ko, kasi natahimik siya hanggang makarating kami. Ang Flame of Light complex lumitaw sa harap namin, modern at elegante, parang natural na kabahagi ng bundok. Malalaking glass panels ang nagre-reflect ng blue sky, at sa labas may mga puting tolda at magagarbong bulaklak na inihahanda.

Nakatitig si Clark sa mga kumikislap na neon lights sa kalsada sa labas ng bintana ng kotse niya. Ang makukulay na ilaw ay nagbubuo ng mga bilog na repleksyon sa malalim niyang mga mata. Nang magsimulang mag-overlap ang maliliit at malalaking liwanag, tila bumalik siya sa isang alaala, isang gabing maulan noon.

Napakatingkad ng neon green na ilaw, na may halo pang purple at pink, at sumasayaw ito na parang alon sa himpapawid. Tila may sariling buhay ang liwanag. Mas makapal ito kaysa sa inaasahan ko, kaya napakaliwanag nito, para bang isang malaking magic show na eksklusibo para sa amin. Halos hindi makapagsalita ang mga bata-nakanganga lang at halos magka-stiff neck kakatingala. Si Miguel naman, yakap-yakap ako mula sa likod, at ramdam ko ang init ng katawan niya kahit malamig ang hangin sa paligid.

Kabaliktaran ito sa ilaw noong una siyang makarating sa lugar na iyon na animo’y naka-spot light. Napayakap din siya sa sarili ng umihip ang malakas at malamig na simoy ng hangin mula sa kung saan. Parang nanuot ito sa bawat kalamnan, kung saan sumabay pa sa creepy na pakiramdam na parang nasa isa siyang misyon dahil sa dim light talaga ang bawat ilaw sa paligid. Mukhang dalawang ilaw ang naroon. Isang pangmalakasan at isang normal lang. Kaya naman, tuluyang siyang napayakap sa katawan na siyang sakto lang dahil makapal naman ang suot.

Hindi ko naman maiwasang mapapikit at mapatakip sa aking mga mata nang itutok nila ang nakakasilaw na liwanag ng isang LED flashlight sa aking kinaroroonan. Mabilis na tumakbo palapit sa akin si Aida kasama si Ronan. Hapong-hapo na napahawak si Aida sa kanyang mga tuhod habang si Ronan naman ay alertong inikot ang liwanag ng flashlight sa masukal na bahagi ng malawak na back garden ng Crossban Estate. “Ano pong ginagawa ninyo rito sa garden, Ma'am?” agarang tanong ni Ronan sa akin, bakas ang kaba sa kanyang mga mata.

wika ni Light sa tabi ko dahilan para tumingin ako sa paligid ng bus. Hinampas ko na lang siya at tumayo na ako dala ang bagpack ko hinanap naman ng paningin ko ang mga kaibigan ko pagka-baba ko. Nagulat naman ako ng akbayan niya ako sa balikat may kuryente akong naramdaman kaya inalis ko ang kamay niya. "Magkasama pala tayo sa isang tent para hindi mag-isip ng iba si Helga," bulong niya sa akin at iniwasan ko na lang nang tingin si Light.