Novel & Cerita Bright Lights

Siguro naramdaman niya ang tono ko, kasi natahimik siya hanggang makarating kami. Ang Flame of Light complex lumitaw sa harap namin, modern at elegante, parang natural na kabahagi ng bundok. Malalaking glass panels ang nagre-reflect ng blue sky, at sa labas may mga puting tolda at magagarbong bulaklak na inihahanda.

Nakatitig si Clark sa mga kumikislap na neon lights sa kalsada sa labas ng bintana ng kotse niya. Ang makukulay na ilaw ay nagbubuo ng mga bilog na repleksyon sa malalim niyang mga mata. Nang magsimulang mag-overlap ang maliliit at malalaking liwanag, tila bumalik siya sa isang alaala, isang gabing maulan noon.

Napakatingkad ng neon green na ilaw, na may halo pang purple at pink, at sumasayaw ito na parang alon sa himpapawid. Tila may sariling buhay ang liwanag. Mas makapal ito kaysa sa inaasahan ko, kaya napakaliwanag nito, para bang isang malaking magic show na eksklusibo para sa amin. Halos hindi makapagsalita ang mga bata-nakanganga lang at halos magka-stiff neck kakatingala. Si Miguel naman, yakap-yakap ako mula sa likod, at ramdam ko ang init ng katawan niya kahit malamig ang hangin sa paligid.

Kabaliktaran ito sa ilaw noong una siyang makarating sa lugar na iyon na animo’y naka-spot light. Napayakap din siya sa sarili ng umihip ang malakas at malamig na simoy ng hangin mula sa kung saan. Parang nanuot ito sa bawat kalamnan, kung saan sumabay pa sa creepy na pakiramdam na parang nasa isa siyang misyon dahil sa dim light talaga ang bawat ilaw sa paligid. Mukhang dalawang ilaw ang naroon. Isang pangmalakasan at isang normal lang. Kaya naman, tuluyang siyang napayakap sa katawan na siyang sakto lang dahil makapal naman ang suot.

wika ni Light sa tabi ko dahilan para tumingin ako sa paligid ng bus. Hinampas ko na lang siya at tumayo na ako dala ang bagpack ko hinanap naman ng paningin ko ang mga kaibigan ko pagka-baba ko. Nagulat naman ako ng akbayan niya ako sa balikat may kuryente akong naramdaman kaya inalis ko ang kamay niya. "Magkasama pala tayo sa isang tent para hindi mag-isip ng iba si Helga," bulong niya sa akin at iniwasan ko na lang nang tingin si Light.

Mga sensor lights na unti-unting nagbigay liwanag sa buong kwarto. Napapikit ako nang bahagya dahil sa biglaang liwanag, at inasahan ko na ang bubungad sa akin ay ang mga bagay na madalas kong makita sa mga pelikula kapag ang lalaki ay kasing yaman at kasing misteryoso ni Darken Saviano. Inasahan ko na bubungad sa akin ang mga nakasabit na baril, mga armas, mga document ng mga illegal transactions, o mga vault na puno ng pera.

Neon signs changing hues, blinking lights dancing like stars in motion. “The countryside has its charm,” sabi ni Marga. “But the city has its own beauty too—just look at those lights. They shine like stars. A different kind of stars.” Tumingin si Brandon sa direksyong itinuro niya, then let out a faint chuckle. “You’re romanticizing light pollution. Marga, you shouldn’t have studied business. You should’ve taken liberal arts.” Napatawa si Marga, hindi dahil sa insulto, kundi dahil totoo naman. She stared at Brandon, silently wondering how someone so intelligent could be so emotionally detached.

Ako naman, halos pagulungin ko na lang ang mga mata sa ere, dahil sa sobrang pagkayamot ko— dahil ang totoo, hindi lang talaga ‘ko maka-move on sa two thousand pesos ko! Halos dumagundong ang dibdib ko, dahil sa lakas ng sound system na sumalubong sa amin, sa loob. Nababalot ng kadiliman ang kabuuan ng hall. Agaw pansin ang napakalaki at nagliliwanag na LED Screen, na nasa pinakaharap ng dance floor. Ang iba’t ibang klase at kulay ng ilaw, mula sa mobil ay maharot na pinaglalaruan ang aming mga mata. Tunay ngang nakamamangha at maituturing na isang state-of-the-art ang lahat ng mga lighting attractions na makikita rito.

Pumasok nmn ako sa loob at bumungad sakin yung tingin niyang parang kakain ng tao "Abby hawakan moyang lights" utos niya at napatingin nmn ako sa lights god sasakit na nmn braso ko kakahawak bwesit talaga e. Lumapit nmn ako sa may lights at hinawakan yun ang bigat tlga kasi bakal e. Halos nakangitin lang ako sakanila at hinawakan lang ng maayos yung lights halos mamatay nako sobrang sakit ng braso ko. "Abby tubig kana lang muna AHAHAHAHA" Sabi nmn ni Camille at pinainom sakin yung tubig habang may hawak akong lights

Eksaktong alas dose, tumunog ang kampanilya kasabay ng orasan. May mga butil ng luha sa gilid ng kanyang mga mata, habang ang mapupula niyang mata ay nakatutok sa labas ng floor-to-ceiling windows. Doon, sa kalangitan, sumabog ang malalaking fireworks—makulay at nakasisilaw. Sa ilalim ng nakasisilaw na liwanag ng paputok, bumagay sa kanya ang pulang kulay ng gabi—isang imahe na hindi kayang pantayan ng kahit anong tanawin.