Bringing Back Memories Mga Nobela at Kwento

At saka may nakikita akong mga ilang larawan sa aking isipan. Saka ko naalala ang sinabi ng psychotherapy ko. Mali ang findings na nakita nila noon, na kanila namang lubos na hiningi nang paumanhin. Dissociative amnesia daw ang nangyari sa akin. Meaning, often memories return suddenly and completely. Memory recovery may be triggered by something in the person's surroundings, or in theraphy. Ibig kayang sabihin nito, unti-unti nang babalik ang ilang mga alaala ko?

Pero bakit ngayon may mga memories na pilit bumabalik sa kanyang isipan pagkakita niya sa mga bagay na'to! Napasapo siya sa kanyang ulo dahil sa biglang pagkirot nito. Nagtaka siya dahil mula noong nagkamabutihan sila ni Vance, maraming gumugulo sa kanya. Una ang pagbalik ng mga panaginip niya. Pangalawa, ang mga bagay na nakikita niya na bigla nalang may pumapasok sa isipan niya na hindi niya maintindihan.

CHAPTER 145 "Maaaring namang bumalik pa ang kanyang alaala. Karamihan din naman sa mga nakaranas ng ganyang amnesia ay bumabalik naman ang kanilang alaala makalipas ng ilang araw, linggo o buwan. Kusa rin naman iyon na babalik. Sa ngayon siguro ay hayaan muna natin syang makapagpahinga para makabawi ng lakas ang kanyang katawan. Wag na rin muna natin syang pilitin na makaalala dahil baka lalo lamang syang hindi makaalala kaya hayaan lamang po natin sya," paliwanag pa ng doktor kay Lucas

“Huh… paano ’yan, doc? Wala pa akong maalala.” “It’s okay,” kalmado nitong sagot. “Malakas na ang katawan mo. Pwede ka nang magpagaling sa bahay. Hindi naman agad babalik ang memory mo, at hindi rin natin masasabi kung kailan... pwedeng bukas, o sa isang buwan. Ang importante, stable ka na. Your memory will come back on its own.” “G-ganun ba…” mahina niyang tugon, hindi pa rin lubos na kampante.

“Uh….. hindi, eh. Basta malayo ‘yon dito.” “Nevermind. Ang mahalaga ay alam natin na naka-store pa rin sa utak mo ang memories ng bahay ninyo. Kapag okay na ka na, maari mong balikana ng bahay para unti-unti masanay ang utak mo.” “Kung gano’n, kailangan kong balikan ang bahay namin?” “Yes, until you will remember anything that happened there before.”

“What do we do? How do we bring back her memories?” Dylan hesitated. “We can try therapy again, slowly reintroduce her to her past. But there’s no guarantee.” Azriel exhaled shakily, then turned to Zarraeah. “Then I’ll do it. I’ll make you remember, Zarraeah. I don’t care how long it takes. I’ll remind you who you are—who we are.” Pero sa tingin ni Zarraeah, sa paraan ng pagtingin niya kay Azriel… she looked at him like he was a stranger.

Desidido siyang maibalik ang alaala niya nang sa gayon ay masagot ang napakaraming katanungan sa kanyang isipan. "Wala tayong gamot na direktang makapagbabalik ng memorya, Doc Caelum," sagot ni Doc Jamie. "But psychotherapy can help. Sa tulong ng therapy, maaari nating ma-explore ang mga memories at emotional triggers na konektado sa nawawalang bahagi ng alaala mo." Sandali itong tumigil bago muling nagsalita.

Siguro makakatulong din ang bahay na ito para mabalik ang memories ko noon. Sana bumalik agad. ****** LMCD22

hindi ko napigilang tanong. Ngumiti siya. “Yes. Absolutely." Napaluha na tuloy ako. Hindi ko namalayang tumutulo na pala ang mga luha ko. “Memory recovery is different for every patient. Some recover gradually over several months. Others experience sudden flashes of memory. Sometimes familiar places, familiar people, familiar scents, music, or even food can trigger forgotten memories.” Lalo akong nagkaroon ng pag-asa. Ibig sabihin ay babalik pa rin talaga sa normal ang lahat at hindi na ako makapaghintay na mangyari iyon.

Mas lalo rin itong naging pursigido na paamuhin siya. The elevator dinged and brought Ley back to the present. Hinihingal siya habang naglalakbay ang isip niya sa nakaraan. It was memory from the past that was so hard to forget. Naukit iyon sa isip niya at kay hirap burahin.