Bringing Back Memories Mga Nobela at Kwento

"So what's the plan?" Pinagdikit at pinaglayo niya ang palad niya. "Since your memories are coming back, Xeno-" "How sure are you?" pangungulit ko sa kanya. Ewan pero gusto kong ma bad mood siya. He just glared at me, pero nawala rin 'yon agad. "I'm positive dahil once, na na-expereince mong panaginipan ang dati mong mga alaala when you have dissociative amnesia, means that it will happen again. That's because, re-experiencing those dreams means you are ready, Xeno."

“Anong mas malala?” “Project Remember.” Nanlamig ako. “Project Remember?” Tumango si Maria. “Ang Project Forget Me ay cover lamang.” “Cover?” “Oo.” “Para saan ang Project Remember?” Tumingin siya kay Adrian. “Para ibalik ang memories ng isang patay na tao.” Napahinto ako. “Who?” Hindi sumagot si Maria. Si Victor ang nagsalita. “Maria.” Nanigas ako.

“Kung gusto ninyong ma-recover ang memory niya, pwede ninyong subukang ibalik siya sa lugar kung saan nangyari iyon. Environmental stimulation may trigger the memory again.” Bahagyang lumalim ang tono nito. “Pero sobrang bigat ng psychological pressure niyon para sa bata. Pag-isipan ninyong mabuti.” “I understand,” sagot ni Vanessa matapos mag-isip sandali. “Kakagaling lang ng katawan niya. Maghintay muna tayo ng ilang araw.” “That would be best.” Tahimik siyang tiningnan ni Isabelle bago inilabas ang cellphone at binuksan ang W******p.

At maging ang mukha ng lalaking nakita n'ya sa knyang ala-ala. Napahawak si Arissa sa kanyang dibdib. Tila may kirot s'yang naramdaman doon hanggang sa mariin s'yang napapikit dahil sa biglaang pagbalik ng ilang imahe sa kanyang isipan. Imahe ng mga ala-alang kanyang nakalimutan. At ngayon, isa-isa na ulit iyong nanunumbalik sa kanyang memorya.

At ang tatlong taon na iyon ay kasama ako sa memorya niyang iyon? "Tita, may pag-asa pa po ba?" tanong ko agad nang lumabas si Doktora, kumakapit na ako sa braso ni Papa para hindi muling matumba. "Bababalik pa ba ang alaala niya?" "We will do everything, hija. But memory is a complex thing. Sometimes it comes back in fragments, sometimes it takes years. And sometimes..." hindi niya tinuloy ang sasabihin niya, pero alam ko na ang ibig niyang sabihin.

Ani nito. Napapikit si Aiden ng mariin. “Talaga bang magpapakasal ka na kahit na hindi pa lubos bumabalik yang alaala mo?” Mariing tanong ni Aiden. "I’m getting older, and I don’t know when—or if—those memories will ever return. Hindi pwedeng naghihintay na lang ako sa pagbabalik sa lahat ng ala-ala ko. It's enough that I remember some things at ano namang importante sa iba ko pang alaala?”

"Yeah. May mga ganyan sa pelikula, eh. Yung isang tao lang 'yung nakalimutan mo kasi siya yung huli mong naisip bago ka makalimot." "Gaga! Dapat nga maaalala niya kasi naretrieve nga yung memories niya, di ba?" "Ah, ewan! Ang hirap naman niyan! Pwede pala 'yun? Yung buburahin 'yung alaala mo tapos ibabalik ulit? Parang... nakakabaliw!" Tumawa ako sa pagpapalitan ng ideya ng mga kaibigan ko.

ani ko. Pero napatakip ako sa bibig ko. Kung ano ano naman lumabas sa bibig ko but I mean it. Okay lang na kausapin kita Yhael tulog ka naman. "You know what, pareho pala tayong nawalan ng memories. Pero ako hindi ko pinipilit na maalala ang mga memory na nawala sa akin. Hinihintay ko na lang na bumalik. Sumasakit kasi ulo ko kapag pinipilit kong inaalala.

‘Baka nakakalimutan mo Haera na may-ari ng kompanya iyang fiance mo. Napanguso ako. Ilham still my fiance pero talagang nasasanay na kaming pareho na ipakilala sa ibang tao na mag-asawa kami. Sabi ni Ilham, ikakasal na sana kami noon kaso nangyari ang aksidente na kinawala ng memorya ko. Naisip niyang huwag munang ituloy ang kasal namin hangga't hindi pa bumabalik ang memorya ko. I have a Retrograde amnesia. When you have retrograde amnesia, you lose existing, previously made memories. This type of amnesia tends to affect recently formed memories first. Older memories, such as memories from childhood, are usually affected more slowly. Hindi ko alam kung babalik pa ba ito dahil ang sabi ng do

The only one who needs to be blame was me. "Inis na inis ako dahil hindi ko alam kung saan ka galing. You kept on messing up with my memories. Every single day, I'm always figuring out how and why are you fucking here. I was so damn lost with my own memories." He let out a small chuckle. "I wanted you to leave and got outta my way. Pero bigla na lang kita hinahanap hanap. Ayaw kong nawawala ka sa paningin o sa tabi ko. Tapos bigla ka na lang nawala sa harap ko... I didn't believe at first... Dumoble ang sakit no'ng maisip ko na baka kasabay ng pagkamatay nila, mawawala ka. I immediately repeat my memories again. Hoping that you'll come back, but you didn't... Now, my memories are getting bac