Bringing Back Memories Novels & Stories

i know na nagtataka kayo kung bakit ngayon ko lamang ito nasabi sa kadahilanang kailan lamang ito bumalik sa aking isipan. karamihan kasi ng nangyari sa akin dati ay nakalimutan ko dahil nagkaroon ako ng trauma.naging tulala ako ..basta nagising na lamang ako nun na walang maalala sa mga nangyayari and this past few weeks nga lagi akong binabangungot at iyon ang dahilan ng pagbabalik ng aking mga ala ala .. kahit hindi ko maalala ang iba sa mga ala ala ko ay tumanim naman sa aking isipan na isa akong masamang babae.

Tumango ang doktor. "Opo. Dahil sa pinsalang natamo ninyo sa ulo, posible pong hindi agad bumalik ang lahat ng inyong memorya. Minsan, paunti-unti itong bumabalik sa pamamagitan ng mga larawan, tunog, mukha, o mga pangyayaring pamilyar sa inyo." Hindi ako agad nakapagsalita. Ah, kaya pala…so ibig sabihin, hindi 100% naglaho ang memorya ko. At ayun kay Doc, posibleng bumalik din naman pala kaagad.

Nagtimpla ako ng kape at pina-upo ko ito sa harap ng counter. Napakagat ako ng labi habang minasdan ang binata baka kasi kung ano ang ma-iisip na makatrigger ng memorya nito. Ayokong umuwi ito sa bahay baka mag muni muni ito doon at biglang babalik ang alaala. Ano ba ang pwede kong gawin at hindi muna ito uuwi?

"Maraming case na sa maikling panahon lang ay naibabalik na kaagad ang memoires nila, pero sa oras na mangyari yon nang biglaan at bigla nalang magsulputan ang mga traumatic na ala-alang nakalimutan nila ay may posibilidad na manakit ng sobra ang ulo nila at magkaroon ng masamang epekto yon sa ulo niya." "So, it's better not to trigger her memories to come back?" "Just take it slow, don't tell her a false answer everytime she asked you a question, just answer it honestly, so when the time comes at magbalik ang ala-ala niya ay hindi na yun makakadagdag pa sa confusion niya." "Y–yeah… ofcourse."

“Normal lang po na selective ang bumabalik na memory sa isang pasyente na kagaya ni Mr. Villaceran. Minsan, pira-piraso muna—tao, pangalan, o emosyon ang una nilang natatandaan.” Napatingin ako sa kanya, saka sa kamay kong hawak pa rin ni Julie. “So… ibig sabihin, Doc… may pag-asa pang bumalik lahat?” Tumango siya. “Oo, Mr. Villaceran. Pero hindi natin masasabi kung gaano katagal. Puwede bukas, puwede sa mga susunod na linggo o buwan. Ang pinakamahalaga, lagi kayong kasama ng mga taong malapit sa puso ninyo. Dahil sila ang pinakamalakas na tulay pabalik sa inyong alaala.”

Ang pagbabalik ng mga katulong na nagsasabing hindi nila makita ay nakatulong upang payapain ang nagkainitang damdamin ng pari at opisyal. Makatapos ang pananghalian, nag kanya-kanyang grupo ang mga nagsisipagpiknik. Isang pulutong ang nag laro ng baraha. Mayroon namang naglaro ng ahedres o chess. Ang mga dalaga't binata ay nag laro ng fortune telling o gulong ng kapalaran sa hinaharap.

“His responses are improving. The fact na may emotional triggers na siyang nararamdaman is a good sign.” “Emotional triggers?” tanong ni Celestine. “Yes,” paliwanag ng doktor. “Sometimes, memories return not as images but as feelings. Love, fear, happiness. From there, slowly, details follow.” Napatingin si Adrian kay Celestine. “That explains a lot.” Pag-alis ng doktor, naupo si Adrian sa sofa, halatang pagod pero determined. “I want to do more,” sabi niya. “I want to go back to the company, kahit paunti-unti.”

sabi ko na may panghahamong tono. “Wag kang palusot, Mia.” “Oh, yun ba? Uhmmm…. Baka gusto mo ang e throwback din natin yung nahuli mo akong nakahiga sa kama ni Sir Phin. Uhhhm.. ano pa ba?” umakto akong nag-iisip, “Ikaw yung nag boluntaryong maghahatid sa kaniya ng kape tuwing umaga, Bani, pumayag naman ako diba?”

saka siya nagmamadaling lumabas sa coffee shop I look down to the calling card she gave me and blink It's a big opportunity for me para magkaroon ulit ako ng kliyente pero ang pagbalik ko sa pilipinas? Kakayanin koba? Lahat ng mga trauma at mga sakit ay nakalimutan Kona pero hindi ko padin siya nakakalimutan May posibilidad na magkita kami pag bumalik ako ng pilipinas Habang pauwi sa bahay ay iyon lang ang nagpapabagabag sa isipan ko