Broken Family Short Story Novels & Stories

I relied on him so much that the boundary between friendship and love blurred without me even noticing. ​"I'm fine now, Hunter," mahina kong bulong habang itunulak siya ng mahina para humiwalay nang bahagya sa yakap niya, giving him a small, reassuring smile. "Buhay pa naman ako. Tyaka, look, beaten up na nga 'yung mukha ko, pero maganda pa rin naman, 'di ba?" ​Hunter let out a breathy, frustrated laugh, rubbing his face with both hands before looking back at me with soft, worried eyes. "You're unbelievable. You almost pass out, and you're still making jokes."

"I'm sorry, anak. Alam ko ako ang puno't dulo ng lahat sa pangyayari ngayon sa buhay mo. I'm really sorry, Anak..." "Noon, palagi kong iniisip. Paano kung hindi kayo lumayo kay mommy noon? Magkakaroon kaya ako ng masaya at buong pamilya?" My tears fall again. "B-buhay kaya si mommy kung hindi niya dinamdam ang paglayo mo noon sa amin? Mararanasan ko kayang sumaya katulad ng mga schoolmates ko kapag sinusundo sila ng mga ito sa school?" I sob silently. "Ang malas ko dahil isa ako sa maraming bata na walang wastomhh pamilya, na ulilang lubos at bata na kabilang sa broken family."

Umalis na din siya ng sala at sinimulan ng hanapin si Aling Meding na matagal nang naninilbihan sa kanilang magkapatid bilang kasambahay. Broken family sila ng kuya Santino niya at dahil sa matayog ang pride ng kanyang kuya ay isinama na din siya nito sa bahay nito na ngayon ay fully paid na sa banko. Ayaw nitong makipisan siya isa man sa kanilang mga magulang.

“Ay puta — !” Parang biglang nawala ang lupa sa ilalim ko. Kumabog ang dibdib ko at napapikit. Parang nag-flash sa mga mata ko ang death certificate ko. Cause of death: nadulas sa wooden walkway sa Rockwell. Pero hindi ako bumagsak. May humawak sa akin. Si Adrian. Isang braso sa bewang ko, yung isa sa braso ko, hinila ako pabalik na parang walang kahirap-hirap.

"Hindi ko rin masyadong alam, nadamay daw sa problema ng tatay. Ewan ko, basta katulad mo, lumaki silang walang magulang." I was kinda shocked. I thought na hindi lang maayos ang financial status ng pamilya nila kaya sila nagtatrabaho, turned out na parehas din pala kaming hindi lumaki sa kamay ng mga magulang. Biglang bumigat ang aking balikat sa narinig. That was a testimony na dumarami na ang cases ng broken family and it's disturbing. Because of failed marriages, may mga kabataang mas lalong nahihirapan dahil sa kawalan ng pag-aaruga, gabay, at pera. Needless to say na mahirap na ngang mabuhay kahit pa lahat ng resources ay nasa harap mo na.

“But listen to Mommy, okay? Whatever happens between Mommy and Daddy, it's not because of you. Okay? We both love you very, very much. Daddy loves his little knight so much. And Mommy loves you more than all the stars in the sky combined. Okay ba 'yon, hm? So don't be sad na. Daddy and Mommy's problems are for grown-ups to fix.” “But I want you to be happy, Mommy,” Niorr pouted, his little fingers playing with the edge of the blanket. “When I was at the playground, other kids have their mommies and daddies together. They fetch them together. They eat ice cream together. Why can't we do that? Why do I have a schedule to see you?” Bawat salita na lumalabas sa bibig niya ay parang pira-pirasong

My smile faded slowly as I thought about my family. "You know, I may have a complete family; a mother, a father, and a sister. But I still have a broken home." Pagak akong tumawa at muling sumimsim sa wine na nasa baso ko. "I don't understand. Broken families dreaming for a complete family, while here I am, having everyone, but asking for a so-called home." Napailing na lamang ako.

Hindi niya binabalak na patayin din ito at maghiganti sa halip ay mas gusto na lang niyang pag-usapan iyon nila sa magandang paraan pero talagang hindi iyon ang gusto ng tadhana. Nagagalit siya at kinakamuhian na niya ang lahat. Wala naman siyang ibang ginawa kundi ang maging mabuti sa lahat ngunit bakit pulos kabaliktaran niyon ang parati niyang natatanggap? They broke him while his heart is pure and innocent. They broke him when all he did is to please everyone which is extremely wrong. Nang dahil sa mga iniisip niya ay mas lalo tuloy na nasasabik siyang makasama muli si Lala.

Muli akong bumuntong hininga at lumapit sa aking aparador para kumuha ng damit. Ang bagay na ito ay ikinuwento ko na rin sa aking mga magulang at pareho lang din ang sagot nila sa akin tuwing kinukuwento ko sa kanila ang tungkol dito lalo na kay Mama. “Bakit? Ano ba sa palagay mo kung bakit mo napapanaginipan ‘yan? Baka nga sa sobrang ganda mo, Sia, pati ang demonyo ay nainlab sa ‘yo,” ngumisi si Mama ngunit nawala iyon bigla nang siguro ay nakita ang takot sa aking mukha, “Biro lang, pero tingin ko isang pangyayari ‘yan na mangyayari pa lamang sa kasalukuyan. Common ‘yan, Sia, at nangyayari ‘yan sa lahat.”

Parang gusto niyang magsisi, humingi ng tawad, pero hindi ko iyon hinayaan. Ngumiti ako at umiling. It says that whatever happened, happened. And no matter what we do, we are broken pieces that can't be fixed ever again, a scarred skin, a permanent carve in a huge ocean rock. He got it. Nilunok niya ang anumang lalabas sana sa dila niya at piniling sabihin, "From this day forward, you're no longer a part of this household." There. It happened. Is this the same outcome that Hyacinth has been seeing? Or just a fulfillment of the dream she and her mom had been dreaming?