Bruised Tagalog Novels & Stories

"No. I mean. I think what he wanted to mean was my bruises but its fine, I'm fine." "Let me see." "Sir, its just--" "Let me," he insisted. Inawang ko ng maayos ang pinto. "Come in." Pagkapasok ay pinaupo ko siya sa pang-isahang upuan at umupo naman ako sa higaan. "This is what he mean," sabi ko sabay turo sa aking tuhod. My purplelish-red knees. "Ecchymosis," he whispered. "How did you get that?"

Tumayo naman na si Ash at inilahad ang kamay sa akin kaya hinawakan ko naman iyun at tumayo. “Jan ka na lang sa tabi dahil mahapdi kapag nabasa ng tubig alat ang sugat mo.” Saad niya. “Ang sabi nila mas mabilis daw gagaling ang sugat mo kapag nabasa ng tubig alat.” “Saan mo naman nakuha ang kasabihang yun?” “Yun ang sabi sabi nila, sa una lang naman daw mahapdi eh saka gusto kitang makasama eh hehe.”

Hinawakan niya ang panga nito, saka marahang pinahiran ng lunas ang pasa ni Michelle sa gilid ng labi. “O-ouch!” Napangiwi ang babae dahil sa sakit. Hinipan niya iyon para kahit papaano ay maibsan ang nararamdaman nito. SAMANTALA, hindi maiwasang tumambol nang malakas ang dibdib ni Michelle. Napakalapit ng mukha ni Michael sa kaniya. Pakiramdam niya tuloy ay blessing ang nangyari, nagkaroon siya ng pagkakataon na maalagaan ng kaniyang minamahal.

Halos mapahiyaw siya nang makita ang isang lalaki na pinagigitnaan ng dalawang naka-bonet na binata. 'Ang titibay!' Pinili pang pagnakawan ng mga ito ang isang lalaking mas malaki sa kanila! Nang gumilid ang lalaking pinagnanakawan, napaawang ang labi ni Luke sa napansin. Nakaamba ang isang matulis na kutsilyo sa leeg ng lalaking biktima. Kaya naman pala ang lakas ng loob ng dalawang iyon!

“Bakit? Dahil ba sa sinabi ng lalaking ito?” Sa isang iglap, sunod-sunod na pinagsuntok ni Kenji si Zyrus na halos walang pahinga at wala man lang sa mga suntok nito ang hindi tumama sa mukha at katawan ni Zyrus. Dehadong-dehado na nang sandaling iyon si Zyrus dahil hindi talaga ito pinagbibigyan ni Kenji na makabawi sa mga suntok na tinatapon sa mukha at katawan nito. Muli, nasaksihan na naman ni Leigh ang halimaw na nawala sa kanyang sarili na walang huno kung suntukin ang kanyang kalaban. Isa na itong ganap na halimaw na handa muling pumatay ng tao nang sandaling iyon. Tumatalsik ang mga dugo sa sahig sa bawat suntok na ibinibigay nito kay Zyrus at balot na ng dugo ang pagmumukha ni Zyrus

parang binugbog parin siya sa katotohanan. Kahit pa, naging malinaw sa kanya ang lahat. Hindi lamang siya ang babae sa buhay ni James Alvaro.Hindi na hinintay ni Feona ang susunod pa na mangyayari. Agad siyang napatayo at tumakbo sa kinaroroonan ng punch bag at agad na pinaulanan ang punching bag ng mga magkasunod na suntok. Maging ang mga kasamahang sundalo ni Feona ay napailing at natahimik. Left, right, jab, jab, upper cut, sunod- sunod na mga suntok ang pinakawalan ni Feona. Right kick, double left kick at mga makakasunod na suntok pa. Halos ubosin ni Feona ang lahat ng lakas niya. Hindi man lang tumulo ne isang butil ng luha sa kanyang mga mata.Ngunit panay tulo ng kanyang mga pawis. I

Hindi niya masalubong ang mga mata nito dahil nahihiya siya. Iginiya siya nito pahiga sa kama. Hindi na siya tumutol dahil pagod na pagod ang pakiramdam niya. Nahiga rin si Xyrius sa tabi niya. Nakatagilid ito habang nakaharap ang likod niya sa dibdib nito. Na sa baywang nito ang braso nito habang bumubulong ito sa kanya para aluin siya sa pag-iyak.

“Hahanapin ako ni Jace, at pagsisisihan niyo ang ginawa niyo.” Ang mukha ni Hubert ay napuno ng galit. Sinampal niya si Emerald nang malakas, dahilan para pumaling ang ulo nito sa isang tabi. Pumutok ang gilid ng kanyang labi, at nalasahan niya ang dugo mula doon.

Naramdaman ko ang pagdampi ng daliri niya sa pasa kong likuran, pagkatapos ay pumapaikot ikot na para bang may ikinakalat siya sa parteng iyon. "Use this cream for the bruise." He offered the bottle. Agad kong binasa ang nakasukat doon pero bigo akong intindihin dahil nakasulat ito sa German words. "That's an effective oinment for bruises, malamig sa balat kaya epektibo." Ibinaba niya ang manggas ng damit ko saka tumayo. Sandali kaming nagkatitigan bago siya naunang umiwas at deretsong lumabas ng silid ko.

Buti na lang hindi nabawasan ang kagwapuhan nito kahit may putok sa labi. “What happened to your face?” “It's just a small bruise, don't mind it,” sagot nito at umiwas ng tingin sa akin. Muli kong hinarap ang mukha niya sa akin. “Anong small? Putok nga iyang nguso mo.” Napaaway ba ito? Mukha man itong siraulo minsan pero hindi naman siguro ito basagulero. “If you are worried, don't worry I can still kiss you with my bruise lips.”