Budak Mga Nobela at Kwento

”พี่พูดไทยได้ พี่ชื่อบาสเตียนนะ น้องเค้ก” ร้อยยิ้มออร่าพุ่งปรี๊ดออกมา หมั่นไส้ ”ในเมื่อรู้จักเค้กแล้ว งั้นคงไม่ต้องแนะนำตัวอะไรเนอะ” ”เดี๋ยวน้องเค้กกับมึงไอ้บาสออกมาเล่นเกมส์ ให้ลูกโป่งอยู่ตรงหน้าผากของทั้งสองคนประคองไปห้ามให้ลูกโป่งร่วงเด็ดขาด เข้าใจไหม”

ไป๋ผิงถามอย่างวิตก ผู้นำชนเผ่าจิ้งจอกหายใจลึกๆ แล้วกล่าวว่า "พวกเขาไม่ใช่มนุษย์ธรรมดา พวกเขาค้นพบพลังมืดหายากที่ทำให้พวกเขาสามารถควบคุมและทำลายชนเผ่าจิ้งจอกได้อย่างง่ายดาย พลังนี้เรียกว่า "พลังแห่งมิติมืด'"

ชาญเอ่ยทำลายความเงียบพลางพยักหน้าให้แม่บ้านเริ่มตักข้าว “น้องการ์ตูน... ตอนนี้เรียนอยู่ปีไหนแล้วครับ” แบงค์พูดเอ่ยขึ้นทำลายความเงียบเมื่อเห็นว่า วิชชุดา ภรรยาของคุณอาและ การ์ตูนลูกสาวคนสวยยังคงนั่งนิ่งไม่ยอมเอ่ยปาก แบงค์พยายามปั้นยิ้มอย่างเป็นมิตรพลางทอดสายตามองไปท ี่เด็กสาวฝั่งตรงข้าม

น้ำคำหยาบคายดังออกมาจากริมฝีปากหนาได้รูป องค์อินทร์ คำฝอย หรืออินทร์ วัย 22 ปี ที่เพิ่งเรียนจบเมื่อสองวันก่อน เธอเป็นนักศึกษาจบใหม่ที่ยังว่างงานแต่ก็ต้องมาเจอเหตุการณ์ร้ายๆ แบบตอนนี้ในวันที่มาเลี้ยงฉลองเรียนจบกับกลุ่มเพื่อนที่ผับดังในย่านหนึ่งของกรุงเทพฯ ตอนนี้เธอ ไม่รู้หรอกว่าหลังจากนี้จะเกิดอะไรขึ้น ทำไมชีวิตถึงได้ซวยอะไรแบบนี้ มาเจอกับคนถ่อยต่ำช้าเช่นนี้ได้ เธอก็ทำบุญใส่บาตรทุกเช้า ทำไมบุญกุศลไม่ส่งผลให้ชีวิตเธอเจอแต่คนดีๆ เลย ทำไมต้องส่งคนบาปดั่งเดรัจฉานมาให้ได้พบเจอ

โมเดลพูด “รู้แล้วน่า แค่แซวเล่นเอง ไปเที่ยวด้วยกันเถอะบัว ผับเพื่อนพี่ชายวาคัดคนเข้าด้วยรับรองว่าไม่มีพวกแย่ๆ หรอก ลองไปเที่ยวดูก่อนถ้าไม่ชอบแล้วอยากกลับก็ค่อยกลับก็ได้ เดี๋ยวเรากับเจอร์ไปส่งบัวกลับหอพักเอง”

​ณรินทร์หยุดเสียง แล้วมองจ้องไปยังต้นเสียง ทางนั้นมองสบตากับเธอพอดี ก็ทำเป็นหันไปตีแขนเพื่อนข้างๆ ที่เป็นถือสัญชาติเดียวกับเธอ คือสัญชาติ LGBTQ+ ​“ไอ้บอม มึงอะ มีไหมสมบัติผู้ดี” ​“โอ๊ย มาหยิกทำไมอะเจ๊ กำลังนั่งวาดแบบดีๆ อยู่ เอ๊อ...เขียนไม่ออก เขียนไม่ได้ หงุดหงิด หงุ ดหงิดเว้ย”

ภาคินบอกอย่างเอาใจ “พอดีช่วงนี้อรใกล้จะสอบแล้วด้วยค่ะ อยากกลับไปอ่านหนังสือ” เธอรีบดักคอเพราะกลัวเขาจะพาไปต่อที่อื่น ภาคินลอบยิ้ม เขาเริ่มรู้ซึ้งแล้วว่าอินทุอรต่างจากผู้หญิงคนอื่นที่เขาเคยควง พวกเธอมักจะโหยหาแสงสี แต่เด็กคนนี้กลับรักสงบและตั้งใจเรียนจนเขานึก เอ็นดู “งั้นเรากลับก็ได้ครับ”

“มีผัวแล้วเหรอ” “ใช่” ขาดคำนั้น เจ้าหล่อนเบรกเอี๊ยด เพราะมีหมูป่าตัวใหญ่วิ่งผ่านรถไปอย่างเร็ว “ว๊ายยยยย”

ชายหนุ่มมองช่อดอกไม้ในมือแล้วจินตนาการถึงเจ้าของใบหน้าหวานยามรับช่อดอกไม้ของเขา “งั้นเจ๊ขอตัวก่อนนะ เดี๋ยวให้เด็กยกชามาให้ค่ะ” จิ่นไจ๋ เป็นชื่อจริงของบุษบาผู้เลื่องชื่อที่ชาวบ้านละแวกนี้รู้จัก สาวงามที่ยืนหนึ่งเรื่องความสามารถ เจ้าของเรือนร่างขาวผุดผ่องประดุจหิมะแรก ร ูปร่างอรชรอ้อนแอ้นน่าทะนุถนอม เธอเป็นนางรำประจำร้านที่มีความสามารถร้อง เล่น เต้นรำแบบฉบับจีนดั้งเดิม

ไคตอบแทนภรรยา “ภรรยาพี่ไคเหมือนเด็กเลยนะครับ ดูเด็กกว่าผมอีก” น้องชายของชิโอริชื่อสึซึอิพูดขึ้นขณะมองพี่สะใภ้ผ่านแว่นสายตา เขาเป็นนักศึกษาหัวกะทิ ไม่สนใจงานบริหารแต่ชอบงานวิจัยมาก ๆ จึงตั้งใจเข้าเรียนมหาวิทยาลัยที่เน้นการทำวิจัยเป็นพิเศษอย่างโทโฮคุ