Pembantu Mga Nobela at Kwento

เมื่อมือสัมผัส เห็นถนัดตา เธอจำมันแม่น ลูบๆคลำๆ ไม่กล้าแม้แต่จะเปิดในขณะนั้น เหมือนจะปล่อยให้สมองที่มึนอยู่มันโล่งเสียก่อน “ เอ่อ.. งั้นพี่เจิมขอตัวไปช่วยพวกนั้นเก็บของก่อนนะคะ เผื่อมีใครเรียกใช้อะไรจะได้ช่วยอีกแรง “

“ตอแหล!” ‘ตุ๊บ’ ฉันใช้เท้ากระทืบไปที่ท้องมันเต็ม ๆ “โอ้ย แล้วเกี่ยวอะไรกับมึง ฮือ ๆ” “มึงเสือกเล่นผิดคน... มึงทำเพื่อนกู”

ฉัน: ไม่ร้อง บ้านนี้หลงกันใหญ่ ฉัน: Send picture ฉันแอบถ่ายรูปปลายฟ้าที่พี่ทีกำลังกล่อมอยู่ส่งให้เขา Boss: โว้! เขาช่วยเลี้ยงเหรอ เขาช่วยเลี้ยงแล้วเธอรู้สึกยังไง... ดีไหม ฉัน: เฉย ๆ

มุมปากยกยิ้มอย่างเจ้าเล่ห์ทีเล่นทีจริงเช่นเดียวกับอีกคนที่กำลังกวนใจเขา แต่หากมีแค่เธอที่เล่นเพราะเขากำลังจริงจังอยู่ เขาไม่เคยพูดเล่นเลยสักครั้งตอนที่เธอถามอะไรเช่นนี้ ต้าร์รับหน้าที่ยกเครื่องตีแป้งลงช่วยพนักงานที่มาส่งเพื่อให้ทันความต้องการของผู้เป็นนาย อุปกรณ์หลายอย ่างทั้งเจ้าของร้านทั้งเพื่อนสนิทต่างช่วยกันขนลงจากรถขะมักเขม้นรีบร้อน “ให้พี่ช่วยนะครับ”