Novel & Cerita Bumuo Ng Sariling Anekdota

umiiyak kong sambit at hindi ko na napaigilan pang mapasabunot sa sarili kong buhok "Uncle, pwede pa naman tayong bumawi diba? Huwag niyo pong sisisihin ang sarili niyo sa mga nangyari. Nakita ko naman po kung gaano mo siya kamahal, kaya nga nagpasya na din akong magparaya at ayusin ang sarili kong buhay. Kaya lang may mga tao talagang hindi masaya sa kaligayahan ng ibang tao. At iyun ang nangyari kay Amber. Naging biktima lang siya ng pagkakataon at ito na din siguro ang tsansa mo para makabawi sa kanya." muili niyang bigkas.

kwento ko. Marahil iyong dati ay ang aking sariling kawalang-muwang, ngunit umaasa ako sa pamamagitan ng pagbabahagi ng isang bagay, siya ay magiging komportable na gawin ang parehong bagay sa akin. “Iyan ay masakit nga na karanasan. Siguro buhay pa ang anak mo noon."

Nagtalukbo ng kumot, at tahimik na umiiyak. Bahagya akong sumilip mula sa giwang ng kumot nang maramdaman ang pag-uga ng kubo. Ewan kung anong ginawa ng Ancel na 'yon, at ganito na lamang ang pag-alog ng kubo. Wala naman akong lakas na bumangon at silipin pa ang ginagawa niya.

Huwag mong intindihin ang sasabihin o iisipin ng ibang tao, makikitid lamang mag-isip ang mga iyon." Napatango siya. Tama ito. Ano nga naman? Hindi naman alam ng ibang tao ang kwento niya. Ang pinagdadaanan niya. Ang mga mahilig mamuna ng kamalian ng kapwa nila ngunit hindi nito tinitignan mismo ang sariling pagkukulang o

Kaya nga mas mabuting isipin na muna ng ilang beses bago gawin para hindi na muling magsisi sa kasalukuyan. Dahil binuksan ni Nico ang usaping 'yon napangiti na lang ako. Ngayon alam ko na, na hindi lang ako ang maraming pagkakamaling nagawa. Sabi nga nila kung sa tingin mo ay pangit ang istorya ng buhay at nakaraan mo. Bakit 'di mo subukang pakinggan ang nakaraan at istorya ng iba. Kasi doon mo lang malalaman na may mas papangit pa pala.

"Nabagsakan po?" "Basta." Bahagya siyang ngumiti. "Mahabang kuwento." "At huwag mo nang usisain." Parang may itinatago siya. Hindi ko alam kung bakit. Pero ramdam kong hindi iyon simpleng aksidente. May kung ano sa paraan ng pagsagot niya. Parang katulad ng pagsisinungaling ko kanina. Pareho kaming may sekretong pilit na ikinukubli.

"What's funny?" "Ang sabi ko ipagluluto kita, hindi ipagluluto ang sarili ko. Gano'n ka ba ka-stress para hindi maintindihan ang mga sinasabi ko?" "Abnormal!" singhal ko at iniwan na siya. Pinakatitigan ko ang cartoon na dala niya. Binuksan ko iyon at nanlaki ang mata ko. Hindi ko maiwasang mapahanga sa mga librong nandodoon. Inisa-isa kong sinipat iyon. Iba-ibang genre at halos lahat g genre ay meron.