Bumuo Ng Sariling Anekdota Mga Nobela at Kwento

Siya man ay hindi niya maintindihan ang sarili kong bakit bigla yatang nahabag ang kanyang buntot. Hindi ba't siya ang nag-umpisa nito? Siguro dahil sa na experience niya ngayon kaya biglang may nagbago sa kanya. Kahit sino naman ay magkaka-trauma lalo na sa kalagayan niya. Kung iisipin ay napaka-bata pa niya sa edad na disiotso upang harapin ang nangyayari sa kanyang buhay. "Sandali, hindi ito ang lugar patungo sa apartment ni Susan, ninong."

Kumuha ako ng notebook at nagsulat ng mga ideya. Isang bagong revelation ang dumating sa akin nang makita ko ang isang lumang sulat ni Bianca sa mesa. Kinuha ko ito at binasa. Doon nakasaad ang mga kasinungalingan niya tungkol sa aksidente na isinisi sa akin. Galit na galit ako pero ginamit ko ito bilang gasolina para maging malakas. "Hindi na ako magiging mahina pa," sabi ko sa sarili ko habang tinatago ang sulat. Ito ang magiging ebidensya ko balang araw.

Nagbuntong-hininga ako habang isinara ko ang pinto at diretso na ako sa banyo. --- Tiningnan ko ang aking sarili sa salamin at napaisip sa aking sarili, 'bakit hindi ko mapigilang mapangiti tuwing naiisip ko siya at kung malapit siya sa akin?'. Ano ang meron siya bakit ganito ang aking nararamdaman? Ang weird. At paano ko kaya sasabihin sa kanya na ang tungkol sa pagpunta sa Clarkson Park ay isang biro lamang at para lang takutin siya? Well, I will just tell her later then.

Walang taong nagtangka na bastusin o abusuhin sila kaya namuhay sila nang tahimik. Katatapos lamang niya na maka-graduate sa kolehiyo sa kursong bussiness management nang sabihin ng kuya Dindo niya na lilipat sila, dahil nakahanap na ito nang ibang trabaho. Hindi siya tumutol at muli silang nagsimula. Nakapagtrabaho siya ng sarili niya at nakaipon. Una niyang pinundar ang sariling jewelry shop mula sa kanyang sariling ipon. Isang taon pa lamang ang kanyang shop at maayos itong kumikita kaya nakapagpundar siya ng sariling kotse at condo.

At si gov naman mismo nag recommend sa akin" Tumahimik si Mama saglit bago ngumiti nang malumanay. "Basta tandaan mo, anak, hindi mo kailangang patunayan ang sarili mo sa mga taong walang alam sa buhay mo. Alam ko kung anong klaseng tao ka. At kung may hindi sila kayang intindihin, problema na nila 'yun." Napangiti ako. "Thanks, Ma. Ikaw talaga best adviser ko."

sabi ko Tumawa siya ng konti, isang mahihinang tawa na parang may kahulugan. "Hindi naman sa ganun," sagot niya, at tumingin sa paligid, para bang nagsisimula nang mag-isip ng mas malalim. "Marami lang akong natutunan sa mga tao. Nakikita ko yung mga nangyayari sa paligid ko, at natututo ako sa mga kwento nila. Siguro kaya ko masabi 'to dahil may mga pagkakataon din na naranasan ko yung magkalituhan sa loob."

Kainis! 'Limot mo na siya self kaya umayos ka! Iyang pagiging marupok mo ang nagtulak sa iyo kaya ka nga napasabak sa buwis buhay na training eh tapos sa isang iglap, magiging marupok ka lang. Haysssst, isusumpa na talaga kita self' of course sa sariling isip ko lang iyun sinabi. Hindi po pwedeng iparinig sa iba dahil baka mapagkamalan akong baliw.

saad ko sa aking sarili habang binabasa ang panibagong joke niya na hindi ko ma-take. Adam: Anong sinasabi ng aso tuwing nasasaktan ito? Suzy/Me/Hanna/Kean: Ano? Adam: Aww? Hindi ko mapigilan ang matawa dahil sa kabaduyan ng joke niya. Halos maluha pa ako dahil sa kakatawa. Ngunit agad napawi ang tawa ko nang magsalubong ang mata namin ni Damonyo, nakatingin ito sa akin na para bang pinagbabataan na naman niya ako kaya naman itinikom ko na lang ang bibig ko.

o halik sa umaga. Kung may isa akong gustong iwan sa inyo matapos basahin ito, yun ay—mahalin niyo nang buo, pero huwag kalimutang pahalagahan din ang sarili. Kasi sa dulo, ikaw lang din ang makakasalo sa sarili mong luha. ❤️ May kiss kayo sa akin HAHAHHAHAHAHHAHAHHAH jokes wala pala, see you tomorrow, sorry madrama si author. Mas madami pa ata chika kaysa sa kwento. Sorry na uwi HAHAHAHHAHAHA