Burned Out Quotes Novels & Stories

nagsisisi kong sabi. "Kaya napakahalaga talaga na minsan kailangan muna nating kilalanin ang tao. Sabi nga sa isa sa inspirational quotes na madalas na makita ko, 'Everyone you meet is fighting a battle you know nothing about. Be kind. Always.'" Nasapol na naman ako. Ano ba iyan, ang hirap umilag. Kung bala lang ang mga salita na sinasabi ni Draken, malamang ay kanina pa ako deads.

Saglit itong natigilan pagkuwa’y tumawa. “Yeah, that's what I figured you'd say. Glad you're loving your job, though! Sounds like you've found a workplace that's healthy for you – no burnout, no drama to take home," nakangiting sabi nito, tipid siyang ngumiti subalit hindi iyon umabot sa mga mata niya, hindi nga siya napapagod sa trabaho pero yung puso niya pakiwari niya napapagod na. Tila walang patutunguhan ang nararamdaman niya para kay Morris.

Umupo ako sa pinakadulong sulok at inutusan ang bartender. "Bigyan mo ako ng pinakamatapang. At huwag mong titigilan hangga't hindi ako nawawalan ng malay." Isa... dalawa... tatlong bote. Walang tigil ang inom ko. Diretso sa lalamunan, diretso sa ugat. Gusto kong manhid. Gusto kong patayin ang bawat pandama ko. "We are divorced now." Paulit-ulit na umaalingawngaw sa utak ko ang mga salitang iyon.

I'm even arrested for burning the firm that is only left for me. At the age of 24. I completely lose my mind and died. -E.I-

"Kaya mo na ang kompanya, dad. Pagod ako. Let me rest for a bit. Burned out lang siguro ako kaya ako ganito." Hindi naman makapaniwala si Gregory sa mga naririnig dito. Burned out? Pagod? Saan ito napagod eh wala namang ginagawa? Ngunit imbes na lalo pang magalit ay pinili ni Gregory na intindihin ang anak.

It seems like it's giving me back the energy I lost for doing my best to survived the day. "I want to be like you," wala sa sariling sabi ko sa buwan na para bang naririnig ako nito. "I want to be someone's light in the dark," I added then I smiled bitterly. "But how will I do that if I can't even provide myself the light to get out of the dark I'm in right now? How can...I help someone if I can't even help myself? H-How can I stop someone from drowning when I'm also trying my best not to drown? H-How can---" I stopped and tightly closed my eyes when I felt that my tears were about to fall.

“Pero… pero no’ng naiwan ko ‘tong kuwintas na ‘to sa loob ng Charmed habang nagsisimula na ‘yong sunog? Habang nakikita ko ‘yong maitim na apoy na unti-unting tumutupok sa annex building? Hindi ko alam pero binalikan ko ‘to at the expense of my own safety.” “Maybe because this is something I could never get back. If this would be burnt, parang hinayaan ko na rin na tuluyan nang masunog ang mga alaala nating dalawa. I even convinced myself na kaya kong mawala ka, but I was only in denial.”

"Eh, ba't ba kasi pinapahirapan mo yang sarili mo? Veron, maikli lang ang buhay. Kung ganyan ka palagi, eh, wala...hindi ka mag go-grow..." "Wag mo nga akong bigyan ng life quotes. Para namang may magagawa yang himala. Yung lungkot na nararamdaman ko, hindi na tinatablan ng mga ganyan." "Edi, sorry! Ang sa'kin lang naman, since hindi naman 'to yung first time na nangyari sa inyo to, gusto ko lang mapagaan ang nararamdaman mo." Silence and the only sound is the echoes of the vehicle that has been coming back and forth in the busy street of the city. Suddenly, his phone rang and he immediately answered the other party. "Oh, ano na?"

'no voice is as mean as our own voices are to ourselves'. Lagay ko sa caption at inupload ang picture. Isa yan sa mga quotation na sinabi nang isa sa mga iniidolo kong singer at kahit papaano ay maiiugnay ko yon sa nararamdaman ko ngayon. Sa kabila ng gutom ay mas pinili kong magscroll sa newsfeed ko at umabot na rin ng halos 300 reactions ang inupload kong picture sa loob lamang ng limang minuto. Kakatuwang sa dami ng mga iyon ay wala man lang nangamusta sa akin. I let out a deep sigh.

Burn out na yata ang nararanasan niya. “Hmmm, do you miss anyone? Bakit kasi hindi mo isinama? Break na ba kayo?” “Pwede ba keep your mouth shut kung wala kang magandang sasabihin.” She was really tired. Hindi nga lang niya malaman kung saan kumukuha ng energy ang mga kasamahan at nagsisipagsayaw pa sa maingay na tugtugin. Humiga siya sa buhangin at inilapat ang katawan.