Burned Out Quotes Novels & Stories

Umabot hanggang sa mga ulap ang apoy na kumakawala sa kaniyang katawan at nang tingnan ko ang buong paligid ay nababalot na rin ito sa pulang apoy. "Wala kang karapatang sabihin na hindi mo siya itinuturing na ama! How could you not appreciate him when all he does is to appreciate you? Ni hindi nga niya ako magawang purihin dahil nasa iyo lang ang atensyon niya!" Bumulusok sa akin ang napakalaking fireball na bawat nadadaanan ay umaapoy.

Please tell me, tell me everything that will make me hate you instead. Do not speak of how you tried to save our love that glims no more but flickers out, that it has gone irreparable and that by then, you stopped working on us. Try to make it sound like I didn't matter. Make me believe that I wasn't worth the second try, that I am a rotten dish you won't hesitate to throw out. That I am a scribbled paper you would toss in the fire and feel nothing as you see me vanish with the dusts in the air. That I am your messy bed you would leave behind, first thing in the morning. Leave me with regrets and fill me with anger on how I was a fool to believe in you. Burn my hopes that we could have been

At habang ang araw ay tuluyang sumikat, ang dalawang pusong minsang ginawang eksperimento ay naging kwento na ng tunay na pag-ibig — isang pag-ibig na ipinanganak sa abo, ngunit ngayon ay humihinga na para sa bukas. “Because sometimes, love isn’t the fire that burns us… it’s the light that stays after the smoke.”

"For years, I swallowed every insult, every cold shoulder, every reminder that I didn’t belong. I was their charity case, their favorite target and their living reminder of a scandal they couldn’t erase. But now?" Tumikhim siya at ang bawat salitang sumunod ay parang salitang isinulat gamit ang apoy. "Now, I will burn every bridge they force me to cross. I won’t walk on eggshells for them anymore. I won’t shrink just to make them feel big. I’d rather be hated for choosing myself… than loved for pretending to be less."

Mas mainam na rin iyon dahil panigurado na dahil sa pag-absent ko kanina ay napakarami ko na namang natambak na trabaho. Napabuntong hininga na lang ako pagkalipas ng ilang oras na nakaharap sa laptop ko. Hindi ko alam pero bigla na lang akong na-burnout bigla at napatanong sa isip ko na bakit nga ba ako trabaho ng trabaho? Para kanino? Wala na ang nanay ko na gusto ko sanang ibigay sa kaniya ang buhay na deserve niya. Napaka- aga naman niya kasing nawala, ni hindi man lang ako nakabawi kahit na konti man lang.

Inilibot ko ang aking paningin at nakita ko ang iba't ibang quotes na nakasabit sa daraanan. | It's hard to answer the question "What's wrong?" when nothing's right. | Sinunod sunod ko ang pagbasa sa mga ito, nakalilibang kasi. | "We can never go back & change what has been done......but we can always learn the lessons to make things better next time...." | | "Replace tears with smiles! Don't be afraid of wrinkles as you age, because wrinkles are a sign of laughter and smiles." | Ang cute naman nito!

“Matagal ko nang plano ‘to. I just waited for the right time.” “Right time?” Tumawa ako nang walang gana. “Bakit ngayon pa talaga na pagod na pagod ako? Baka gusto mo naman akong patayin sa stress?” He didn’t react right away. Tumayo lang siya, lumapit sa akin, tapos hinawakan ‘yung braso ko. “Exactly. You’re burned out. You’re breaking down, Love. You need this.”

Bilang ganti, marahang hinagod ang likod ni Gabe ng lalaki upang iparamdam na naroon siya. “Kumusta ang naging lakad mo sa labas kanina?” “Ayos lang, wala namang bago doon na as usual ay nakaka-drain. Feeling ko burnout ang katawan ko sa trabaho.” Nais sanang sabihin ni Atticus na gusto niyang magpahinga muna ang kasintahan ngunit alam niya kung anong responsibilidad ang mayroon sa balikat nito. Kailangan nito ng pahinga. Iyon ang kanyang malinaw na nakikita. Baka kaya sobrang na-dra-drain siya dahil na rin sa kakulangan ng bakasyon nito. Burn out na ito sa kanyang trabaho, na dapat paminsan-minsan ay kailangan ng bakasyon. Kailangan nitong magliwaliw kahit na papaano. Hindi laging trabaho.

“Kakaiba ka talaga, Zeno! Kahit bakasyon mo, trabaho pa rin nasa isip mo.” “Siguro rin kasi ayokong nababasa at ayokong nasa ilalim masyado ng araw. I’ll burn under the sun.” “Hindi lang workaholic, bampira rin pala. Kaya ka pala nagrereply sa mga text ko na anong oras na ah!” hindi pa rin humuhupa ang kanyang pagtawa. “Kailangan mo talaga mag-let loose noh! Ayos lang na magkasunburn kasi experience din. Ilang araw kang hindi makakagalaw nang maayos pero ayun yung batid na sobra kang nag-enjoy sa swimming.”

Habol ko ang hininga. Nangangalay na ang braso ko. Pakiramdam ko ay mas pinahina ng nagdaang araw ang buo kong katawan. Isang hila niya lang ay hindi na ako halos makapalag pa, nawawalan na ako ng lakas. "Wait, I have to burn this first." At doon niya lang ako binitiwan.