Call Me Mayor Mga Nobela at Kwento

lukot ang mukha na dugtong niya. Totoong ininda niya ang masasakit na salitang ibinato sa kanya pero mas nasaktan siya nang mabasa ang mga salita ‘mahilig ka pala sa bata, mayor’. Tumawa si Kane. “Fair. Tara, uwi na tayo. Turn off your phone now.” “Yes, Mr. Mayor. And please, I need your terrible coffee. Pampalamig ng ulo." Muling natawa si Kane.

Nakita na nga n'ya Personally e. "Secretary ko po" sagot ko. "Ah, okay. Nakalimutan ko lang" ani nito saka ngumiti. "Ganiyan talaga kapag tumatanda na" ani ko sabay tawa. "Hey ano na" ani ni Anthony. "Anong ano na?" Tanong ko rito. "What's with the call time with Danica?" Tanong n'ya. "Pumunta daw doon ang asawa ni Mayor" panimula ko.

dagdag pa ni Mayor at tumingin siya kay Keanu na katabi niya lang. Napaka-unprofessional talaga nilang mag tito. “Ano po yun, Mr. Mayor?” tanong naman ni Pam. “Single ka ba? Naghahanap kasi itong pamangkin ko ng worthy na babae para sa kanya,” wika ni Mayor at kita ko kung paano siya sumilip sa akin tapos ngumiti kay Pamela.

“You drive me insane.” Kumabog ang dibdib ko. Bago pa siya makalapit ulit, bigla kaming naputol ng ingay ng phone ko. *Ring ring.* Saved by the bell. Tumalikod ako at sinagot ‘yon habang pilit kinakalma ang sarili. “Hello? O—opo... Mayor Rico?” Bigla akong napatayo nang diretso. Nawala lahat ng kilig. “Ngayon? Sa court?”

Naramdaman ko namang niyakap ako ni Papa. “Anong ibig sabihing nito?” Dahan-dahan akong nag-angat ng tingin. Nawala ang kaba at takot sa dibdib ko ng makita ang fireworks. Nakita ko rin na madaming tao sa harap g mansion, Isa na doon ang mga tauhan sa rancho kasama si Lolo Tatang. “Mayor, ikaw muli ang mayor sa bayang ito!” Nanlaki ang mata ko at napasinghap ako. Panalo si Papa! Panalo! He's a Mayor in this term!

Lumuhod siya sa harap ko dahilan para maalerto ako. Agad ko siyang inalalayan patayo at ibinigay ng naka ngiti ang mga perang nasa kamay ko. "Naah its okay. Sayo na to bayad yan para sa mga nagawa mo for this night." Sabi ko. "Mr Mayor.." "And one more thing, don't call me Mr Mayor. Masyadong eww. Bukas ipapasundo kita para makapag simula ka na bilang secretary ko." Sabi ko. Nakita kong lumunok siya.

Pero may kaba akong nararamdaman—hindi ko kayang itago. "Uh... yeah, I guess so." Sagot ko, at medyo naiinis na sa sarili ko. Hindi ko alam kung bakit nagiging ganito ang lahat ng sitwasyon ko. Hindi ko rin naman kayang sabihing may problema ako sa personal na buhay ko. Pero parang may nangyayaring kakaiba sa tono ni Mayor, parang may nais siyang itanong o iparating. "Good. I just wanted to check in with you," sabi ni Mayor, na medyo mabigat ang boses. "I know things might be complicated at the moment, but... if you need someone to talk to, I'm here."

Kaliwa’t-kanan ang naging bati ng lahat nang dumating sa headquarters ang Mayor at ang kaniyang asawa kasama ang kanilang mga anak at iba pang staff. “Maganda umaga rin sa inyong lahat. Kumusta ang inyong ginagawa?” Malawak ang naging ngiti ni Mayor Sally Montero sa lahat at pinasadahan niya talaga ng tingin ang mga taong nasa harapan niya. Nasa likuran kami ni Zubby kaya alam kong hindi kami makikita agad. At saka ano bang pakialam ko kung makita ako ni Mayor? Para namang makikilala niya ako agad. Sa dami ba naman ng taong nakasalamuha na niya, imposibleng makilala at maalala niya pa ako. “Maayos naman po, Mayor, handa na po ang lahat para sa kampanya mamaya,” sagot naman no’ng leader namin

Mark asked after sitting infront of me. "A call." I saw how his brows furrowed in confusion as he heard my statement. Bahagyang tumaas ang isang kilay niya habang nanliliit ang mga matang nakatitig sa akin. "What about a call?" "A call from Camp Alaya's Mayor's office." Isang pangungusap pero maaaring maraming laman. Maski ako ay hindi na malaman kung anong sagot sa mga tanong na nasa utak.

“Tay, kung makachismis ka, parang hindi ka pinagpapawisan sa init.” “Eh kasi naman, ma’am Sinta, halatang may something.” Bago ko pa siya masagot, biglang tumunog ang cellphone ko. Pagtingin ko, isang mensahe galing kay Mayor. Mayor ko: Can I see you later? Need to talk about something important. “Important daw,” bulong ko. “Yan na nga! Sabi ko na nga ba, may something!” halos mapasigaw si Tatay Amado sa tuwa.