Call Me Mayor Novels & Stories

Nakipag-beso sa akin ang maybahay ng Alkalde. “Ako naman, Kuya Giovanni nalang ang itawag mo sa akin, hija. Mukha namang hindi nagkakalayo ang kapogian namin ni Gov, hindi ba, hijo?” Pabirong salaysay ni Mayor. Nakakatuwa at approachable pala ang mga tao rito. “Well there's no reason to disagree.” Cassian replied, smiling. “But I beg to disagree. Kung gano'n din lang naman ay Ate Kristina na lang din ang itawag mo sa akin, Cordie.” Hirit pa ni Tita Kristina at nagsitawanan naman ang mga nakikinig sa usapan.

Kahit na gusto ko na maglagay ng kalorete sa mukha ay hindi ko ginawa. "Jen Albais." Tumayo ako nang tinawag ang pangalan ko. Nasa gilid ni mayor ang lalaki. Napatingin ako dito. Pero hindi ito nakatingin sa akin. Tulala lang ito. "Mayor, pwede ko bang lapitan si Sir Terrence?" tanong ko kay mayor. "Go on. Para kung ikaw ang mapili namin maging pamilyar na siya sa iyo."

Alam kong hindi niya gusto ang mga nangyari dahil narinig ko mula sa ‘king private investigator ang totoo. I feel bad for him. Hindi ko naman pwedeng kumbinsihin si Fairy na patawarin si Mayor dahil kahit ako ay hindi ko pa napapatawad ang ama ko. But unlike what my father did, mas madaling patawarin si Mayor kaysa kay Sir Nathan. Nakita ko ang mga kakilala ko sa baba kaya agad akong nagpaalam kay Mayor. I’m still not used to call him Papa so I’ll settle with calling him Mayor.

"Sinabi mo pa. Kaya hindi kataka-taka na napakabilis ng engagement nila. Kung ako rin naman kay Camilla, hindi ko na papakawalan pa si Mayor para makaahon sa kahirapan. Magbubuhay donya na siya. Hindi na rin kakailanganin pang magtrabaho ng anak niyang si Georgina roon sa Maynila." Napantig ang tainga ko sa mga narinig. Hindi ganyang klase ng babae si Mama. Kung papakasalan man niya ang Mayor na iyon, sigurado akong dahil mahal niya ito at hindi dahil sa pera. Akmang lalapitan ko na ang dalawang nag-uusap para komprontahin sila nang mahagip ng mga mata ko ang isang lalaki roon sa may itaas ng hagdan.

Mabuti na iyong sigurado, alam niyang may plano si Bryan para sa kanya at dapat ay handa siya para doon. Maya-maya ay may nag-ring ang cellphone niya. Mula sa isang hindi kilalang numero iyon. Agad niyang sinagot sa pag-aakalang isa lang iyon sa mga bodyguards niya. Ngunit hindi pala… Si Bryan ang tumatawag sa kanya. "Hello, mayor?" agad na sabi nito nang sagutin niya ang tawag. "Long time no see, mayor? Balita ko nagbakasyon ka ah... Kamusta naman ang mag-ina mo?"

"Ano ho yon Madam?? Nahihiya sagot sa akin.parang kinakabahan. "Ahhh,, ehh,, gusto ko sana hu'wag ninyo na ko tawagin madam, Okay lang na tawagin mo ninyo na lamang ako Em or sa pangalan kong Romary? Nakangiti Pahayag ko sa mga ito. Kasi hindi ako sanay na tawagin madam. "Ohh? Baka po magalit si Mayor kapag po tinawag namin kayo Sa inyong pangalan.

Pagdating sa loob ng Unit ni Z,nilabas na namin ang mga baril. "Kuha na lang kayo kung ano natipuhan niyo"-ani ni Z sa amin ni Bea. "Cool!"-saad ko. Biglang may tumawag naman sa cellphone ko. "Wait, sagutin ko lang tawag ni Lewis"- Tumayo ako at pumunta sa bandang kusina. "Hey"- "May warrant of arrest na si Mayor"- "Really,wow!okay , pupunta na ako diyan"-

Ayaw sanang sagutin ni Arnulfo ang caller ngunit nakailang tawag na ay ayaw pa rin siyang tantanan ng tumatawag kaya inaccept na niya ang tawag. "Yes, napatawag ka? Nag uusap kami ni Lydia kanina kaya hindi ko sinagot agad ang tawag mo." wika ni Mayor ng kausapin na niya ang tumawag sa kanya. "Huwag mo akong takutin. Gawin mo, kung gusto mo." saad pa niya at ini-end call na ang tawag kahit na hindi pa tapos ang pag uusap nila ng caller.

Pagkatapos ng kanilang pag-uusap, inutusan ni Yankee ang kanyang mga tauhan na tawagin ang Mayor. Pagkalipas ng ilang minuto, dali-dali namang dumating ang Mayor at lumuhod. "Inyong Kadakilaan, ano po maipaglilingkod ko sa inyo?" Siya ay mukhang seryoso at tapat habang siya ay nagsasalita. Habang tinitignan ni Yankee ang Mayor, punong puno na siya ng galit, ngunit ginagawa niya ang kanyang makakaya upang pigilan ito.

dagdag niya, “once makuha natin ‘yung CENOMAR, next step ay pumunta tayo sa city hall. Kilala ko si Mayor Aragon, madali lang ‘yan maayos.” “Wait,” napakunot ako ng noo. “Kilala mo si Mayor?” “Ahm… family friend,” kaswal niyang sagot, sabay inom ng kape. Pero ramdam kong may tinatago siya sa paraan ng pagkakasabi niya. “Hmm… mukhang hindi lang ikaw ang may sikreto, Mr. Adrian,” biro kong sabi. Ngumiti siya, ‘yung ngiting parang may ibig sabihin. “Don’t worry, Mrs.-soon-to-be, we’ll get there.”