Call Me Mayor Novels & Stories

“Is it fine if I say that I am worried for you? Hindi ka naman siguro magagalit na concern ako.” “I’m good, Logan.” “Yeah, you’re good. I can see that. But I wanna see the better you and not only the good you.” “Ano bang problema sa akin, mayor?” pabiro ko na lang na tanong. My cousin is now the mayor of Sta. Monica, he is a busy leader now just like Paige. Natawa naman si Logan dahil sa tawag ko na mayor sa kaniya. “Kidding aside ay alam mo kung ano ang problema. You want Chloe back. Am I right, ‘Kuya’ Trace?”

Hinihintay ko rin ang call at text niya para mablock ang number. “I’ll reply, what’s next?” masungit kong tanong. Hindi siya sumagot. Nakatitig lang sa akin ng seryoso habang ang isang kamay niya ay nasa isang bulsa. “Wala na?” Hindi ulit siya sumagot kaya tumalikod na ako. “You can go out now. I’ll get changed.” “So, the mayor has a rude daughter? I thought everyone from their family was formal and polite in dealing with people.”

Sigurado ako na kapag nalaman niyang nagkakalapit kami ng anak niya, magngingitngit na naman ang kaniyang mga ngipin. "You don't have to," iling ko. "Huwag mo nalang uulitin iyon. Baka sa oras na iniwasan mo ako ulit, baka magwala na ako sa buong munisipyo para lang makausap ka. Gagawin ko talaga 'yon, Mayor." Sabay kaming humalakhak. "Siraulo ka." Napapailing pa siya. "By the way, puwedeng huwag mo na akong tawaging 'Mayor'? Just call me by my name. We're friends, anyway."

"Salamat nga pala sa pagtulong mo sa akin na makalayo kay Gov., Sir. Natatakot ako kay Gov., mukhang lalapain ako ng buo." "Mukhang ganun na nga hahaha…" "N-narinig ko kanina mayor ka?" "Yes, ako nga pala si Elijah… and you are?" "Red na lang po. Yun na ang tawag mo sa akin kanina eh." nahihiyang sabi nito

’ sa isip ko. Bahagyang ngumiti ng nakakaloko ang kausap nitong Mayor. “Of course. You're so lucky to have that beauty.” ano daw? Ano bang ginagawa ng dalawang to? “There's a lot of flowers meant to pick here tonight, Mayor. Why don't you pick your own?” Seryosong titig nito. “I've already picked mine.” He smirked as he stared at me. Napakurap naman ako doon.

Agad niyang binawi ang kanyang kamay nang maramdaman niyang mas lalo nitong pinisil iyon. “Hi. Dev, can I call you mine?” That made him cringe. “I heard na tapos na ang session for this day. Baka gusto mong sabay na tayong mag-dinner.” The woman smiled, a seductive one. “Oh, I’m sorry. I can’t, and please do call me Mr. Mayor. Only my wife is allowed to call me by my name or nickname.” He said, and they looked shocked. “Kasal ka na?” the woman asked incredulously. “Kasal ka na ba talaga?” He raised his hand, showing them his wedding ring.

saad niya siguro kung kaharap ko naka simangot ang loko. Aray mo naman Jae. Napakasama talaga ng tabas ng dila ng Mayor na ito. Buti nauto nito mga taong bayan e, masama pala ng ugali. “Bakit mo pa ako kakausapin kung anak mo pala gusto mong kausap?” “Binigay ni Seven, do I have a choice? Nag-hello ka na sa ‘kin,” gagong sagot niya. “Edi kung gano'n bye na po Mayor Ishmael na mayabang!”

Pasado alas otso na ng umaga, malamang ay nasa munisipyo na ito. "Jeiz, pwede ka bang pumunta dito sa bahay. Gusto sana kitang makausap." Napakunot ang noo ko. Mukhang wala sa munisipyo si mayor. At mukhang importante ang sasabihin nya. Tumingin ako kay Ivy. Nakatingin din sya sa akin at bahagya ding nakakunot ang noo. "Ah sige ho mayor, pupunta ako." Sagot ko.

tanong ni Angela habang pinapakita sa akin ang cellphone niya. At muntik ko nang mabitawan ang hawak kong plato nang makita kung sino iyon. Hindi ako pwedeng magkamali. Siya iyong VIP kagabi na sinayawan ko at pinatulog. “Anak ng Mayor siya?” tanong ko. “Oo. Hindi mo kilala? May mga tarpaulin nga siya diyan sa labas oh. Hayst, puro ka kasi trabaho kaya hindi mo na kilala ang mga tao dito,” sabi niya.

biro niya ng makaupo. “Gago,” natatawang kinaltukan ko siya. “Baka nga ako ang apihin no’n. Tignan mo naman ang itsura mukhang mambabalibag kapag nainis.” At hindi ako nagbibiro. Mukha lang mabait si Mayor pero mukhang maliit lang din ang pasensiya. Judgemental lang siguro ako pero sino bang hindi mag-iisip ng ganoon? Ang laking tao nito. Matipuno ang pangangatawan halatang batak sa ehersisyo. Iniisip siguro ng iba na para siyang si superman, ano nga ang tawag dito? SuperMayor? Ang cornnny! Pero hindi nakaligtas sa mga mata ko ang talim sa mga titig nito. He may have seemed respectable, but I could smell the beast in him. He may have seemed to be a matinée idol, a protagonist, but the way he